Teleurstelling

Ik lees een berichtje op Facebook van de honden coach die hier ooit eens was. Ik zat met mijn handen in het haar met Coosje omdat ze zo blafte tegen mijn jongens. Ik betaalde een hoop geld voor een coach de alleen maar op de bank zat en vertelde dat ze andere voeding moest hebben. Ze keek verder niet naar het gedragsprobleem en hoe we dingen anders aan zouden kunnen pakken. Ik heb dit later ook als feedback gegeven waarop ze meteen erg vanuit emotie reageerde. Dit terwijl ik het heel netjes overbracht maar het kwam niet aan. Ik ben niet boos op haar, helemaal niet. Dat had ik ook verteld, alleen wilde ik wel terug geven dat ik vond dat zij niet het probleem goed had bekeken wat betreft gedrag. Ondanks dat ik nu denk dat we het tij veel eerder hadden kunnen keren met Coosje als zij ons toen wat tips had kunnen geven en echt goed had meegekeken. Toch denk ik dat dingen nooit zomaar gebeuren, ook dit soort dingen niet. Ik heb namelijk van dit hele proces meer geleerd Over mezelf dan dat ik anders ooit had kunnen leren denk ik. Daarvoor ben ik haar dankbaar en wie weet zal zij ooit nog eens aan mijn feedback denken en het begrijpen en er iets mee doen. Feedback is niet om kritiek te leveren, maar om iemand iets mee te geven om zichzelf te kunnen verbeteren. Ik hou juist van feedback want daardoor kan ik mezelf verbeteren.

Maar goed, de post die ze op Facebook zette ging over een hondeneigenaar die een bepaald soort hond had en dat was een kruising tussen een trek hond en een jager. Het probleem was dat de man klaagde dat de hond er in het bos elke keer vandoor ging. Ook vond de man de haren in huis vervelend en zat hij eigenlijk liever op zijn play station dan achter de hond aan rennen in het bos. De trainer zei terecht, tja je kiest voor zo een hond dus dan kun je dat verwachten. Dan is het niet realistisch om te denken dat je hond keurig altijd bij je blijft en een hond verhaart nu eenmaal. SO far SO good. Nu zet zij erbij dat mensen na moeten denken voordat ze een hond kopen en niet zomaar een hond aan moeten schaffen en er dan niet blij mee zijn. Dat dit verhaal dat maar weer bevestigt.

Het gaf voor mij precies weer waar het ontbreekt bij deze trainer en waarom zij mij dus ook niet heeft kunnen helpen. Ze heeft al snel een oordeel klaar en kijkt niet verder dan haar neus lang is. Precies dat gevoel had ik toen ook al en nu werd het zomaar weer bevestigt. Ik denk namelijk dat niemand zomaar een hond aanschaft. Als je namelijk echt geen hond wilt dan neem je ook echt geen hond. Hoe lief en schattig hij er ook uitziet. Ergens zit er een verlangen in deze persoon om een hond te willen. Ze zeggen dat de mens de hond krijgt die het nodig heeft en niet die je wilt. Waarschijnlijk zat er dus een verlangen in deze persoon om meer te willen bewegen. Een verlangen om meer naar buiten te gaan en erop uit te trekken. Alleen wordt dit verlangen vaak overstemt door vermoeidheid. Geen zin hebben in dingen omdat men overprikkelt is van alle drukte. Dat een hond juist kan helpen om jezelf rustiger te laten voelen en meer te genieten en te bewegen wordt vaak niet herkent omdat iemand teveel nadenkt over alles wat er niet goed gaat en niet leuk is.

Wat gaat er dan mis? Wat gebeurd er als men kinderen krijgt? Dat wat oh zo fantastisch en geweldig lijkt, is het niet altijd. Een klein mensje is schattig maar zodra het begint te huilen en alles onder te poepen is het een stuk minder schattig. Zodra ook nog eens blijkt dat het mini mensje ’s nachts je uit je slaapt houdt en je niet meer alles kunt doen wat je voorheen deed dan wordt het al lastiger. Dan wordt het kind groter en maakt het rommel en ruzie en gaat stappen en krijgt een grote mond. Super leuk hoor kinderen! Ja zeker zijn ze leuk maar ook wel eens niet. Heel vaak zelfs niet. Ondanks dat zou je ze echt niet willen missen in je leven. Maar wat gaat er nou mis?? Bij de hond, bij het kind? Men mag niet af en toe even flink balen ervan. Men mag van zichzelf niet denken, nou nu vind ik het gewoon even niet zo leuk. Je wilde het toch zo graag? Dan moet je het ook maar altijd leuk vinden.

Zo werkt het alleen niet.. niets is altijd maar even leuk. Ikzelf ook niet. Ik vind mezelf ook vaak even helemaal niet zo leuk. SO be iT, dat mag ik ook vinden van mezelf. Ik vind mijn kinderen, mijn vriend, mijn werk, mijn hond, mijn vriendinnen ook niet altijd maar even leuk. Soms vind ik ze gewoon even heel stom. Nou en? Ook dat mag er zijn toch?

Een vriendin van mij wilde al haar hele leven een hond. Vijf jaar geleden was het zover, de hond kwam. Ze had er zo lang op gewacht en nu na vijf jaar zegt ze.. ik weet nog steeds niet of ik het wel echt leuk vind een hond. Bij haar kinderen moest ze ook erg wennen dat ze er waren, hoe welkom ze ook waren. Ook dat vond ze niet dat ze dat kon maken. Ze vond dat ze het altijd leuk moest vinden. Ik denk dat zij nooit heeft geaccepteerd van zichzelf dat ze iets ook gewoon minder leuk mag vinden.

Ik vind mijn kinderen hartstikke leuke maar ook op veel momenten gewoon niet. Als ze de hele tijd om me heen draaien, harde muziek afspelen en in Mn oor tetteren terwijl ik behoefte heb aan rust, dan vind ik ze niet leuk nee. Ook mijn hond vind ik niet altijd leuk. De meeste tijd ben ik dol op haar, maar op sommige momenten ook gewoon niet. Ook dat mag er zijn! Ik haal eruit wat erin zit en wat mij goed doet en de dingen die ik minder leuk vind daar probeer ik van te leren. Wat maakt dat ik het niet leuk vind en wat kan ik anders doen om te zorgen dat ik het leuker vind? Dat ik het wel kan accepteren. Dat zijn nou juist de dingen die een mens verder brengen. Niet de dingen die al goed gaan, die maken het leven alleen wat makkelijker. De moeilijke dingen geven uitdaging aan het leven en uitdaging heeft iedereen nodig anders is er echt niks aan.

Ook ik had in het begin toen de hond er net was moeite met alle haren en met het meer aan huis gebonden zijn en steeds naar buiten moeten. Ik moest daar echt aan wennen maar zie nu overal de voordelen er van in. Naar buiten gaan is super goed voor mezelf dus weer of geen weer, gaan met die banaan! Ik word er namelijk zelf een rustiger en blijer mens van als ik elke dag lekker beweeg. Het meer thuis moeten zijn geeft mij ook rust en maakt mij minder gejaagd. Ik geniet veel meer. Tja en de haren… die nemen we maar gewoon voor lief. Perfect wordt t nooit..