Vakantie stress

En dan heb je lekker vakantie.. helemaal zin in, even niets moeten.. en dan wil het gewoon niet echt. Het gevoel wil gewoon niet zoals ik het eigenlijk zou willen. Zoooooo irritant. Ik heb gewoon zin in een weekje rust en lekker genieten. Leuke dingen doen en even geen verplichtingen.. maar het lukt gewoon niet echt ofzo. Snap er niks van. Ik voel gewoon stress, Mn schouders zitten vast, ik zit maar te gapen en ik ben eigenlijk alleen maar moe. Tja, dus dat. Blijkbaar heb ik de vakantie nodig om te ontstressen. Ondanks dat ik echt enorm veel tijd neem tussen het werk door om te ontstressen, is dat zeker toch niet genoeg ofzo. Ik heb gewoon even geen idee. Ik heb amper inspiratie om te schrijven, mijn hoofd begint met van alles, maar geen één verhaal is de moeite van het opschrijven waard. Normaal stroomt het elke dag aan alle kanten en zou ik elke dag wel tien verhalen op kunnen schrijven wat in mijn hoofd opkomt. En nu is het ineens een wirwar van van alles maar niks wat doorzet tot een begrijpbaar iets.

Lekker dan zeg maar… dit is nou net niet wat ik verwachtte van vakantie. Ik hoef helemaal niet te schrijven, dat maakt mij helemaal niet uit, alleen in mijn hoofd vormt zich van alles en het gaat maar door maar leidt tot niks. Ik voel me helemaal niet rustig.

Samen met mijn vriend een nachtje weg, even eruit dachten we, hond logeren, kids naar hun vader, wij even lekker op pad. Om erachter te komen dat het gewoon niet loopt.. niks gaat goed lijkt wel en ontspannen lukt al helemaal niet. Ik wil het blijkbaar te graag.. zoiets denk ik dan. Mijn hoofd is niet eens helder om het te snappen, dat wat normaal wel steeds gebeurd.

Ergens zal het kwartje wel gaan vallen, alleen nu dus blijkbaar totaal niet nog even. Ik laat het maar rusten. Komende dagen lekker ruim, hondje weer ophalen en lekker aan de wandel. Het komt vanzelf wel weer, druk maken erover heeft totaal geen zin. Misschien moet het er gewoon even uit ofzo.

Ik vind het dan wel weer vervelend dat ik stress heb, maar mijn vriend maakt zich er helemaal niet druk om. Die vind het ook gewoon echt niet erg. Ik heb dat ook lange gehad met mijn ex. Ik vond het hele lange tijd helemaal niet erg om de sterkere te zijn. Ik gedij daar eigenlijk gewoon best goed bij als iemand mij nodig heeft, dan neem ik de touwtjes graag in handen. Het vervelende was alleen dat ik nooit op hem kon rekenen als ik hem eens nodig had. Ik kan veel geven en doe dat ook graag. Alleen af en toe wil ik ook graag eens dat de ander het heft in handen neemt en mij helpt. Dat mistte er bij ons.

Nu is dat heel anders, mijn vriend geeft graag en daardoor kan ik dat stuk loslaten en aan mezelf werken. Dat geeft hem juist de uitdaging die hij weer nodig heeft en hij weet ook heel goed dat als hij het nodig heeft, ik er zeker weten voor hem ben. Zo vullen we elkaar heel mooi aan en daarom werkt het ook tussen ons. Tenminste tot nu toe werkt het heel goed.

Ik vond het ook altijd een uitdaging als iemand meer hulp nodig had dan de gewone dingen, dat was ook de uitdaging die ik in mijn huwelijk vond. Dat was hetgene wat hem zo interessant maakte voor mij.. ik snap mijn vriend daarin ook nu waarom hij juist met mij iets wilde beginnen en weet ook dat hij er totaal niet mee zit als het met mij even wat minder gaat. Zodra hij me nodig heeft ben ik er altijd voor hem net als dat hij er altijd voor mij is. Dat is de balans die wij hebben gevonden en het werkt..

Ik leer weer van dit soort dagen, bijvoorbeeld dat ik het gewoon heerlijk vind om lekker thuis te zijn en het gewone leven te leven. Hoe gewoner alles gaat, hoe beter ik me voel.. de komende dagen dus maar lekker zo gewoon mogelijk doen. Dan komt t vast allemaal wel goed.