Negatief

Ik word gebeld, een vriendin die graag even van zich af wil praten. Alles is zo ontzettend herkenbaar en ik voel haar strijd. Ik wil haar heel graag helpen maar ik weet dat ik dat niet echt kan. Ik kan naar haar luisteren en lief voor haar zijn en af en toe even een schop onder haar billen verkopen, maar verder zal ze het toch echt zelf moeten doen, hoe moeilijk het soms ook is. Dit is haar weg en haar strijd..dit is wat ik voor haar kan doen, wat in mijn macht ligt. Ik zeg het makkelijk maar dat vind ik het niet, ik heb de neiging er veel te veel in mee te gaan, maar ik werk eraan…. Ik merk ook dat ik het nog best lastig vind om het daarna los te laten. Ik vind het toch rot voor haar dat ze zich zo voelt omdat ik precies weet hoe het voelt.

Wat ik wel geleerd heb is dat het moment opnames zijn. Op dat moment voelde zij zich rot en had ze even iemand nodig om haar verhaal kwijt te kunnen. Ik kan er daarna mee blijven zitten, maar haar leven is allang weer verder gegaan. Wat ik wel kan doen is haar op een ander moment een keertje bellen en vragen hoe het gaat. Zo hoor ik haar niet alleen maar als ze zich rot voelt, maar ook op andere momenten als het wel goed gaat. Ik weet ook dat het de verantwoordelijkheid van de ander is en niet de mijne om het op te lossen. Ik ben niet degene die haar leven weer op poten moet zetten. Ik kan alleen maar haar vriendin zijn en haar steunen. Ik heb dan ook zelf het gesprek afgebroken en gezegd dat ze de dingen op zou kunnen schrijven waar ze nog mee zit. Of lekker een eind lopen of een boek lezen, whatever. In ieder geval even iets anders doen om afleiding te zoeken. Ik merkte namelijk dat ik toch weer te lang ernaar luisterde.. ik doe precies dat wat zij wil, alleen maar de negatieve dingen aandacht geven door haar erover te laten praten een tijdlang, terwijl ze het juist nodig heeft om niet zo mee te gaan in het negatieve. Maar oké, ik ben ook nog aan het leren..

Pfff lastig toch allemaal, echt een valkuil van mij om iedereen te willen helpen. Maar goed, door dit kan ik het wel weer oefenen om me er niet in mee te laten zuigen maar afstand te bewaren, een mooie casus zoals we op het werk zouden zeggen.

Wat vooral aan de orde komt in ons gesprek , is hetzelfde waar ik altijd mee worstel. Heel vaak gaan dingen gewoon goed, maar als er maar 1 klein dingetje niet goed gaat, is dat precies dat wat ik onthoud. Al die andere dingen vergeet ik dan gewoon maar voor het gemak weer.

Met de hond ging het net zo, al blafte ze de hele dag niet en was ze de hele tijd super lief, zodra ze dan ook maar 1 keer naar de jongens blafte zat ik weer in zak en as. Precies dat onthield ik en daar bleef ik maar continue aan denken, bleef ik maar over malen urenlang en bezorgde me veel stress. Ik zeg het trouwens wel in de verleden tijd, maar ik doe het nog steeds regelmatig al gaat het wel echt steeds beter en ben ik me er bewust van waardoor ik er niet meer zo lang als voorheen in blijf hangen. Al dat malen heeft me niks goeds gebracht, het heeft weinig zin gehad en kostte veel tijd en energie. Nu mag ik van mezelf er wel even over piekeren maar daarna zoek ik afleiding of ga ik wandelen zodat ik er niet mee door blijf lopen dagenlang.

Waarom is het toch dat ik altijd precies alleen maar die dingen onthoud? Dat is een vraag die me lang bezig hield en het antwoord is eigenlijk super simpel, omdat ik er teveel aandacht aan geef…Omdat ik me meteen mee laat slepen met die gedachte omdat ik dat gewend ben ondertussen. Ik ben gewend om met de slechte gedachten mee te gaan en niet met de goede gedachten. Daar waar ik eerst altijd alleen maar goede gedachten de aandacht gaf en de negatieve gedachte compleet negeerde, gaf ik daarna alleen nog de negatieve gedachten aandacht.. ergens in het midden uitkomen zou fijn zijn, maar zoals met alles heeft dat ook weer tijd en geduld nodig. Pfffff man man man, wat een geduld moet een mens toch hebben. Het klinkt namelijk allemaal hartstikke makkelijk op papier, maar echt, zo simpel als het er staat is het niet. Als ik het op schrijf lijkt het super makkelijk en snap ik niet waarom ik zo moeilijk doe. Wat ik dan soms niet besef is dat er al een hele weg aan vooraf is gegaan voordat ik me er bewust van ben geworden en het op papier zet. Eerder zag ik het gewoon niet. Alleen een beetje jammer dat ik het in de praktijk nog steeds vaak vergeet… ik zie het nu als altijd gas geven met rechts en ineens met links gas moeten geven. Het zit gewoon nog niet in mijn systeem… dussssss oefenen oefenen oefenen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s