Uitdaging

Het grappige is, mijn vriend geeft mij eigenlijk nooit de dingen meteen waar ik om vraag. Als ik me nu rot voel en hem vraag om zijn telefoon weg te leggen, doet hij dat niet. Ik vind dat soms heel erg frustrerend, maar het grappige is dat ik dat op mijn werk bij mijn leerlingen ook niet doe. Ik geef ze niet dat wat ze op dat moment vragen. Waarom niet? Omdat ik dan hun onzekerheid juist voed. Op dat moment spreekt namelijk de onzekerheid. Juist die wil ik niet aanspreken maar ze laten zien dat als ze er doorheen gaan dat het dan juist veel beter voelt. Dat ze ook in die onzekerheid veel dingen wel op gevoel goed doen. Een klein beetje sturing hier en daar is vaak al genoeg. Dat versterkt juist hun zelfvertrouwen.

Voorheen werd in relaties juist mijn onzekerheid gevoed. Als ik er om vroeg kreeg ik reactie. Ze beantwoorden mijn emoties met emotie. Precies dat wakkerde alleen maar mijn onzekerheid aan. Achter een emotie zit namelijk vaak een andere emotie weet ik ondertussen.

Bijvoorbeeld iemand is jaloers. Dan zit daar eigenlijk angst achter. Angst om iemand kwijt te raken. Als iemand jaloers is en zegt je mag niet naar vrouwen kijken en de andere persoon geeft daaraan toe dan geeft die eigenlijk toe aan de onzekerheid en wordt deze gevoed. Hij zou juist naar vrouwen moeten kijken en laten zien, kijk ik kijk wel naar vrouwen maar ik doe er niks mee. Ik deed precies hetzelfde, ik keek niet meer naar mannen omdat hij jaloers was, maar dat voedde alleen maar meer zijn onzekerheid dus daarmee zijn angst om mij kwijt te raken. Zijn angst werd werkelijkheid… zoals dat meestal het geval is met angsten. Twee onzekere mensen bij elkaar… dat werkt niet dat blijkt wel. Iedereen is wel onzeker op bepaalde vlakken maar beide op hetzelfde vlak dat werkt dus totaal niet..

Wel is het zo dat als iemand naar mij toe uitspreekt dat hij onzeker is, ik daar wel rekening mee kan houden, dat snap ik nu in dit verband. Dat doe ik ook met mijn leerlingen. Ik doe het dan alleen op de momenten dat ze juist iets goed doen. Dat benadruk ik heel duidelijk, zodat dat juist positieve aandacht krijgt en daarmee hun zelfvertrouwen vergroot.

Mijn vriend doet dat ook bij mij, als hij weet dat ik onzeker ben omdat ik dat aangeef op een moment dan doet hij er op dat moment niets mee maar op een ander moment wel. Op een moment dat ik het niet verwacht.. of hij zegt juist, wat fijn dat je jezelf zo lekker vermaakt op een moment dat ik lekker met iets bezig ben, dat is veel fijner want zo krijg ik er vertrouwen in dat hij mij wel aandacht zal geven uit zichzelf en niet alleen maar als ik het vraag.. en dat ik ook best wel mezelf kan vermaken.

Ingewikkeld allemaal. In sommige situaties oh zo logisch en in andere dus totaal nog niet… oh oh genoeg uitdagingen dus voorlopig nog… maar ja, wat is een leven zonder uitdaging.. dat is geen leven.