Pas als je het voelt, ga je het anders doen.

In mijn hoofd begrijp ik dingen vaak allemaal wel, daar ben ik al achter, maar pas als ik het echt voel.. oei dan snap ik pas echt hoe het zit.

Zo heeft mijn vriend geen kinderen en zegt hij wel eens dat ik me niet zo druk moet maken over ze of ze niet moet verwennen of wat dan ook. Ik snap heel goed dat hij dat zegt en soms kan ik er ook wel iets mee, maar zeker niet altijd. Hij heeft geen kinderen en weet dus ook niet hoe het voelt om van een kind te houden. Hoe anders het is als het over je eigen kinderen gaat. Vaak zie ik bij andere mensen dingen die zij zelf niet zien. Het lijkt allemaal zo makkelijk, maar echt het is anders als je het zelf ook echt voelt.

Zo ook met de hond, ik weet in mijn hoofd wel hoe ik dingen moet doen, maar het ook echt doen in een situatie.. dat is dan soms echt andere koek. Ineens weet ik het dan niet meer. Ja ik werk eraan, zeker weten. Ik heb er al voor gezorgd dat ik wat meer afstand van de hond heb genomen. Dat ik niet meer zo aan haar hang. Daardoor word het ook makkelijker om haar grenzen in huis te geven. Het gekke is, buitenshuis had ik dat gevoel helemaal niet zo dat ik aan haar hing, daar ging ik gewoon en was ik niet bang of iets en liet ik haar gewoon lekker haar gang gaan. Binnenshuis hing ik veel meer aan haar en daar heb ik dus ook veel meer problemen. Ik werk eraan.. echt wel en nee het is niet gisteren opgelost en morgen ook niet. Ik moet me echt sterker gaan voelen als ik binnenshuis ben en dat kost tijd. Ik mis net dat laatste stukje, er zit gewoon steeds nog een onzekerheidje.. en precies dat pikt de hond eruit. Ik heb gewoon nog niet helemaal de juiste toon gevonden maar echt, ik zit er in de buurt, dat voel ik en heel soms komt het ineens naar boven en Voila, de hond luistert meteen veel beter.

Ik werk hier eigenlijk al jaren aan, eerst onbewust en nu meer bewuster en volgens mij ben ik echt al een heel eind. Ik weet ook echt wel dat het nooit perfect zal worden, ik wil dat ook niet eens. Soms zal het wel lukken en soms niet, SO be it.

Het gaat nog veel verder, rokers bijvoorbeeld. Mijn vriend rookt en kan echt niet zonder. Ik vraag hem wel eens of hij echt er wel eens bij stil staat wat er gebeurt als hij rookt. Of hij echt wel voelt wat het met zijn lijf doet. Nou nee.. nooit eigenlijk. Ik vroeg hem, maar wat als je nu morgen hoort dat je kanker hebt en doodgaat door het roken? Tja, dan zou ik echt balen zegt ie, maar dan is het al te laat. Dan heeft het geen zin meer en kan ik er niks meer aan doen..maar wat als je er NU al eens wat meer bij stil zou staan als je aan het roken bent en meer zou gaan voelen? Tja, dan misschien, maar Naja nee, ik wil niet erover nadenken.

Kop in het zand steken noemen ze dat, iets wat iedereen wel eens doet. Er is niemand die niet af en toe denkt, gewoon wegkijken en niet over nadenken. Tot het te laat is.. en dan is er geen weg meer terug. Het is dan wat het is, dan maar accepteren. Zo is het ook weer.. we zijn nou eenmaal maar mensen en ja mensen maken allemaal fouten en soms zijn ze fataal, op wat voor manier dan ook.. dan zal het wel zo moeten zijn toch? Dan maar duimen dat we nog een volgend leven hebben Of nog een keer de liefde mogen beleven of een andere mooie vriendschap mogen opbouwen of wat dan ook .. en anders pech. Dan is het ook maar wat het is..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s