Stress

Stress hebben over iets is en blijft iets raars. Er kan zomaar iets gebeuren wat heel veel stress geeft en dat hoeft niet eens iets heel groots te zijn. Elke keer dat er dan een gedachte over komt of er alleen maar iets gebeurd wat er zijdelings mee te maken heeft, vlamt de stress meteen weer op alsof er een knop wordt omgedraaid. In het hele lichaam is het voelbaar en dat voelt gewoon niet fijn. Wegstoppen is het makkelijkst op de korte termijn want dan is het er gewoon niet en klaar. Helaas werkt het zo niet. Er zullen steeds weer situaties komen die er misschien alleen maar mee te maken hebben maar al meteen die schakelaar in het hoofd om zetten. Het gekke is dat dit vaak onbewust gebeurd en het vaak helemaal niet echt gevoeld wordt. hoe langer iets namelijk bestaat, hoe minder het gevoel naar boven komt.

Denk maar aan verliefd zijn, in het begin zitten er elke keer overal vlinders, maar dat is iets wat steeds minder wordt. Ze zijn er misschien nog wel, maar het lichaam went eraan en we letten er veel minder op, het wordt iets wat erbij hoort.

Zo gaat dat ook met stress, het is er wel maar wordt na langere tijd niet meer gevoeld. Vaak uit het zich op de langere termijn in hoge bloeddruk, hyperventilatie burnout of wat dan ook voor lichamelijke klachten. Dit is gewoon een signaal dat hetgene wat stress geeft echt wel aandacht nodig heeft. Het is eigenlijk die deurbel die niet gehoord wordt en steeds dringender gaat bellen.

Het is eerst zaak om te gaan kijken waar de stress vandaan komt, er echt eens aandacht aan te besteden en te kijken wat nu die stress veroorzaakt. Dat is vaak al een lastige opgave maar door er bewust van te zijn dat iets stress geeft komt er echt wel iets naar boven wat het zou kunnen zijn. Dan is het zaak om te kijken wat kan ik er aan doen? Kan ik kleine dingen wijzigen waardoor ik me beter voel. Ik deed dat bijvoorbeeld in mijn relatie door steeds meer voor mezelf dingen te gaan doen. Zo was de stap naar het beëindigen van mijn relatie uiteindelijk nog steeds moeilijk maar wel al makkelijker doordat ik langzaam al ernaartoe was gegroeid. Dit gebeurde bij mij toen allemaal onbewust. Nu ik erop terug kijk zie ik pas hoe dat is gegaan.

In een baan kan er soms ook iets veranderen waardoor het net weer even leuker wordt, zoals ik naar het ziekenhuis ben gegaan en daar weer even meer rust vind. Soms zijn er ook situaties waar eruit stappen bijna onmogelijk is. Bijvoorbeeld problemen in de familie of vriendenkring wat veel stress kan veroorzaken. Stel mijn beste vriendin zit in de put en ik trek me dat erg aan. Dan geeft dat veel stress maar veranderen kan ik de situatie niet. Dan is eruit stappen wel het laatste, want het contact met iemand verbreken lijkt misschien een oplossing, maar is natuurlijk niet wenselijk. Wat dan wel kan is er meer afstand van nemen. Focussen op andere dingen, het minder binnen laten komen. Als ik de situatie van een ander niet kan veranderen kan ik hooguit mijn deur open zetten en dit ook laten weten, maar verder me wel meer op mezelf focussen en niet me teveel met de problemen van een ander bezig houden.

Het heeft namelijk geen zin, want ik zie die persoon niet 24 uur per dag. Als ik naar mezelf kijk dan zijn er veel momenten geweest waarop ik me rot voelde en dat droeg ik uit, daar ging het steeds over maar echt niet dat ik me altijd de hele dag alleen maar rot voelde. Ik voelde me ook wel eens minder rot en ook wel eens best oké. Dat is alleen iets wat de ander niet ziet. Ik kan me heel druk maken dat een ander zich rot voelt, maar die ander is allang weer met iets anders bezig waarschijnlijk.

Het is moeilijk, ik zie meerdere om me heen ermee worstelen en het geeft veel stress wat zich uit in lichamelijke klachten. Zij kunnen geen afstand nemen van de persoon die op dat moment het heel moeilijk heeft, dus ze kunnen niet uit de situatie helemaal stappen. Het enige wat ze kunnen doen is zich meer focussen op hun eigen leven. Meer afleiding zoeken daarin en er niet zo mee bezig zijn want dat lost toch niks op.

Wat ik op mijn werk vaak doe als ik ergens stress van heb, is dat zelf steeds oproepen. Zelf naar boven halen op momenten dat ik me eigenlijk goed voel. Zo komt het wel omhoog en geeft het meteen overal tekenen van stress, maar heb ik er toch meer controle over dan wanneer het me overvalt.

Als ik één ding geleerd heb is dat ergens stress van krijgen niet zo moeilijk is maar er vanaf komen wel heel moeilijk is. Doe het steeds te herbeleven zwakt het steeds meer af tot het uiteindelijk niets meer is dan een herinnering.

Het kost tijd en geduld.. maar het werkt. Door het steeds omhoog te halen en te voelen wat ik dan voel, herken ik dat gevoel van stress veel eerder en kan ik ook veel sneller erop reageren. Zodra ik dat gevoel herken, kan ik zelf de situatie in de hand nemen en het oproepen en onder controle houden. Als ik het op kan roepen, kan ik het namelijk ook weer stoppen.. veel makkelijker dan wanneer het gebeurd wanneer ik het niet verwacht. Dan zit de stress al te hoog en ben ik de controle al kwijt..

Grappig om te zien dat ik iets wat ik in de ene situatie heel goed kan, nu ook kan gebruiken in andere situaties. Het kost wat oefening.. maar oefening baart kunst..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s