Muziek

Als kind was ik al gek op muziek. Uren zat ik soms naast mijn radio met cassetterecorder om allerlei liedjes op te nemen die werden uitgezonden. Vaak met half gepraat erin omdat ze op het einde van het nummer al begonnen te praten. Als ik verliefd was luisterde ik liefdesliedjes en zwijmelde ik mee. Als ik verdriet had luisterde ik naar verdrietige muziek en huilde ik. Als ik vrolijk was luisterde ik vrolijke muziek en danste mee. Hoe ik me ook voelde, met muziek kon ik alles eruit gooien en voelde ik me al snel beter.

Jaren heb ik amper naar muziek geluisterd, alleen soms in de auto. Wel zong ik voor mijn kinderen heel veel liedjes, heerlijk vonden ze dat. Ik doe dat nu nog bij de kinderen op mijn werk, ik zing vaak en de kinderen worden er rustig of vrolijk van en ook ik ontspan dan nog meer wat een vervelende handeling toch ietsjes minder vervelend maakt.

Mijn vriend en ik geven elkaar nooit echt cadeautjes, we vinden het onzin om maar iets te kopen om te kopen. Afgelopen kerst vroeg ik hem of we een gezamenlijk cadeau konden kopen, ik wilde heel graag een soundbar hebben. Hij had er niet veel mee maar voelde wel dat ik daar heel gelukkig van zou worden en hij ging direct akkoord. Ik vraag nooit ergens om, al helemaal niet om spullen. De soundbar kwam er, en het bleek het beste cadeau ever. Elke dag luister ik muziek en ik geniet er elke dag intens van. Liedjes oefenen voor het koor waar ik zing, liedjes waar ik rustig van wordt, liedjes waar ik van moet huilen, liedjes waar ik mee uit mijn dak kan gaan en heerlijk mee kan zingen. Hoe ik me voel kan iedereen horen aan de muziek die ik op zet.

Ik heb ooit te horen gekregen op het moment dat ik liefdesverdriet had, dat ik niet zulke zielige liedjes op moest zetten, daar werd het alleen maar erger van. Nu weet ik dat dat grote onzin is. Ja het wordt erger, maar dan komt het verdriet er tenminste uit! Juist omdat ik het eruit kan laten door de muziek kan ik weer verder gaan met mijn leven. Krop ik het niet op en stop ik het niet weg, maar jank ik lekker mijn ogen uit mijn kop. Daarna voel ik me stukken beter.

Soms kan één liedje meerdere dingen uit me halen, de ene keer huil ik erom en de andere keer zing ik hetzelfde liedje vrolijk mee. Muziek is gewoon altijd goed en er is zoveel keuze dat er bij iedere stemming wel een liedje te vinden is.

Wat ik wel doe is na een tijdje als alles eruit is even iets anders opzetten. Er niet in blijven hangen de hele tijd maar even de stemming omgooien en naar iets anders luisteren. Anders zwelg ik erin en dat werkt dan wel weer averechts. Toch kan dat soms best een tijd duren, zolang ik voel dat er nog wat zit laat ik mezelf lekker gaan. Ook al blijf ik dan even hangen erin, er komt vanzelf een moment dat ik het zat ben en de boel omgooi. Ik plan het niet, laat het komen hoe het komt. Het gaat vanzelf, ik hoef er niks voor te doen, alleen maar luisteren naar mijn gevoel.

Vanavond sta ik op een podium in het theater als achtergrond met het koor. Ik heb er zoveel zin in, al is het met het koor en gaat het verder niet om ons, de hele ervaring is gewoon te leuk. Ik geniet er met volle teugen van. Velen van het koor vinden het te spannend en zijn te bang om fouten te maken om ervan te genieten. Mij boeit het niet, als ik iets fout doe hoort echt niemand dat hoor en anders maar wel. Ik heb liever een zanger voor me die geniet van wat ie doet en foutjes maakt dan een perfecte zanger zonder gevoel. Ik ga dus lekker uit mijn dak vanavond en lekker genieten!