Consequent zijn valt nog niet mee…

Het gebeurd elke keer weer. Ik bedenk een strategie om iets aan te pakken en dan lees ik weer ergens iets, raak er onzeker van en hoppa.. ik bedenk maar snel weer iets nieuws. Mijn kinderen hadden daar al last van, omdat ik gewoon niet consequent was. Ik was gewoon steeds bang om het fout te doen en als ik niet meteen resultaat zag of ik las ergens weer iets dan wankelde ik meteen weer.

Nu gebeurd weer precies hetzelfde. Ik bedacht een strategie om met bepaalde situaties om te gaan met de hond. Ik voelde me super, ik zag direct verschil en ik voelde me er echt super bij.. tot ik weer een artikel las wat mij vertelde dat ik het helemaal fout doe. Hoppa, direct schiet ik weer in die irritante onzekerheid en meteen ben ik weer terug bij af. Één verschil dit keer, ik herken het en ook al heb ik me er echt even door laten wankelen, ik heb het nu van me af gezet en ga weer door met dat wat mij zelfvertrouwen gaf. Ik zal wel ietsjes aanpassen maar verder doe ik het zoals ik voelde dat het werkte, waar ik zelfvertrouwen van kreeg. Dat is namelijk wat ik nodig heb, zelfvertrouwen. En ja, misschien doe ik het in ogen van de één niet helemaal goed, jammer dan. Het geeft mij zelfvertrouwen en daar gaat het om. Als ik dat eenmaal heb, dan kan ik op gevoel weer verder. Ik hoef er niet in te blijven hangen en precies altijd maar zo door te gaan. Ik kan het verfijnen. Ik heb alleen een beginnetje even nodig en dat heb ik nu in handen. Ik laat me echt niet meer ompraten, no way. Dit voelde gewoon zo goed, eindelijk had ik controle over mezelf en daardoor ook over de hond. Dat is toch het belangrijkste?! Dat ik me er goed bij voel. Ja en dan zal ik fouten maken, ik heb er al zoveel gemaakt, deze kan er ook nog wel bij.

Ik heb al de fout gemaakt om niet direct hulp in te schakelen. Ik dacht het allemaal wel te kunnen en voor een deel klopt dat ook wel. Het kwam doordat de hulp die ik inschakelde toen het niet zo goed liep gewoon niet begreep hoe ontzettend onzeker ik was en gewoon een stap te ver begon. Tja en daarna durfde ik helemaal geen hulp meer in te roepen. Ik had me echt wel verdiept in allerlei scholen voordat de hond kwam maar las daar zoveel verschillende dingen over, dat ik daar ook geen vertrouwen in had. Ik besloot het dus maar zelf te doen. Alleen miste ik dus wat zelfvertrouwen en dat is precies wat ik nodig heb, dat is het hele eieren eten.

Maar stel nou dat ik wel meteen op les was gegaan en alles was goed gegaan, dan had ik toch echt niet zoveel geleerd als nu? Dan had ik nooit zoveel geleerd over mezelf als ik nu geleerd heb. Spijt? Zeker weten van niet! Moeilijk? Zeker weten van wel! Ja, ik wil het echt nog steeds soms opgeven en zo laten als het is. Alleen is dat geen lang houdbare situatie en zal het toch weer gaan frustreren op een dag. Beter nu maar aanpakken en erdoorheen. Ja het is een hoop gedoe, ik snap niet dat ik het volhoudt , maar het is wel zo. Ik houd het vol en het zal me lukken om het te verbeteren. Perfect hoeft het niet te zijn, goed is ook goed genoeg. Alleen goed is het nog niet, dus ik ga door en ik zal hier zoveel sterker uitkomen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s