Impulscontrole

En dan mag ik lekker even werken, het voelt als vakantie. Even wat afleiding, erop uit en even nergens aan denken. Ik voel me heel druk en chaotisch. Op het werk ben ik echt nog hyper maar ik daag mezelf uit om wat rustiger te worden. We wijzen de patiënten toe en ik neem een nieuwe collega onder mijn hoede. Zo, dan heb ik genoeg afleiding. Ik neem gelijk een opname voor mijn rekening, waar ik eigenlijk tegenop zie maar ik doe het toch. Ik heb een kind met hele drukke aanwezige ouders en zusje. Juist doordat hun zo druk zijn word ik steeds rustiger. Ik daag mezelf steeds uit om niet aan hun drukke gedrag toe te geven. Mijn collega wordt helemaal gek van ze maar ik vind het juist fijn want ik voel mezelf steeds rustiger worden.

Ik heb het druk en ondertussen werk ik mijn collega in. Er is genoeg te doen en ik voel mezelf steeds rustiger worden, steeds meer controle over mezelf krijgen. Het voelt fijn, hier voel ik me goed bij, ik kom weer tot rust.

Thuis gekomen is de hond erg onrustig en blaft ze bij ieder geluidje. Uiteindelijk zet ik een muziekje aan en word ze rustiger. Ik val ook in slaap en na een kort nachtje word ik wakker. Ik denk nog even aan de afgelopen dagen hoe heftig die waren, hoe naar het weer voelde. Ik ben nu een stuk rustiger en kan er weer veel relaxter naar kijken, ik voel me er niet meer zo vervelend onder. Ik sta er verder vanaf en kan het nu rustig even evalueren wat er nou eigenlijk allemaal was gebeurd.

En ineens snap ik het.. ineens begrijp ik heel erg goed wat er gebeurd is en wat er steeds gebeurd. Ineens snap ik het zo goed, omdat ik het echt voel en begrijp. Die twee dingen komen ineens bij elkaar.

Het gevoel om alles meteen op te willen schrijven, meteen toe te geven aan dat wat mijn gevoel me zei, daardoor eigenlijk alleen maar meer en meer erin ging hangen, nog meer ging schrijven, nog meer toegeven, nog meer huilen, nog meer drama….. en waarom??? Omdat ik meteen toegaf aan mijn emotie. Omdat ik meteen er iets mee ging doen.. omdat ik de stress aandacht gaf en nog meer aandacht en nog meer werd het erger en erger… het liep hoger en hoger en hoger op en ik was helemaal paniekerig. Ik geef teveel toe aan impulsen.. dat is het, ik doe er gelijk iets mee. Het voelt zoiets als ik sta bij de bakker en ik zie een heerlijk gebakje. Hop ik koop het meteen en eet het meteen op. De volgende dag weer en weer en eigenlijk vind ik het niet eens echt lekker meer. Juist als ik mezelf beloof dat ik één keer in de week iets lekkers mag kopen voel ik me veel beter als het dan zover is. Ik heb er dan echt voor gewerkt. Alleen af en toe gewoon wel lekker eraan toe geven is ook wel eens lekker..gewoon eens gek doen, kan mij het schelen. Even de controle verliezen. Altijd maar controle hebben op iets is ook niet te doen en kropt juist alles op.

Ik deed dit vaak op gevoel al goed, maar snapte toch niet echt hoe belangrijk het is. Pas in tijden als het minder gaat is het super belangrijk om te begrijpen hoe dit werkt en heb ik dit juist heel erg nodig. Alleen niet teveel. Ik heb tijden gehad dat ik doorschoot, dat ik helemaal niet mocht rouwen om iets maar gelijk maar doorging. Hoppa, wegstoppen niet meer aan denken, het leven gaat door. Maar ook had ik tijden waarin ik me helemaal liet gaan en mezelf vreselijk zielig vond.

Ik kan mezelf heel goed onder controle hebben en dat best lang volhouden.. alleen zal er toch een moment moeten komen waarin ik het ook gewoon even toe laat om verdrietig te zijn. Waarin ik er even om kan huilen en mezelf even echt zielig mag vinden. Ik ging gewoon door met mijn leven en hield mezelf helemaal onder controle daardoor bleef het terug komen. Elke keer weer.. het is met meer dingen gebeurd en precies die dingen kan ik nu aanwijzen. Ik begrijp het nu, ik heb bepaalde dingen nooit goed afgesloten maar ergens in een hokje gestopt en de sleutel bewaard. Als ik soms het hokje even opende kwam er een heleboel uit, want dat was nooit verwerkt. Hokje snel weer dicht, sleutel omdraaien en klaar. Alleen werkt het zo niet.. het is niet afgesloten. Het blijft maar hangen en hangen en stapelt zich op..ik mag best soms even verdrietig erom zijn, het hokje gewoon regelmatig even openen en het verdriet even eruit laten. Dat is helemaal niet erg, iets waar je veel om geeft dat blijft altijd wel een beetje verdrietig en dat zal zich altijd wel een beetje opstapelen. Net als wanneer iemand dood gaat, daar blijft ook altijd wel een beetje verdriet wat zich opstapelt en er soms even uit moet.

Het is dus belangrijk om er balans in te vinden. Bij de meeste dingen is dat vanzelf gegaan.. alleen bij sommige dingen dus niet.. en dan blijft het maar omhoog komen, elke keer weer. Net zo lang tot ik er een keer echt iets mee doe..

Ik oefen dit steeds al met de hond, omdat ik wist dat het belangrijk was. Alleen mijn vriend doet dat niet. Zij heeft het op veel plekken met mij al geoefend en voelt zich daardoor veilig. Ik besef alleen dat ik het binnen niet zo veel oefen, buiten wel.. binnen zijn de problemen ook groter.. Bij mijn vriend oefent ze het helemaal maar weinig en alleen wanneer ik het zeg. Zij voelt zich daardoor niet veilig bij hem.. als hij een hele avond met haar alleen is en ik kom thuis dan gaat is ze extra onrustig. Ik snap nu waarom, omdat ze zich niet veilig voelt bij hem houdt ze zich de hele avond of dag rustig en onderdrukt ze haar impulsen. Zodra ik er ben komt alles eruit en is ze onrustig..

Wat mijn vriend bij de kinderen zo goed heeft gedaan op gevoel, lukt hem niet bij de hond, omdat hij angstig is en daardoor niet voelt en begrijpt hoe belangrijk het is.. hij zal dat net als ik zelf moeten ondervinden. Meer oefenen dus met de hond, zodat zij zich veilig voelt en hij zich daardoor ook weer veiliger bij haar voelt en meer zelfvertrouwen krijgt.

Zo heeft mijn vriend dat met de kinderen ook gedaan, hij heeft ze geleerd op rustige momenten om niet altijd maar toe te geven aan impulsen. Door dit te oefenen hebben ze bijna geen ruzie meer. Ze hebben zichzelf veel meer onder controle En daardoor zijn ze gelijkmatiger met af en toe een uitbarsting, wat gewoon prima is.

Ik snap het nu in ieder geval veel beter, wat niet betekent dat ik het perfect zal doen maar ik heb in ieder geval iets om op terug te vallen.. weer wat geleerd.