Proberen

Als je het niet probeert.. dan weet je het niet. Ik denk dat dat maar mijn nieuwe motto wordt. Of eerlijk gezegd, is dat al een tijdje mijn motto. Ik had ineens bedacht ergens een tijdje geleden in mijn puberale fase dat ik maar mijn baan op ging zeggen. Ik voelde het en hoppa meteen gedaan ook. Oké heb er wel een nachtje over geslapen maar ik voelde dat t klaar was en ik heb het gewoon gedaan. Alleen dacht ik toen wel even, wat nu? In plaats van het even te laten bezinken ging ik gelijk op zoek naar wat ik dan wel wilde en ja hoor, ik bedacht dat ik het onderwijs wel in wilde. Baan was opgezegd, direct een CV gemaakt en hoppa, solliciteren. Laat het nou ook nog eens lukken zeg, binnen No time stond ik ook nog voor de klas. Pen en papier kreeg ik mee en ja hoor, ga je gang maar. Hier is de sleutel, daar je lokaal en vertel maar iets.. iets over je vak Ofzo, je bedenkt wel wat. Wij hebben geen tijd verder voor je maar alles wat je verteld is meer dan wanneer er niemand staat.. dus daar ging ik. Ik heb het gewoon gedaan, kwam erachter dat ik lesgeven heel leuk vond en dat ik er ook geen moeite mee had, maar ook dat ik helemaal niet klaar was om een opleiding te gaan doen. Dat ik eerst aan mezelf wilde werken en rust wilde creëren in mijn leven. Dat ik die stress nog helemaal niet kon hebben. Zo kwam ik weer terecht in het ziekenhuis en kreeg ik weer wat rust in mijn leven.

Ik heb het geprobeerd en dat geeft een fijn gevoel. Ik kan nu dat stukje loslaten en me op andere dingen concentreren. Had ik dat niet gedaan dan was het blijven hangen. Wie weet komt er ooit nog iets op mijn pad op dat gebied, dan weet ik in ieder geval een beetje wat ik kan verwachten.

Ik zou nog wel meer willen proberen, maar ik weet eigenlijk niet zo goed wat. Ja mijn leven is wel aardig veranderd afgelopen jaar, maar het is nog niet zo dat ik nu denk, dit is het, zo blijft het en zo word ik oud. Zeker weten van niet. Ik ben nu op een punt dat ik meer rust heb over het algemeen. Financieel hoef ik me geen zorgen te maken, ik heb een paar leuke hobby’s en ik voel me stukken beter dan een paar maanden geleden. Ik zou nu kunnen denken, nou prima zo. Dit is het dan, hier heb ik al die tijd zo hard voor gewerkt aan mezelf, nu is het klaar en blijf ik lekker hier hangen in mijn comfort zone.

Mooi niet dus! Ik wil nog steeds vooruit, heel graag zelfs. Steeds maar weer kleine stapjes zetten. Ik weet nog niet zo goed waar naartoe, maar als het maar vooruit is. Ik heb nu eindelijk begrepen hoe het allemaal een beetje in elkaar steekt en hoe ik in elkaar steek, daar heb ik hard voor gewerkt en ik voel dat er zoveel meer uit te halen is. Ik voel dat als ik nu stil blijf staan dat ik weer straks ongelukkig thuis zit. No way dat ik dat laat gebeuren, zeker niet. Ik geloof er in dat de dingen vanzelf op mijn pad komen, maar ook dat ik ze dan wel graag wil zien. Dat ik niet voorbij wil racen aan alles maar ook echt wil blijven kijken naar de dingen die er gebeuren en ervan leren, vooruit gaan en kansen pakken.

Ik ben ongeduldig, zeker weten, ik voel namelijk dat er echt nog wel dingen gaan komen die weer van alles om gaan gooien. Dat er mensen op mijn pad gaan komen of wat dan ook die me verder kunnen helpen. Ik wil ze niet missen, ik wil echt kansen gaan pakken en blijven proberen. Wat vind ik leuk, waar word ik blij van en welke kant ga ik op? Ik heb er zin in, sta te trappelen van ongeduld eigenlijk. Ik voel me net een paard achter zo een hekje die staat te schrapen over de vloer met zijn hoeven totdat het hekje open gaat en hij mag gaan rennen.

Ik weet dat ik nog niet zover ben dat dat hekje open kan. Ik ben nog steeds te ongeduldig en te vaak onrustig. Geduld geduld geduld.. het komt echt wel allemaal. Ik beloof mezelf dat ik kansen grijp, dat ik probeer, hoe eng dingen soms ook zijn. Dat ik hoe klein ook, veranderingen niet uit de weg zal gaan. Dat ik ze aan zal grijpen en me niet door angst zal laten leiden.

Ik zou echt graag stiekem wel eens om een hoekje willen gluren, maar ik weet dat dat niet kan en eigenlijk wil ik het ook niet. Ik laat me lekker verrassen en ik zal echt echt echt geduld hebben. Ik beloof het.. ik probeer het in ieder geval.. ik doe mijn best.. echt.. maar ohhhhhhhhh wat vind ik het soms lastig! Adem in… adem uit..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s