Passie

Een drukke avonddienst maar weer eens.. het lijkt wel of ik het aantrek, bij mij is het altijd druk. We zijn lekker bezig en nemen tijd voor een korte pauze, even op adem komen voordat de volgende opname zich aandient. Ik zou zo graag een passie willen hebben zegt ze, ik heb eigenlijk niks waar ik echt mijn ziel en zaligheid in kwijt kan. Ik herken het zeg ik, al ben ik wel meer op de goede weg. Ja ik ook wel zucht ze, maar toch, ik weet gewoon nog steeds niet wat ik nou echt zou willen. Mijn werk is iets wat ik heus wel leuk vind, maar het is niet mijn passie meer, niet meer zoals vroeger. Sporten vind ik leuk, maar verder.. ik weet het gewoon niet.

Ze vraagt mij wat ik nou zou willen. Ik wilde dat ik het wist zeg ik, ik vind werken ook wel gewoon leuk, maar niet om me daar verder in iets te verdiepen. Het boeit me gewoon niet genoeg meer. Ik doe het omdat ik geld nodig heb om te leven en heus ik doe het echt wel met plezier maar niet met passie. Ik zie ook niet voor me dat ik hier verder iets in zou kunnen doen om wel die passie te voelen. Zingen vind ik heerlijk om te doen, maar ik moet wel realistisch blijven, ik zal nooit een echte zangeres worden. Ik had er dan al veel eerder mee moeten beginnen en ik weet ook wel dat ik het niet echt in mijn genen heb. Met z’n allen zingen gaat prima en ik zal het heus ooit wel leren om beter te gaan zingen en alleen een liedje eruit te persen, maar nee ik denk niet dat het veel meer dan dat zal worden. Wat doe je dan nog meer graag, vraagt ze. Schrijven vind ik heerlijk, ik ben altijd al een grote boekenwurm geweest, lezen vond ik als kind al fantastisch. Urenlang kon ik zwerven door de bibliotheek en elke week nam ik stapels boeken mee totdat ik de hele kinderafdeling had gelezen. Ook nu nog kan ik me helemaal verliezen in een lekker boek. Ik zit helemaal in het verhaal en zou het liefst niet meer willen stoppen als ik eenmaal bezig ben. Helaas neem ik er te weinig tijd voor en lees ik steeds minder.

We gaan weer aan het werk en ik denk er verder niet meer over na. We hebben het te druk en na mijn dienst val ik doodmoe thuis in slaap zodra ik mijn kussen raak.

De volgende ochtend maak ik met coosje een heerlijke lange wandeling en beide genieten we ontzettend. Tijdens het lopen komen er allemaal verhalen in mijn hoofd en kan ik mezelf daar heerlijk in verliezen. Ik hou ervan om alvast ongeveer de blog die ik wil schrijven in mijn hoofd rond te laten tollen. Het gaat helemaal vanzelf en er ontstaat zomaar een verhaal, heerlijk is dat. Ik bedenk me dat dat toch echt wel een beginnende passie is, het schrijven. Niets fijners dan een verhaal in mijn hoofd te hebben en het op papier eruit te gooien. Ik hoef er weinig voor te doen, het gaat vanzelf en voelt gewoon zalig. Zolang ik maar wel de rust ervoor neem en de tijd, anders lukt het niet. Schrijven is echt iets waar ik blij van word, daar zou ik graag meer mee willen doen.. maar wat? Ik weet het niet, tijd en geduld.. gewoon rustig verder schrijven en genieten van dit stuk. Ik wil altijd al alles van tevoren weten, maar zo werkt het gewoon niet. Het komt vanzelf, echt waar..het begin is ooit al gemaakt en zo lang ik maar op dit pad blijf lopen kom ik vanzelf stapjes verder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s