Rust

Een heerlijk lange wandeling gemaakt. De wind waait door mijn haren en de zon komt af en toe door. Er zijn veel toeristen op de been en ik merk dat Coosje dat best even lastig vind. We zijn al een tijd niet meer hier geweest maar zochten meer de rust op samen. Dat is lekker maar het is ook goed om wel af en toe even de drukkere stukken op te zoeken. Zo leren we samen om ook daar de rust te vinden. Ik neem alle tijd om haar even aan de drukte te laten wennen. Ze staat een tijdje stil, kijkt om zich heen en neemt alles even in zich op. Ze ziet de molens en hoort de geluiden die erbij horen, ze kijkt er aandachtig naar. Ik gun haar alle tijd om aan alles te wennen en zodra ze er klaar voor is lopen we verder. Ze snuffelt aan alle nieuwe luchtjes en langzaam wordt ze wat rustiger. Ik zie een hek open staan bij een weiland en laat haar daar lekker even los. Ik loop een eind het weiland in en geniet van het uitzicht. Heerlijk zo even samen. Ik heb dit wel echt nog vaak nodig.

Het werken in het ziekenhuis vergt nog veel van mijn energie. Energie die ik nog niet 100% heb kunnen opbouwen. Die ik misschien wel nooit meer tot 100% op wil bouwen. Er ligt een hoge druk op het werken in het ziekenhuis en de zorgende rol zorgt ervoor dat er weinig ruimte is om aan jezelf toe te komen. Het was een drukke dag gisteren waarbij ik voelde dat mijn hoofd helemaal weer overprikkeld was. Thuis een tijdlang op de bank gelegen om weer bij te komen. Ook mijn collega’s zijn compleet overprikkeld en doodmoe. Na een uurtje op de bank waarin ik ook nog even geslapen heb gaat het wel weer.

In de avond nog zingen waar ik best tegenop zie maar uiteindelijk heerlijk is om even lekker alles los te gooien. De meiden om me heen hebben ook vaak last van een vol hoofd en alles perfect willen doen. Op het koor heb ik dat niet. Ik wil gewoon zingen en plezier maken. Ik heb mijn tekst meestal niet eens voor me, ik maak liever af en toe een foutje dan de hele tijd mee te moeten lezen en alles goed willen doen. Ik heb er dan ook super veel plezier in en maak helemaal niet veel fouten. Ik geniet er volop van en krijg weer energie.

Vandaag ben ik vrij en heb niets gepland. Heerlijk om gewoon te doen wat de dag ons brengt. Een heerlijke wandeling doet altijd goed en daarmee gooi ik echt een deel van de stress eruit. Ik accepteer dat het nu zo is dat werken mij nog veel energie kost. Dat ik daarnaast veel tijd nodig heb om op te laden, ook omdat ik nog niet de oude ben. Het is zoals het is en het geeft mij de ruimte om aan mezelf te werken omdat ik de tijd ook neem. Ik heb ondertussen wel geleerd dat om me heen dingen veranderen helemaal niet werkt. Ik kan alleen mezelf veranderen en eraan werken om dingen te begrijpen en in een ander daglicht te zien.

Mijn twee oudste kinderen maakten veel ruzie samen. Ik probeerde van alles om ze daarmee te laten stoppen maar niets werkte. Ik durfde ze soms amper alleen thuis te laten. Nu ik aan mezelf heb gewerkt is er ineens bijna nooit meer ruzie. Ik sta er versteld van hoe rustig ze met elkaar om gaan. Op het moment dat er iets broed tussen de kids probeer ik ze niet te sussen maar probeer ik zelf zo rustig mogelijk te blijven. Ik kan niet voorkomen dat ze ruzie maken maar door zelf rustig te blijven escaleert het niet.

Zo is het eigenlijk met alles, juist als ik probeer de dingen te veranderen lukt het niet. Als ik mezelf aanpak veranderen de dingen om me heen een soort van vanzelf. Ik doe niet meer heel erg mijn best maar kijk waar ik mogelijk aan mezelf kan werken. Soms lukt dat en soms ook helemaal niet. SO be iT dan maar. Ben ook maar een mens..