Vliegangst

Mijn vriend heeft vliegangst overgehouden na zijn burnout. Hij had vele andere angsten, zoals straatvrees en sociale angst. Uiteindelijk is hij er aardig overheen gekomen, niet door er over na te denken maar het te gaan doen, hij moest wel naar de supermarkt anders had hij geen eten. Aangezien hij alleen was had hij geen escape. Uiteindelijk trainde hij zichzelf om toch de stapjes te zetten en toch te gaan. Hij leerde ermee omgaan ook al voelde het heel rot en alles kwam na lange tijd goed.

Behalve de vliegangst dan… die is gebleven. Vliegen is geen basis behoefte en ook niet iets wat een mens perse vaak moet doen dus de noodzaak om eroverheen te komen is niet heel groot. Oefenen wordt lastig want ik heb niet bepaald een vliegtuig in mijn tuin staan.

Toch zou ik graag vaker met hem willen vliegen zodat we iets meer van de wereld kunnen zien. Ver hoef ik niet, maar ik zou wel graag wat verder gaan en niet urenlang daarvoor in de auto hoeven te zitten. Tot nu toe hebben we samen één keer gevlogen en dat ging best goed zei hij zelf, maar toch blijft hij bang voor dat gevoel en probeert hij er toch weer onderuit te komen om weer te gaan vliegen. Het is namelijk een heel naar gevoel als het in het hoofd een eigen weg gaat leiden. Ik voel ook een zekere spanning als ik in een vliegtuig zit en ben ook altijd weer blij als het toestel aan de grond staat, maar bang ben ik niet.

Ik weet alleen wel precies wat hij bedoelt met dat angst gevoel en hoe naar dat kan zijn. Hoe het zo op kan lopen dat eigenlijk de rest eromheen al vergalt is. Ook al zit er nog zo een leuke vakantie aan te komen, het idee dat hij weer dat gevoel gaat krijgen jaagt hem angst aan. Ik begrijp het nu maar al te goed, ook ik wil dat gevoel niet meer. Alleen ervoor weg blijven lopen heeft geen zin, dan gaat het mij meer en meer beperken op den duur. Een leven vrij van angst bestaat niet, angst is ook nodig in bepaalde situaties. Helemaal onder controle krijgen is onmogelijk en zou zelfs levensgevaarlijk zijn. Bij mij ontstaat het alleen ook in situaties waarin het niet nodig is en dat maakt het lastig.

Met mijn hond begon ik totaal zonder angst, ik was totaal niet bang en liet het maar gebeuren. achteraf gezien best gek, ik haal een vreemde hond in huis waarvan ik niks weet en ik ben niet bang, dat klopt niet. Het gekke is dat ik tegen mijn zoon die steeds riep “ik ben niet bang hoor” nadat de hond hem gehapt had, juist zei dat hij juist wel bang zou moeten zijn. Dat het niet normaal is dat hij geen angst voelt terwijl zij hem wel aanviel. Uiteindelijk schoot hij de andere kant op en werd heel bang voor haar. Ook hij is nu aan het zoeken naar een middenweg, te weinig angst hebben is niet oke en te veel angst hebben werkt ook niet. Ik zie hem langzaam veranderen, in sommige situaties is hij op zijn hoede maar verder wel rustig en in andere situaties houdt hij flink afstand omdat hij nu begint te voelen dat hij dan op zijn tellen moet passen. Hij voelt veel meer aan wat wel en niet kan. Ondertussen houd ik de hond altijd aan de riem als mijn zoon er is, want de hond is binnen nog niet te vertrouwen met onzekere mensen om zich heen.

Ik probeerde zoonlief al maanden te overtuigen dat naar buiten gaan wel werkt en hij daar wel vriendjes kon maken met haar, maar hij was te bang. Ik heb het opgegeven en hem de tijd en ruimte gegeven om hierin zijn eigen tempo te bepalen. Nu langzaam zie ik hem veranderen en ik denk dat hij binnenkort wel mee naar buiten durft. Hij had gewoon meer tijd nodig en het komt vanzelf goed. Zo zie ik steeds weer dat dingen soms gewoon tijd nodig hebben. Dat iedereen het op zijn eigen manier doet en dat tijd en geduld het beste medicijn is. Dat het niet zo gaat zoals ik in het begin tegen de praktijkondersteuner zei; geef mij maar gewoon een pilletje zodat het over is want ik wil dit gevoel niet meer. Dat zou wel de gemakkelijkste weg zijn ja, alleen zoals zo vaak is de moeilijkste weg vaak wel de beste leerschool..

Oudste zoon durft het wel aan.. wandelen op het strand met de hond. Een grote overwinning!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s