Feedback

Wat ik vaak hoor is ik heb geen hulp en er is geen goede hulp, dus ik kan het niet verbeteren. Omdat niemand mij goed kan helpen kan ik dat niet bereiken er is namelijk niemand die mij begrijpt of er is niemand die mij kan helpen.

Ik heb dit zelf al zo vaak gehoord van dichtbij. Vrienden, partner, collega’s enz. Zo vaak worden dit soort dingen gezegd.

Ik weet nu dat dat onzin is. Dat dat alleen maar gezegd wordt omdat diegene wel geholpen wil worden maar angstig is. Angst dat een ander misschien niet helemaal begrijpt wat de bedoeling is of het gevoel niet oppikt. Dat de ander niet precies dat doet wat je nodig hebt. En waarom dan niet? Omdat niemand zo precies kan voelen wat de ander voelt dan de ander zelf. Niemand kan zo goed voelen wat ik voel als ik zelf. Daarom kan ik mezelf het beste helpen. Niemand anders kan mij zo goed helpen als ik zelf. Alles om mij heen is namelijk mijn spiegel. Mijn kinderen, mijn collega’s mijn dieren. Alles weerspiegelt mij en daar kan ik van leren. Als ik wil tenminste. Als ik het wil zien.

Ik heb dat nooit zo gesnapt tot nu. Nu begrijp ik dat pas echt goed omdat ik het nu wil zien. Ik wil leren van het gedrag van mijn hond en van mijn kinderen en collega’s etc. Ik ben nu zover dat ik het wel zien en daardoor mezelf steeds een beetje kan verbeteren. Door steeds terug te kijken, te reflecteren op mezelf en te kijken naar de feedback die mensen met hun gedrag eigenlijk aan mij geven. Het is een kwestie van actie/ reactie. Ik krijg dat wat ik nodig heb terug van de mensen en dieren om mij heen. Nu ik dat eenmaal begrijp ga ik echt steeds meer en meer leren. Omdat ik nu wil.. en het gewoon doe.. niet bang ben maar kritisch naar mezelf durf te kijken. Zo en dat allemaal maar even op een doodgewone lazy sunday…. ik zeg topdag!