Vertrouwen op jezelf..

Hoe vaak gaat het niet door mijn hoofd als ik weer eens moe ben, dat baal gevoel. Dat gevoel van, verdorie heb ik weer een slechte dag, heb ik toch weer teveel gedaan. Zie je wel, ging je net vooruit ga je nu weer achteruit, komt allemaal omdat je toch weer teveel doet. Wanneer leer je het nou eens een keer??Bah bah bah. Ik kan er soms zo van balen en wil dan zoveel maar het lukt gewoon niet. Ik ben te moe en wil eigenlijk alleen maar rust. Nog erger; hoe meer ik snak naar rust, hoe meer mijn gezin aan me vast gaat plakken, vooral mijn dochter. Zij voelt dat ik niet lekker in m’n vel zit en wil het dan op gaan lossen door de hele tijd in mijn buurt te gaan zitten, tegen me aan te kletsen en vrolijk te doen. Een echte pleaser, goh wat bekend toch weer.

Langzaam begin ik het nu steeds vaker anders te zien. Ik zie het niet meer als achteruit gang en vindt mezelf niet meer stom als ik weer eens teveel gedaan heb. Ik zie het als vooruitgang, ik voel immers weer heel goed aan als het teveel is allemaal, als ik rust nodig heb en tijd voor mezelf moet nemen. Dat ik mijn grenzen aan moet geven en kan vragen om mij even met rust te laten. Om te laten weten dat Ik even een mindere dag of minder moment heb. Hoe fijn is het om het te voelen en er dan ook aan toe te geven en mijn grenzen goed aan te geven?! Ik zie het niet meer als falen, maar als lief zijn voor mezelf. Ik mag lekker vaak een pauze nemen als ik dat nodig heb en ja, ik mag zelfs even een power nap doen als ik daar zin in heb. Natuurlijk baal ik ook, want vaak komt het echt niet uit, heb ik nog een heleboel te doen, maar ik merk ook dat hoe vaker ik lief ben voor mezelf en mezelf die tijd gun, het ook steeds sneller weer over is. Ik geef er veel vaker aan toe en daardoor gaat het ook steeds beter en kan ik steeds meer.

Het is dus helemaal geen achteruitgang maar een vooruitgang.. en hoe meer die vooruitgang gevierd wordt, hoe beter het gaat.. hoe langer ik het elke keer volhoudt. Tja en sommige dagen heb ik gewoon meer rust nodig dan andere dagen. Ik vertrouw steeds meer op mezelf dat ik eraan toe geef en niet meer door blijf rennen. Dan is het af en toe helemaal niet zo erg als het wel een keertje gebeurd, ook die keren houd ik het langer vol.

Eigenlijk ben ik een soort hond, een hond die je beloont gaat ook steeds beter gedrag vertonen en wordt steeds rustiger.. heeft steeds minder stress. Tja, het is eigenlijk heel simpel alleen ik zag het echt niet meer zelf. Ik zat veel te veel in het donker te denken in plaats van in het licht.

Gek eigenlijk, ik herken mezelf zo helemaal niet. Ik was vroeger echt niet zo. Ik kreeg kids en was de rust zelve. Ik maakte me niet druk om troep of drukte van de kids. Ik was gewoon een heerlijk relaxte moeder. Tuurlijk heb ik echt voor uitdagingen gestaan met ze, maar toch was ik echt niet zo gestresst als ik nu de afgelopen jaren ben geweest. Misschien is het wel hetzelfde als mijn buitenlandse hond, die is ook weggehaald van zijn “thuis” en zo ergens anders neer gezet. Ander gezin, andere regels andere gebruiken.. als ze al ooit in een huis heeft gewoond. Ook ik voel me zo, alsof ik ben opgepakt en in een ander leven ben gezet waar ik heel onzeker van ben geworden. Waarschijnlijk omdat in de basis die onzekerheid er toch wel zat maar nooit echt zo zichtbaar is geweest. Nu is dat zo erg naar boven gehaald en werk ik daar zo hard aan, dat ik steeds zelfverzekerder wordt. En soms ook totaal niet.. maar goed, die momenten reken ik maar gewoon niet mee want ik was net zo lekker positief bezig.

Het gaat me gewoon lukken, ik ga gewoon echt zo erg de goede kant op. Waar ik nu sta is nog niet waar ik wil zijn. Ik blijf verder werken aan mezelf want ik heb niet al dat werk gedaan alleen maar om de oude te worden. Nee, want ik wil een nieuwe versie worden van mezelf en dat gaat me lukken!

Oké, ik val weer eens in herhaling, maar dat is dan maar zo. Dat is namelijk precies wat ik nodig heb, herhalen herhalen en nog eens herhalen.. net zo lang totdat het echt goed in m’n koppie zit.. en tja.. aangezien ik deze blog voor mezelf schrijf en niet voor een ander..blijf ik lekker herhalen net zo lang als ik dat nodig heb.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s