Radicaal

Oké het was wat radicaal om zomaar de stekker er uit te gooien. Misschien niet helemaal netjes en ook eigenlijk niet wat ik wil. Ik was er ineens klaar mee en ik sloeg een beetje door.

Het laat wel zien wat er gebeurd bij mij van binnen. Ik voel iets en hoppa ik wil er meteen iets mee doen. Daar waar ik eerst niet goed voelde en vooral bezig was de ander te pleasen en mijn gevoel gewoon van tafel te schuiven, heb ik het nu omgedraaid, ik voel iets en hoppa ik schuif de mensen of in dit geval mijn blog, zo aan de kant. Ik volg nu teveel mijn gevoel zonder even rustig te kijken wat er dan precies voor gevoel zit. Eerst het ene uiterste en daarna het andere, zoals ik elke keer weer besef. Linksaf voelde niet goed, rechtsaf was t ook niet, ergens in het midden kom ik uit.

Het is goed om even afstand te nemen van iets en te kijken wat het me brengt en wat ik eventueel zou willen veranderen. Als het me alleen maar energie kost en niets oplevert dan kan ik altijd nog ervoor kiezen om ermee te stoppen. Als het me wel energie geeft maar niet in de huidige vorm, dan kan ik daar iets in wijzigen. Alleen hoeft dat niet altijd maar meteen te gebeuren, daar mag ik best even de tijd voor nemen om het goed te bekijken. Dat begrijp ik nu Ja..duurt soms even voordat het kwartje valt, maar beter laat dan nooit..

Vaak is het alleen maar iets subtiels, helemaal geen grote dingen. Bij mijn blog is het gewoon ietsje minder schrijven, maar wat ik schrijf iets zorgvuldiger doen. Met mensen is het soms iets minder contact zoeken, daarvoor in de plaats het contact wat ik wel heb intensiever laten zijn. Zo houd ik meer tijd voor mezelf over en is het contact wat ik heb veel fijner en geeft dit energie in plaats van dat het energie kost.

Maar waarom dan? Ik ben erachter dat ik als pleaser graag het iedereen naar het zin maak. Ik begin vaak goed, maar schiet door om toch de ander te pleasen. Juist de mensen die dicht bij me staan hebben een grote invloed op mijn leven en ik wilde zien wat zij nou precies voor rol spelen in mijn leven en waar ik mezelf ben en waar ik please. Dat heb ik uit kunnen zoeken in de periode dat ik even geen contact had, zo had ik de rust en de tijd om dat te bekijken. Het gekke is, al deze mensen die ik even on hold heb gezet een periode, hebben eigenlijk alleen maar een positieve bijdrage aan mijn leven gegeven. Ik kon eigenlijk niet veel vinden wat mij niet goed deed en zag wat zij mij allemaal stuk voor stuk hebben geleerd. Ieder op zijn eigen manier heeft ertoe bijgedragen dat ik mezelf kon zijn bij ze. Ieder van hen zorgt ervoor dat een stuk van mij naar boven komt en dat ik daarin kan groeien. Het is geen grote club, het is een klein clubje mensen die ervoor hebben gezorgd dat ik gewoon kon en mocht zijn wie ik ben. Waar ik kan ontspannen en rust kan vinden.

In mijn huwelijk pleaste ik veel te veel en wilde ik andere dingen te goed doen, zonder de ander de ruimte te geven op zijn manier te groeien. Nu met mijn nieuwe vriend is dat heel anders maar werken we daar iedere dag aan. Mijn vriend geeft mij genoeg ruimte om op zoek te gaan naar mezelf, hij geeft mij grenzen en ik geef hem mijn grenzen aan en bespreek mijn onzekerheden. Door die openheid groeit mijn zelfvertrouwen beetje bij beetje. Het is een lange weg, maar dat geeft niet, het is wel de goede weg, daar gaat het om.