Antwoord

Ik ben moe, was laat thuis uit mijn werk en vroeg weer wakker. Ik kan slecht tegen weinig slaap en merk dat ik chagrijnig ben. Ik voel me niet echt fit en probeer nog een beetje te slapen maar dat lukt niet. Ik voel me rot maar wil dat niet, ik wil me gewoon leuk voelen. Ik ben het super zat om me rot te voelen.

Ik lig wat de op de bank, heb nergens zin in en probeer wat afleiding te zoeken op mijn telefoon. Ik kijk wat tv maar ook dat bevredigt me totaal niet. Ik zet de tv uit en besluit dan maar wat in huis te gaan doen, waar ik eigenlijk totaal geen zin in heb. Ik sta op en ga eerst wat eten maken. Ik voel dat ik baal van mezelf en al mijn buien thuis. Waarom heb ik dat niet als ik werk en wel als ik thuis ben?! Ik begrijp er nog steeds geen bal van. Na al die maanden van zoeken en zoeken en zoeken weet ik nog steeds het antwoord niet.

Ik kan daar moeilijk tegen, ik wil gewoon alleen maar een antwoord op een simpele vraag hebben. Niets meer en niets minder, zo moeilijk is dat toch niet? Ik heb van alles bedacht en geprobeerd en het in de kleinste details gezocht… nergens vind ik het daadwerkelijke antwoord.

Ik maak een tosti en ineens vanuit het niets is daar het antwoord.. een zo simpele vraag, alleen een waarom voel ik me thuis zo vaak zo rot?? Wat is daar nou zo moeilijk aan?? Precies dat… omdat ik het me thuis vaak heel erg moeilijk maak.. precies om die reden. Ik zoek de antwoorden veel te ver, oh no het is gewoon niet waar! Ik denk en denk en denk en denk en heb zoveel dingen door mijn hoofd laten gaan… en het antwoord op deze simpele vraag is gewoon ook super simpel..

Omdat ik niet weet hoe ik ermee om moet gaan als ik me niet lekker voel.

Niets meer en niets minder.. oh men het is toch gewoon niet waar dat na deze hele zoektocht dit gewoon het antwoord is?!!

Nu zak ik het liefst weg in de grond.. echt waar.. dit is toch te zot voor woorden? Dit is wat mijn leerlingen in de klas deden, een simpele vraag met ongelofelijk moeilijke antwoorden waar ze eigenlijk helemaal niet uitkwamen beantwoorden.. precies dit dus. Een simpele vraag heeft gewoon een simpel antwoord.

Schiet mij maar gewoon lek zeg ik.. in plaats van er gewoon aan toe te geven zoals mijn beste vriend tegen me zei, kop onder de dekens, kopje thee zetten whatever en er even aan toe geven, vecht ik ertegen. Mag ik van mezelf me niet gewoon even rot voelen. Ik voel het wel en geef er dan ook wel even aan toe, maar ik begrijp het niet. Ik wil perse begrijpen waarom ik me rot voel en zoek dan continue naar antwoorden.

Vroeger sloeg ik met de deuren even heel hard en huilde ik even flink en klaar was het.. en nu? Nu draai ik er aan alle kanten omheen, frustreer ik mezelf enorm en ben ik boos op mezelf, omdat ik het gewoon niet snap. Ik begin hele gesprekken met mezelf en zoek allemaal oplossingen en vraag me de hele tijd af waarom.. soms of meestal eigenlijk, is er gewoon geen waarom. Iedereen voelt zich wel eens rot.. dat is normaal. Doordat ik ertegen vecht maak ik het vele malen erger, voel ik me heel vaak rot omdat ik het niet gewoon accepteer dat dat nou eenmaal soms zo is en maak ik het veel groter dan het is. Ik vind het van iedereen normaal dat ie zich wel eens rot voelt behalve van mezelf blijkbaar. Ik zou dit iedereen hebben aangeraden maar als ik het zelf moest doen had ik geen idee. Pas als ik echt uit elkaar knalde van frustratie kwam er iets uit.. al die kleine signalen miste ik omdat ik teveel erover nadacht.

Het voelt echt alsof de hele puzzel in elkaar valt. Dingen die mensen me hebben gezegd, dingen die ik zelf al bij elkaar gerijmd had.. alles valt zomaar ineens op zijn plek. Alsof het nu ineens mag. Alsof ik eerst die hele zoektocht moest doen om dingen te leren en nu ineens iemand de oogkleppen weghaalt en ik ineens zomaar uit het niets het hele beeld zie.. het laatste stukje kan leggen van de puzzel..

Oh men wat voel ik me dom zeg, niet normaal.. pfffffff

Oké ik weet best wel dat ik niet dom ben, dat dit het hele leer proces is en dat ik het blijkbaar nodig had om dit allemaal te leren. Ik ben eigenlijk ook ongelooflijk blij dat het antwoord zo simpel is. Dat het helemaal niks moeilijks is, maar gewoon iets simpels. Het voelt alsof de dokter heeft gezegd dat ik een hele enge ziekte heb en allerlei onderzoeken gaat doen en ineens is het helemaal niet zo en blijkt het maar een griepje te zijn.

Iedereen had me dit antwoord kunnen geven, maar blijkbaar had ik het nodig om het zelf te ondervinden, zelf te voelen en met omwegen bij het antwoord te komen. Omdat ik nu zoveel geleerd heb ondertussen dat dat maar weer mooi meegenomen is.. dat pakt niemand mij meer af in ieder geval..

Pffff wat een gedoe zeg..

wat kan ik het leven soms toch moeilijk maken terwijl het antwoord zo simpel is.. het leven zelf is niet moeilijk.. ik maak het moeilijk. Gewoon mijn gevoel volgen zoals ik elke keer al zei..ook als ik me rot voel dan daar gewoon even aan toe geven.. dus dat..