Waar begin ik als alles niet lekker loopt?

Soms begrijp ik gewoon niet waarom ik al deze dingen nu pas leer. Waarom ik al die inzichten die ik nu heb gekregen niet eerder had. Waarom ik niet eerder heb geleerd hoe om te gaan met mezelf.

Ik ben altijd maar moeilijke situaties uit de weg gegaan of maakte er een einde aan. Dat is dan ook echt wel de snelste manier, maar ook wel een erg moeilijke. Waarom? Ik wist gewoon niet hoe ik ermee om moest gaan, daarom werd het zo een groot ding. Als ik eerst aan mezelf had gewerkt was alles veel minder moeilijk geweest. Dan had ik ook gaan scheiden denk ik, maar wel op een heel andere manier. Ik had misschien wel allemaal dezelfde beslissingen genomen uiteindelijk, maar er wel anders mee omgegaan. Dan was het voor iedereen makkelijker geweest denk ik en had ik het mezelf niet zo moeilijk gemaakt.

Oké, ik ben gewoon een laatbloeier, helemaal niet erg. Er zijn ook mensen die het nooit gaan snappen. Ik heb er ook wel lang over gedaan maar goed, beter laat dan nooit.

Ik moest eerst de noodzaak vinden om echt aan mezelf te gaan werken. Zelfs een scheiding en een burn out waren nog niet eens echt genoeg om het me echt te doen laten inzien. Nog steeds snapte ik het niet echt helemaal, begreep ik niet echt hoe belangrijk het was om eerst bij mezelf te beginnen.

Pas toen de hond kwam en die ging happen ging er ergens een knop om, toen pas besefte ik dat ik aan mezelf moest werken. Trouwens wel pas na het zien van honderden filmpjes van Cesar Millan, die dit ook altijd benoemt dat hij de mensen inzicht geeft. Het kwartje is de laatste tijd pas echt goed gevallen, nu begrijp ik pas echt hoe belangrijk het is. Hoe dat kan? Omdat ik het nu eenmaal niet alleen maar in mijn hoofd weet, maar door het te doen ook echt voel dat het zo is. Precies dat maakt het verschil. Ik kan namelijk wel denken dat ik aan de lijn moet, maar als ik vervolgens nog steeds elk stuk taart in mijn mond stop dan schiet het niet op natuurlijk. Niet alleen maar denken, ook dus doen. Pas dan komt het besef uiteindelijk. Niet meteen nee… echt niet, maar het komt.. zeker weten! Bewust worden, willen, actie ondernemen en erop terug kijken.. vooral bij het laatste dan dringt het pas echt door.

Ik zie het vooral aan andere mensen die problemen hebben met hun honden. Zij hebben ook vaak op andere vlakken problemen die ze maar niet opgelost krijgen. Ze beginnen namelijk met het proberen op te lossen van hun grote problemen. Ze zijn alleen maar met anderen bezig en niet met zichzelf.

Zo vertelde een vriendin, die ook honden heeft, dat ze het even niet meer weet hoe ze verder moet. Zoveel problemen stapelen zich op. Ik bied haar aan te helpen met de honden, die zij ook niet onder controle heeft. Ik leg haar uit in het kort wat het je kan opleveren en dat ik haar wat handvatten kan geven door samen met de honden te werken. Ja ik wil het wel, ik wil echt aan mezelf werken, maar jij moet nu eerst aan jezelf denken zegt ze, je hebt genoeg aan je hoofd. Grrrrrr dat dus. Een ander hoeft niet voor mij te denken. Ik kan prima mijn eigen grenzen aangeven. Ik kan prima zeggen als ik geen tijd heb, echt ik ben een grote meid. Het valt me op dat veel mensen dit tegen me zeggen, dus blijkbaar roep ik dit op bij mensen. Heb ik me altijd wat kinderlijk opgesteld en hebben ze het idee dat ze mij moeten beschermen ofzo. Ik zal nu eerst aan hun moeten bewijzen dat ik prima voor mezelf kan zorgen en prima mijn grenzen aan kan geven. Ik kan hun niet veranderen, alleen mezelf en aan ze laten zien dat het ook echt zo is. Dan pas zullen zij vertrouwen opbouwen en zullen ze niet meer steeds mij erop wijzen wat ik wel of niet moet doen. Ik voel het snel genoeg als ik mijn grenzen even vergeet namelijk.. dat hoeft een ander niet meer voor mij in te vullen.

Nee natuurlijk ben ik er nog niet, natuurlijk niet, maar dat betekent niet dat ik niks kan hebben. Natuurlijk kan ik dat wel! Juist dat helpt mij verder want ik kan nu juist oefenen met grenzen stellen en zo kunnen anderen ook weer vertrouwen krijgen in mij dat ik prima in staat ben om voor mezelf te zorgen en zij mij niet hoeven te beschermen. Als ik nooit meer iets kan doen, kan ik niet oefenen en heb ik er toch helemaal niets aan? Is net zoals leren koken en het dan nooit mogen doen. Dat heeft dan toch ook geen zin?! Ik heb er juist zin in. Ik wil juist de wereld in om mezelf uit te dagen, om nieuwe wegen in te slaan, om te oefenen om de wereld te ontdekken. Ik ben er klaar voor en ja ondertussen werk ik echt wel door aan mezelf, zeker weten. Ik heb zoveel geleerd en ik help zo graag mensen, waarom dat dan niet combineren? Alleen dan wel op mijn tempo en binnen mijn grenzen ja. Zeker weten.

Ik heb er zin in om anderen te helpen. Daar waar ik zo heb geworsteld met mezelf en met de hond en met mijn kinderen en zoveel heb geleerd. Hoe gaaf is het om dan anderen een klein zetje te kunnen geven als ze dat willen?! Gaaf toch?! En willen ze het niet, helemaal prima. Ga ik lekker zelf verder leren. Ook dat is iets waar ik mezelf bewust van moet blijven maken.. dat niet iedereen zit te wachten op mijn advies, echt niet. Als ze me nodig hebben komen ze vanzelf wel.. of niet.. ook goed toch?!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s