DOEN!

Eigenlijk is het net zoiets als een hele leuke baan hebben maar één collega verziekt de boel. Verder is alles gewoon leuk, maar alleen dat stukje lukt maar niet om goed te krijgen. Dan zou ik mijn baan op kunnen zeggen, of de problemen met de collega aan kunnen pakken. Dat is ook nu met de hond, zij leert mij nog steeds elke dag super veel. Mijn rugzak wordt voller en voller en blijkbaar is dat wat ik nodig heb. Blijkbaar moet ik zoveel met me meenemen om straks verder te komen, alleen ergens is het ook wel een keer klaar.

Ik ben gewoon teveel met dingen bezig. Iedereen heeft namelijk dingen nodig in zijn rugzak en iedereen heeft dingen te leren. Meestal gaat dit gewoon vanzelf en is er gewoon soms een periode van meer afzondering en meer op zichzelf zijn om dan knopen door te kunnen hakken en veranderingen in te zetten. Er is niemand dit dat niet heeft. Ik maak er alleen blijkbaar nogal een groot ding van in mijn hoofd waardoor het veel te veel aandacht krijgt. Ik heb daar helemaal niet zoveel zin meer in en wil gewoon lekker door met mijn leven en vooral verder groeien. Nieuwe dingen leren en vooral groeien in de dingen waar ik mee bezig ben.

Toch blijkt maar weer dat als dingen echt heel groot worden en echt een belemmering gaan vormen er wel iets aan gedaan MOET worden. Het is iets wat niet genegeerd kan worden, want het is een te groot deel van mijn leven. Zo was daar mijn huwelijk waar ik ongelofelijk veel over gepiekerd heb en uiteindelijk alleen maar de conclusie kon trekken dat het hem niet ging worden. Daarna mijn werk, ook dat slokte een te groot deel van mijn leven op en ook dat moest veranderen. Tja en nu de hond..zo te zien komt het dus elke keer gewoon weer terug. Net zo lang tot ik er echt iets van geleerd heb. Ook deze keer kan ik het aan de kant schuiven en ermee stoppen, maar nee, ik wil nu echt het probleem aanpakken en overwinnen. Ik wil niet weer wegrennen, want zij is die baan die zo onwijs leuk is maar een stomme collega heeft, daar wil ik echt niet voor wegrennen want zij is de geweldige hond die ik zo nodig heb. Ik wil dat ik er zoveel van leer dat ik dat mee kan nemen en daardoor nog meer kan veranderen in mijn leven. Dat is namelijk echt wat ik wil, dingen anders doen. Meer uit mezelf halen als persoon, niet als werkend persoon maar als mezelf gewoon, in mijn privé..

Wil ik nou niet gewoon teveel? Moet ik niet gewoon tevreden zijn met wat ik heb?! Jazeker! En dat ben ik ook, alleen een stapje verder zou nog gaver zijn.. en nog een stapje en nog één. Een beetje net als mijn broer, die denkt altijd groot. Ik wil bijvoorbeeld gewoon zelfstandig een liedje kunnen zingen, dat heb ik als doel, hij heeft als doel voor een miljoenenpubliek optreden en miljonair worden. Misschien ligt ergens daar tussenin iets waar we elkaar tegen komen.. voor hem een klein stapje terug, voor mij stapjes verder denken.. hij iets kleiner, ik iets groter.. moet te doen zijn toch?! Alleen dat zingen.. tja.. das nog wel een ding zeg maar.. zal ik anders toch maar gaan schrijven? Of schrijvend zingen? Of zingend schrijven? Ik vind het allebei zo leuk! Het enige wat er voor nodig is is DOEN DOEN DOEN. Oefenen oefenen en oefenen door gewoon te doen. Niet steeds maar denken dat ik het niet kan. Ja zeker is er heel veel wat er beter kan, maar het begin is er toch?! Lijkt mij het belangrijkste.. dus nu niet meer na blijven denken over hoe maar het gewoon DOEN! De rest komt vanzelf…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s