Burn out, waarom?

Ik begin nu na mijn laatste blog te begrijpen waarom ik een burn out heb gekregen. Na zoveel stappen en zoveel denken erover, snap ik het ineens. Er is niet één ding geweest, het is gewoon om mij meer van mezelf te laten houden.

Ik was iemand die al heel positief in het leven stond. Die echt kon genieten van de kleine dingen en niet veel nodig had. Ik was al iemand die graag mensen hielp die het moeilijk hadden en altijd klaar stond om anderen te helpen. Iemand die geen belang hechtte aan mooie spullen of een mooi huis of aan een mooi uiterlijk. Ik was al iemand die in elk mens iets moois zag en mensen kon beoordelen op gevoel. Ik was al iemand die emoties kon uiten en eerlijk was naar andere mensen over mijn gevoel. Ik was al iemand die gewoon vrolijk door het leven ging en de moeilijke dingen zag als leerschool. Ik was al gewoon goed zoals ik was. Ik vond het alleen zelf heel normaal dat ik zo was, ik waardeerde het niet zo erg omdat ik dit zo al had mee gekregen.

Ik kreeg deze burn out om te leren, om te laten zien hoe het is als alles onzeker is in jezelf. Als alles op losse schroeven staat zie je pas wat je echt hebt. Pas nu kan ik echt gelukkig zijn met mezelf en vooral waardeer ik mezelf veel meer, nu pas zie ik echt hoe ik ben. Ik neem het niet meer aan voor normaal maar zie nu hoe bijzonder het is dat ik al die eigenschappen heb. Hoe ik mijn steentje bijdraag aan de maatschappij. Gewoon door wie ik ben. Nu pas begrijp ik het en kan ik nog veel meer stralen. Nu heb ik er hard voor gewerkt, bloed zweet en tranen gelaten en gezien dat het goed is zoals het is. Nu pas kan ik verder groeien.

Al het harde werk heeft ergens toe geleid en ik neem mezelf niet meer zomaar meer voor lief. Ik mag het soms ook gewoon moeilijk vinden omdat dingen soms ook gewoon moeilijk zijn. Ik mag mezelf complimenten geven voor de dingen die ik doe en het niet altijd maar normaal vinden wat ik doe. Net als bij de hond, als ik haar complimenten geef voor de dingen die ze doet en zij ervan groeit en het nog vaker laat zien daardoor. Ik mag mezelf ook complimenten geven en daardoor groeien. Juist hierdoor weet ik de dingen op waarde te schatten. Het is hard werken maar ik had geen seconde willen missen! Nee ik ben er nog niet maar oh wat ben ik op de goede weg. Ik wil niet eens dat het stopt want de beloning voelt zo goed en dit is nog maar het begin!! Ik geniet er nu dubbel driedubbel en dwars van.