Zelfvertrouwen.

En dan is het verhaal nog niet af.. iedereen is namelijk onzeker.. iedereen heeft onzekerheden en zelfs iemand met veel zelfvertrouwen over iets, kan door een gebeurtenis heel onzeker worden.

Zo ging het dus bij ons… mijn vriend was degene die op mij af stapte en mij wilde.. ik wilde hem niet echt maar iets was er wat toch mijn aandacht had. Juist dat hij zo gewoon doorging ondanks dat ik zei dat ik niet wilde en me onzeker voelde, gaf mij het gevoel van veiligheid. Juist daardoor voelde ik zijn zelfvertrouwen. Het was het eerste wat ik dacht toen ik in zijn armen lag, ik voel me veilig, hij zorgt voor mij. Waarom had hij dat zelfvertrouwen? Omdat hij degene was die de controle in handen had, die op mij af stapte. Hij nam het heft in handen en negeerde mijn onzekerheid en gaf mij daardoor wat ik nodig had; veiligheid.

Maar natuurlijk heeft hij ook die onzekerheid in zich, op momenten dat ik me onzeker voel kan hij me niet helpen want dan komt zijn onzekerheid ook naar boven en dat voel ik dan.

Zijn onzekerheid werd aangewakkerd doordat ik door dit hele gebeuren mezelf steeds meer naar binnen trok. Ik was veel met mezelf bezig en had ook veel minder aandacht voor hem. Daardoor werd hij onzekerder en trok hij zich steeds meer terug, in dit geval in dingen waar hij zich wel zeker bij voelt, werk en hobby’s.

Hoe meer hij dat deed hoe onzekerder ik weer werd en zo zijn we in een kleine spiraal gekomen. Gelukkig nog maar aan het begin, ik herkende het nu op tijd. Ik heb dus door schade en schande geleerd van andere relaties zonder dat ik dat echt door had. Leren gaat vaak ongemerkt. Gelukkig door het uit te spreken krijgt hij weer meer zelfvertrouwen, als de ene persoon namelijk zwakte toont, krijgt de ander meer zelfvertrouwen. Zo werkt dat gewoon, bij iedereen. Zo trek je elkaar door dingen heen. Alleen als ik niks zeg, dan weet hij het niet en denkt hij andere dingen.

En dan zie ik maar weer dat dit hele gebeuren mij met de hond verder brengt. Wat gebeurd er namelijk, de hond blaft ze zegt eigenlijk, ik ben onzeker. Ik reageer daar meteen op door haar aan de riem te doen en te corrigeren en weg te trekken. Alleen in die toestand heeft dat helemaal geen zin, ik heb namelijk geen controle en dat kan ook helemaal niet. Ik zit in haar emotie en kan dan niet mijn eigen emotie uitschakelen. Hoe meer ik dat probeerde, hoe averechtser dat werkte. Zij voelt zich dus niet veilig. Alleen als ik de leiding heb kan ik met haar oefenen. Zo zal ze veel minder mijn onzekerheid voelen en daardoor meer zelfvertrouwen krijgen en zich veiliger voelen. De basis is veiligheid, die mist dus totaal in dit geval. Zij geeft haar onzekerheid aan en ik geef gehoor eraan alleen dan op een moment dat ik mezelf het meest zelfverzekerd voel.

Ze gaat nu dus de tuin in als de jongens naar beneden komen en rond lopen en op het moment dat ik me rustig voel ga ik pas naar haar toe en haal ik haar erbij. Dan doen we een paar kleine oefeningen met koekjes en daarna is het klaar. Meer hoeft niet.

Had ik dan niet beter een trainer kunnen halen erbij zodat het sneller opgelost was? Ja vast wel, maar dan had ik niet zoveel geleerd als ik nu heb gedaan..dus nog steeds kan ik uit volle mond zeggen dat ik blij ben met dit hele gebeuren, hoe moeilijk soms ook!