Leren door fouten te maken..

Dan ineens is er weer zo een groot ding.. zo een stukje wat ineens door lijkt te dringen. Het past ineens weer een beetje meer in elkaar lijkt het wel en ik begrijp mezelf weer een stukje beter.

Het lijkt soms wel of ik mijn gebruiksaanwijzing aan het ontrafelen ben. Alsof ik in een escape room zit en beetje bij beetje de informatie aan het verzamelen ben om uiteindelijk bij de sleutel te komen om een deur te kunnen openen. Ik heb al heel wat verzameld maar soms missen er hele kleine stukjes, verbindingen die ik niet zag of voelde. Soms liggen ze bijna voor het grijpen en ineens is het dan weer weg. Alsof het op het pontje van mijn tong ligt en dan toch niet te vangen is.

Vandaag was weer zo een dag waarop ik weinig op de planning had staan en dus veel tijd kon besteden aan mezelf. Fijn, zwaar, emotioneel. Van alles en nog wat maar wel weer waardevol want dit is waar ik het allemaal voor doe. Om mezelf beter te begrijpen en daardoor relaxter en fijner door het leven te gaan. Iets wat ik voor een deel echt al goed kon, maar toch was het niet genoeg blijkbaar want ik ben toch erg gestresst geraakt.. mijn rugzak was nog niet vol genoeg blijkbaar. Toen ik voor het eerst bij mijn vriend in zijn armen lag was het eerste wat in me opkwam, ik voel me veilig. Ik vond dat toen best gek en begreep het niet echt. Vaak heb ik erover nagedacht en nu vandaag lijkt het pas echt tot me door te dringen waarom ik me veilig voel bij hem.

Eigenlijk komt het door de hond dat ik het nu ineens begrijp. Ik lees maar weer eens een stukje over opvoeding van een hond en hoe belangrijk de band tussen hond en baas is. Dat de basis altijd is dat de hond zich veilig voelt en niet gecorrigeerd wordt maar positief beloond. Ik voel me direct weer onzeker worden, ik dacht net goed bezig te zijn met haar met weer een stukje en ineens dringt tot me door dat ik dat heel anders aan pak dan alle andere dingen. Dat ik als ze zo erg blaft toch nog van de rel raak en het op wil lossen op dat moment, nog steeds. Dat wat ik ook lange tijd met de kids heb gedaan, als ze boos waren dan wilde ik ze corrigeren en werd ik boos als ze brutaal waren etc. Ik begreep niet dat als die boosheid of angst er is, dat leren onmogelijk is. Het enige wat helpt is rust uitstralen en het gedrag negeren.

Mijn vriend is de rust zelve altijd als ik het moeilijk heb. Hij corrigeert niet, hij zegt niet wat ik moet doen, hij is er gewoon. Hij laat me huilen/ boos zijn wat dan ook en doet dan verder niets behalve er zijn. Ook bij mijn kids deed hij dat en ik leerde daarvan en deed het ook steeds meer. De Kinderen voelden zich daardoor ook veilig besef ik nu. Ik veroordeelde hun gedrag namelijk niet op het moment dat ze buiten zichzelf waren. Net als dat mijn vriend dat niet bij mij deed en doet.. net als hij reageer ik gewoon helemaal niet als ze zulk gedrag vertonen en geef ze op een ander moment aandacht als ze rustig zijn. Dan voed ik ze op door ze dingen te leren. Ze respecteren me nu zoveel meer en ik ben zoveel rustiger. Ze hebben zoveel minder ruzie en de sfeer in huis is vele malen beter dan een paar jaar geleden. Ze ontwikkelen zich veel beter, leren beter en zijn veel rustiger.

Ik besef dat ik het voor een groot deel prima deed, met de kinderen en ook met de hond. Alleen op een aantal hele stressvolle triggers die ze nog heeft ben ik nog steeds teveel bezig met oplossingen. En precies daarom kom ik niet echt verder. Ik wil het nog steeds teveel oplossen in het moment en ben continue aan het zoeken naar wat ik kan doen op die stress momenten. Ineens is het kwartje gevallen en begrijp ik pas echt dat ik die niet op kan lossen maar dat ik op die momenten gewoon absoluut nul reactie moet geven. Net als bij de kids. Op momenten dat ze rustig is kan ik haar knuffelen en belonen en zo onze band verder opbouwen. Zo doe ik het op heel veel andere momenten ook en daar gaat het nu ook echt goed..

Het laatste stukje zo voelt het.. de laatste puzzelstukken voordat ik echt verder kan. Alhoewel, ik ben al hele grote stappen vooruit gegaan. Ik heb aan zoveel dingen gewerkt en zoveel geleerd. Alles in één keer kan ook gewoon niet. Mijn moeder zegt altijd, boom voor boom kappen en zo is het. Ik heb aan zoveel dingen gewerkt, stukje voor stukje, en er zal altijd wel iets zijn om aan te werken. Alleen nu heb ik vooral aan een stevige basis gewerkt en van daaruit kan ik verder gaan opbouwen. Net als een huis waar eerst een fundering onder moet. Als die fundering er niet is stort de boel in na een tijdje, het verzakt en gaat scheef staan en stort in. Precies dat is er afgelopen jaar gebeurd. Ik stond scheef en mistte gewoon stukken waardoor ik niet verder kwam, ook niet daar waar het wel beter ging.

Ik voel echt dat dit het laatste stuk fundering is en ik van hieruit echt kan opbouwen. Dat ik gewoon zoveel sterker, zoveel wijzer en zoveel rustiger ben geworden.

Ik ben er nu achter dat ik het het aller moeilijkst vond om fouten te maken. Dat ik niet durfde te leren uit angst dat het niet zou lukken. Dat ik niet om hulp durfde te vragen omdat ik me dan teveel voelde falen. Dat ik alles maar zelf op wil lossen omdat ik bang ben voor reacties van anderen. Nu weet ik dat leren zonder fouten niet bestaat. Dat juist door fouten te maken ik zoveel heb geleerd. Ik heb fout op fout gemaakt en nog steeds houden de mensen om mij heen van mij en hebben ze me niet laten vallen. Heb ik mezelf niet laten vallen. Ik mag gewoon soms domme dingen doen, teveel praten, teveel advies geven teveel mensen willen helpen. Het is niet erg, niemand is perfect. Gelukkig niet… Alleen eraan werken is fijn, zodat er meer ruimte voor mezelf is. Tijd en energie die daar naartoe gaat kan ik nu meer aan mezelf besteden zodat ik vooruit kom. Als iemand hulp vraagt sta ik klaar, dat zal niet veranderen, maar ik ga meer mezelf voorop zetten. Eerst mezelf helpen en dan de rest..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s