Ziek is ziek toch?

De afdeling ligt al weken vol met kinderen met het RS virus. De ene na de andere collega loopt te hoesten en te proesten. Het kan ook niet uitblijven, hoe we ons ook proberen te beschermen, het is nu eenmaal erg besmettelijk.

De kinderen zijn er behoorlijk ziek van. Veel ouders willen de kinderen troosten en proberen van alles. Ze zijn ook echt zielig, hoesten zich rot, hebben keelpijn en zijn gewoon echt ziek. Ik geef vaak het advies het kind in bed te leggen en met rust te laten, niet de hele tijd aan ze zitten en ze proberen te troosten. Ze willen juist gewoon met rust gelaten worden en slapen. Rust is het beste medicijn.

Ik geef het advies ook aan collega’s, sommige lopen al weken te hoesten en snotteren, gun jezelf nou even rust zeg ik dan. Ja maar ik ben niet ziek genoeg om thuis te blijven, het werk moet wel doorgaan er is al zoveel tekort aan personeel en in bijna geen ziekenhuis is er nog een plekje te vinden voor de zieke kinderen. Wij kunnen toch niet ook nog ziek in bed liggen? Ik begrijp het maar al te goed, ook ik zal niet snel op bed gaan liggen en me ziek melden. Dan moet het wel echt ernstig zijn wil ik thuis blijven.

Iedereen thuis liep hier ook al te hoesten en snotteren inclusief de katten en zelfs de hond. Ik was de enige die nog overeind stond.. tot gisteren. Ik kreeg keelpijn en voelde me niet lekker. Het kon ook niet uitblijven natuurlijk, ook ik ben niet immuun. Ik ga natuurlijk gewoon werken, aansteken kan ik ze toch niet want ze hebben het al en ik voel me goed genoeg om te gaan werken.

Na een goede nacht sta ik op en voel me niet fit. Eigenlijk heb ik echt wel dingen te doen in huis maar na een wandeling met de hond in de regen besluit ik lekker op de bank te gaan liggen. Ik ga helemaal niets doen, ook al voel ik me niet ziek genoeg om te gaan liggen, ik voel me ook niet lekker genoeg om wat te doen. Ik neem nu gewoon eens eventjes mijn rust. Ik geef mijn lichaam nu echt eens even de tijd om ertegen te vechten en zo sneller op te knappen. Alle andere dingen kunnen echt wel even wachten. Zo! Dat voelt lekker.. het schuldgevoel gooi ik aan de kant. Het huishouden kan wachten, ik ga nu eerst eens aan mezelf denken, ik wil alleen maar met rust gelaten worden en slapen.. later zien we wel weer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s