Relatie

Iedere relatie in mijn leven heeft mij dichter bij mezelf gebracht. Ik heb nergens spijt van maar zie het nu juist als iets prachtigs omdat het me steeds dichter bij mezelf brengt. Niet alleen relaties maar ook vriendschappen en familie natuurlijk. Mijn moeder die mij de liefde voor kinderen heeft meegegeven waardoor ik me met kinderen zo goed kan ontspannen en ontwikkelen en die mij zoveel liefde heeft gegeven altijd dat ik genoeg heb om een leven lang uit te delen. Mijn vader die mij naast veel liefde ook de liefde voor psychologie heeft meegegeven waardoor ik in staat ben om nu bij alle vraagstukken die ik heb uiteindelijk te ontspannen omdat ik er in het verleden onbewust veel over geleerd heb en dit nu goed in kan zetten omdat als ik me ontspan de dingen naar boven komen vanzelf. Mijn broer die mij heeft geleerd om meer voor mezelf op te komen en mij laat zien dat het leven niet altijd zo serieus geleefd hoeft te worden. Mijn eerste liefde die mij de liefde voor schrijven heeft laten ontwikkelen omdat we ver bij elkaar vandaan woonden en we nog geen internet hadden. Hij die de liefde voor muziek heeft aangewakkerd, ik kon uren naar hem luisteren als hij zong en gitaar speelde en daardoor het verlangen in mij naar boven is gekomen om zelf te zingen. Hij die de liefde voor goede gesprekken aanwakkerde bij mij, gesprekken die we nu nog steeds voeren en waar we allebei heel ontspannen van raken omdat het fijn is als iemand zo goed begrijpt wat je bedoeld.

Mijn ex man die mij heeft geleerd nog meer voor mezelf op te komen en het voorbeeld heeft gegeven dat tijd voor jezelf heel belangrijk is. Hij die mij de mooiste kinderen van de wereld heeft gegeven.

Mijn huidige vriend die mij nog meer leert over tijd voor mezelf nemen, maar vooral dit ook enorm stimuleert. Hij die mij leerde meer te ontspannen bij mijn eigen kinderen door vaker voor mezelf te kiezen. Hij leert mij dat we NU leven en NU genieten van de dingen. Hij die mij stimuleerde meer op zoek te gaan naar mezelf, me mezelf laat zijn zonder daar een oordeel over te hebben.

Mijn vriendinnen die mij altijd steunen door dik en dun en mij eruit halen om lekker op stap te gaan en urenlang gesprekken te voeren of leuke dingen te doen.

Mijn hond die mij zo ongelooflijk veel geleerd heeft over mezelf en mij altijd onvoorwaardelijk steunt en precies dat geeft wat ik nodig heb. Ook al is het soms verdomde moeilijk geweest, het heeft me meer gebracht dan ik ooit had durven geloven.

Nu pas zie ik echt al deze dingen. Hiervoor was ik maar aan het uitzoeken wat het me allemaal niet had gebracht en waar het allemaal fout ging en waar ik me rot over voelde. Ik zie nu in waar het allemaal goed ging en hoe waardevol dat is geweest voor mij. Dat elk dingetje wat er gebeurd is in mijn leven mij verder heeft gebracht. Dat mijn gevoel mij nooit in de steek heeft gelaten, maar altijd de goede kant op heeft gebracht. Dat ik alleen niet altijd heb gezien dat het zo was, alleen maar doordat ik er niet goed naar keek… nu ik het wil zien ben ik nog meer gemotiveerd mijn gevoel te kiezen ook als dat misschien in eerste instantie een minder goede keuze lijkt. Juist die minder goede keuzes maken namelijk dat het uiteindelijk leid tot de juiste keuze. Begrijpen en het voelen is nu weer samen gekomen door de aandacht die het heeft gekregen.

Dat perfecte plaatje in mijn hoofd behaal ik namelijk wel steeds meer. De dingen waar ik ooit over nadacht hoe ik mezelf zou zien beginnen heel langzaam steeds meer vorm te krijgen. Alleen als ik direct het perfecte plaatje zou hebben krijgen zou er niets meer zijn om aan te werken. Zou er geen uitdaging meer zijn. Dan zouden de dingen zo blijven als ze waren en klaar. Door er heel langzaam naartoe te werken kan ik alle dingen die in mij zitten een plek geven en beter naar voren laten komen. Ik ben aan het werk aan een nog betere en mooiere versie van mezelf. Juist door de dingen soms aan te spannen voel ik pas wat ontspanning betekent. Juist doordat dingen soms minder mooi en leuk verlopen voel ik weer hoe het is als het leven weer rustig is. Hoe ontspannen dat dan is. Dat al die spanning ergens voor nodig is. Dan pas waardeer ik de ontspanning die ik eerder misschien helemaal niet genoeg waardeerde. Juist als de ontspanning aandacht krijgt groei ik en voelt alles minder moeilijk. Ik deed dit altijd al wel veel en was echt wel een heel positief mens maar het kan dus blijkbaar altijd nog een beetje meer.

Pff jemig, begin nu echt wel een beetje vreemd te worden hoor. Man man. Tijd voor ontspanning geloof ik. Genoeg weer voor vandaag. Ik neem er een wijntje op, proost!