Soms ben ik gewoon een beetje hyper

Er zijn van die momenten dat ik nog echt hyper kan raken. Het zijn van die momenten dat ik gewoon weer doorsla en mezelf dus blijkbaar toesta om er meer en meer in te duiken zonder er afstand van te nemen.

Op zich is dat niet heel erg, ik hoef nou ook niet één of andere saaie muts te worden die alleen nog maar rustig is bij alles. Ik wil mezelf niet helemaal veranderen in een persoon die alleen nog maar rustig is. Dat kan altijd nog, als ik tachtig ben ofzo.

Toch merk ik dat ik er last van heb op sommige momenten. Dat ik dan gewoon echt nog doorschiet en mezelf niet echt uit kan zetten. Het is vooral dat ik doordat ik doodschiet ik ook nog vaak de verkeerde conclusies trek wat me dan soms echt in een lastige situatie brengt. Ik voel het ergens wel gebeuren maar toch laat ik het gaan en Voila , ik blijf er lekker in hangen.

Waar het me het vaakst gebeurd is als ik mensen niet in het echt zie, maar afga op wat zij schrijven. Ik pik er dan iets bij op wat mij triggert om door te schieten. Ik maak me zorgen of ik word boos of wat dan ook. Er is dan steeds iets waar ik dan in blijf hangen wat eigenlijk misschien helemaal niet zo bedoeld wordt. Als ik de persoon zelf spreek dan heb ik er veel meer gevoel bij dan wanneer ik alleen een berichtje lees. Als ik iemand spreek kunnen ook mijn voelsprieten gaan uitstaan, maar daardoor voel ik dan wel aan wat er nou echt bedoeld word. Als iemand alleen maar schrijft is dat natuurlijk veel lastiger want dan kan ik diegene niet aanvoelen. Ik merk dat ik daar moeite mee heb, dat ik daardoor echt de verkeerde conclusies trek en dat is niet fijn.

Ik heb er echt wel last van en wil er graag iets aan doen. Ik kan alleen niks veranderen aan het feit dat ik diegene niet aan kan voelen als ik de persoon niet spreek. Het is de afgelopen tijd best een aantal keer gebeurd en het heeft me veel energie en tijd gekost. Energie die ik daar helemaal niet voor wil gebruiken. Ik heb me voorgenomen dat als het de volgende keer weer gebeurd dat ik voel dat ik weer over dat wat iemand schrijft na ga zitten denken, ik die persoon gewoon maar even op bel. Dan kan ik pas echt aanvoelen of ik me zorgen moet maken of dat het terecht is dat ik boos ben en kan ik daar tenminste over praten. Het zij op dat moment of op een ander moment. Dit werkt namelijk niet voor me, ik heb er echt soms last van en voel mezelf dan echt stom dat ik er zoveel tijd en energie aan heb besteed terwijl dat helemaal niet nodig was.

Echt, ik wil echt niet van mezelf een heel ander persoon maken, zeker niet. Ik wil gewoon vooral mezelf blijven. Ik wil niet mijn enthousiasme verliezen en alleen nog maar rustig zijn, zeker weten van niet. Alleen een klein stapje terug zetten op sommige momenten zou wel beter zijn. Er even wat rust en geduld in gooien en niet meteen maar overal op reageren. Ik ben nu eenmaal erg gevoelig en dat vind ik ook oke, het is alleen niet te doen om er altijd maar zo van door te schieten. Dat heeft geen zin en daar heb ik ook geen zin in. Ik wil die tijd veel liever aan andere dingen besteden.

Work in Progress.. zullen we maar zeggen..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s