Aandacht

Hoe gek is dat dat als ik voor mijn gevoel net een les heb geleerd ik gelijk getest word. Meestal kan ik maar kort in de euforie blijven hangen want dan gebeurd er daarna vaak weer iets wat alles totaal weer op zijn kop gooit voor mijn gevoel.

Nu weer een puberkind dat de aandacht vraagt. Eentje die net als ik veel liefde zoekt. Die het moeilijk vind om er zelf om te vragen , maar verwacht dat een ander het wel aanvoelt en geeft. Die als dat niet gebeurd zich steeds meer terug trekt en daardoor niet meer ziet dat er wel degelijk liefde en aandacht wordt gegeven. Die verwacht dat liefde altijd alleen maar gegeven kan worden door middel van aandacht en knuffels. Die niet ziet dat liefde ook is dat iemand een broodje voor je smeert, speciaal iets lekkers voor jou meeneemt, iets regelt speciaal voor jou. Kleine dingetjes waar zoveel liefde uit spreekt. De verwachting is te groot waardoor die kleine dingen niet worden gezien en gevoeld. Precies dat waar ik ook altijd moeite mee had. Ik was gewend veel liefde te krijgen en verwachtte dit ook. Ik vind het ook moeilijk om er duidelijk om te vragen of ik ook even de aandacht mag. Ik doe het te subtiel waardoor het niet overkomt.

Ditzelfde zie ik terug nu en ik begrijp nu ook waarom ik hem juist niet heb overladen met liefde. Juist door hem meer en meer te geven wat hij wil, krijgt hij niet dat wat hij eigenlijk nodig heeft. Hij heeft het juist nodig dat hij leert zichzelf liefde te geven en te vragen om aandacht op het moment dat hij dat nodig heeft. Natuurlijk is hij boos soms en in de war ervan, dat is normaal. Dat heb ik precies hetzelfde. Maar juist die verwarring is wat hij nodig heeft, juist daarvan leert hij. Door hem alleen maar meer en meer liefde te geven help ik hem niet. Ik heb dat goed aangevoeld en weet dat er een dag zal komen dat hij dat zal begrijpen. Ik vind hem niet zielig want ik weet dat hij genoeg krijgt en altijd om meer kan vragen.

Ik herken mezelf hier vreselijk in. Ook ik heb veel liefde te geven maar wil ook teveel. Ik krijg het juist niet omdat mijn verwachtingen te hoog zijn. Juist leer ik hiervan mezelf meer liefde te geven en te vragen om liefde als ik het nodig heb.

Mijn zoon zei dat ik denk altijd maar alles te weten, maar dat ik helemaal niet weet wat er in hem omgaat. Nee ik denk helemaal niet alles te weten, maar ik ben bereid te leren. Te leren van situaties door ze te evalueren. Te kijken wat er gebeurd en waarom dingen gebeuren. Ik ben bereid naar mijn aandeel te kijken en wat ik daarin zou kunnen veranderen. Ik kijk naar mijn verwachtingen. Ik heb niet geleerd om alles te weten, ik heb alleen maar geleerd te luisteren naar dat wat er gebeurd. Te observeren en mezelf feedback te geven. Vaak hoef ik helemaal niet veel te veranderen, maar hier en daar een kleine verandering kan al veel verschil uit maken. Ik wijs niet naar een ander om diegene overal de schuld van te geven maar kijk van bovenaf naar de hele situatie.

Zo kon ik mijn vriend nu heel duidelijk vragen om aandacht, waardoor hij gelijk voelde dat het nu menens was. Hij zit iets te graag in zijn telefoon en daar heb ik al vaak iets van gezegd. Het heeft alleen niks geholpen. Nu kon ik het in de situatie plaatsen en op dat moment zeggen, Ik heb je nu nodig. Daardoor begreep hij dat hij in deze situatie nodig was, omdat ik het gevoel nu heel duidelijk kon overbrengen. Hiervoor zei ik alleen, ik wil dat je wat vaker je telefoon weg legt en echt even aandacht geeft. Dat was voor hem te abstract waardoor hij eigenlijk niet wist wanneer dan wel en wanneer dan niet.

Eigenlijk werkt het net als bij honden, corrigeren op het moment dat het gebeurd, niet ervoor of erna, maar precies op dat moment. Dan pas heeft het effect..precies dat dus.. weer wat geleerd.

Ik kan echt heel verdrietig zijn op momenten dat het allemaal even weer heel zwaar aanvoelt, alleen doordat ik nu weet dat het bedoeld is om mij iets te leren en ik achteraf zal begrijpen wat ik ervan moet leren, blijf ik nu veel rustiger. Heb ik veel meer vertrouwen en kan ik denken, oké ik heb het nu zwaar, maar ik heb er vertrouwen in dat het goed komt. Dat de dingen straks op zijn plek vallen. Iedere keer is dat ook zo en dat geeft weer meer vertrouwen voor het volgende leer moment. Het voelt nu minder zwaar en ik ben veel minder in paniek. Ik krijg niet dat wat ik wil, maar wel dat wat ik nodig heb..dat blijkt maar weer…