Scheiden

Iemand zei laatst tegen me, als het je lukt met je hond om een echte roedelleider te worden dan kun je de dingen die je daar hebt geleerd gebruiken voor heel veel andere dingen in je leven. Elke keer als ik het niet meer zag zitten met haar door haar gedrag dan dacht ik daaraan en kon ik ergens weer de moed en energie vandaan halen om door te gaan, iets waar ik nog elke dag dankbaar voor ben. Nee de problemen zijn echt nog niet opgelost maar ik voel dat het de goede kant op gaat nu en ik ben er steeds rustiger onder. Ik kan ook niet verwachten dat alles in één keer is opgelost. Stapje voor stapje gaan we steeds meer de goede richting op en van elke stap leer ik weer. Het helpt me inderdaad ook op veel andere vlakken en ik ben er een stuk sterker van geworden.

Eigenlijk geldt dit natuurlijk voor alles wat moeilijk is en wat veel tijd en energie kost. Elk dingetje, groot of klein helpt om verder te komen in het leven, om te groeien. Elke relatie brengt ook een hoop leer momenten met zich mee.

Het is heel normaal om in een mensen leven vrienden te hebben die na misschien jaren op de achtergrond raken. Vrienden waarmee het goed klikt maar waar soms als de tijd verstrijkt de klik minder mee is of minder belangrijk geworden. Sommige vrienden blijven een mensen leven, andere een paar jaar waarna ieder zijn weg weer gaat. Zo heb ik een hele goede vriendin die ik al vanaf mijn vijftiende ken. Wij delen lief en leed met elkaar en maken veel dezelfde dingen mee. We zijn zelfs uiteindelijk door toeval op precies dezelfde dag gescheiden. Soms waren er jaren dat we elkaar weinig zagen en soms tijden dat we elkaar heel vaak zagen. Het zit gewoon altijd goed tussen ons en ik kan me niet voorstellen dat ze niet meer in mijn leven zou zijn. Ik heb nieuwe vrienden tussendoor gemaakt en oude vriendschappen weer nieuw leven ingeblazen en andere vriendschappen op een laag pitje gezet.

Allemaal hebben ze iets bijgedragen in mijn leven en heb ik van ze geleerd, lol met ze gehad en goede gesprekken mee gevoerd. Ik had niemand willen missen, ze hebben mij mede gemaakt tot wie ik nu ben.

Het is eigenlijk gek dat iemand ooit heeft bedacht dat een liefdesrelatie met een man/ vrouw een leven lang zou moeten duren. Waarom zou dat moeten? Ik heb zelf ondervonden hoe moeilijk het is om de beslissing te nemen om uit elkaar te gaan, te gaan scheiden. Die beslissing vond ik vooral zo moeilijk omdat het toch door de mensen om me heen niet als normaal wordt beschouwd. Het is gewoon geaccepteerd als iemand een leven lang bij zijn partner blijft, gelukkig of ongelukkig dat boeit dan eigenlijk niet. Maar als iemand wil scheiden en de beslissing neemt om voor zichzelf te kiezen, dan is dat toch eigenlijk niet normaal. Het hoort niet. Dit gegeven geeft zoveel stress dat het ook voor de kinderen als heel stressvol wordt beschouwd. Wat nou als het heel normaal zou zijn om na zoveel jaar uit elkaar te gaan? Kinderen of niet… wat als het nou normaal zou zijn dat papa en mama gewoon gelukkig zijn met zichzelf, niet uitmakend of ze bij elkaar wonen of niet. Dat zou toch een hele hoop stress schelen? Nu wachten mensen zo lang en worden ze steeds ongelukkiger wat alleen maar heel veel stress geeft bij iedereen.

Wie weet ooit in de toekomst dat het gewoon normaal gevonden gaat worden. Dat het er vooral om gaat dat iemand met zichzelf gelukkig is. Lijkt mij veel relaxter voor iedereen. Het zou zoveel stress schelen. Wat hebben kinderen liever, gestresste ouders die samen wonen of relaxte ouders die apart wonen? Die keuze lijkt mij echt niet moeilijk.

Toch vond ik het één van de moeilijkste dingen in mijn leven om die keuze te maken. Mede door de druk van de maatschappij. We denken wel dat het geaccepteerd is en dat is het wel veel meer, maar er is nog een hele weg te gaan…