Leven

Ik ben vroeg wakker, slapen lukt echt niet meer. Ik overdenk nog eens de dingen die ik heb opgeschreven de afgelopen dagen. Ik zie, zoals elke keer, weer een patroon. Juist door alles op te schrijven begin ik mezelf meer en meer te begrijpen. Hoe meer ik schrijf hoe meer dingen er naar boven komen waar ik ook mezelf mee bezig wil houden, waar ik over na wil denken. Ik neem ook nu veel meer de tijd om over zulke dingen na te denken. En dan niet het doemdenken, het naar beneden halen, in een neerwaartse spiraal denken, maar de goede kant op denken. Dingen begrijpen waarom ze zijn gebeurd en wat het me gebracht heeft. Waarom zou ik dat willen? Ik voel dat het fijn is om mezelf meer te begrijpen, dat ik er gelukkig van word. Dat het me helpt bij verdere keuzes. Dat het me helpt om de verlangens die ik heb, die me minder laten genieten van het moment, onder controle te houden.

Iedereen heeft verlangens, iedereen heeft dingen die hij graag anders zou willen. Het probleem met verlangens is alleen dat dat genieten van dat wat er nu is heel moeilijk kan zijn. Ik zou bijvoorbeeld kunnen verlangen om een hele doos bonbons leeg te eten in één keer. Alleen is het daarna op en klaar en heb ik waarschijnlijk hartstikke buikpijn. Dan heb ik er maar korte tijd geluk van gehad en voel ik me daarna helemaal niet goed meer. Als ik er af en toe één zou eten en daar echt van zou genieten zou dat veel fijner zijn toch?! Het kan nog anders… stel ik heb een doos bonbons en daar kan ik niet bij, op geen enkele manier. Op het aanrecht ligt een doos met merci. Ik zou dan continue kunnen verlangen naar die doos bonbons, de doos merci over het hoofd kunnen zien en alleen maar kunnen verlangen naar die bonbons, of ik zou rustig van die doos merci kunnen genieten. Gewoon van elk hapje genieten en niet teveel bezig kunnen zijn met die bonbons. Misschien gebeurt er dan wel iets dat die doos bonbons ineens wel binnen hand bereik ligt. Aangezien ik gewoon geniet van wat ik heb, zijn die bonbons minder belangrijk geworden en heb ik al die tijd kunnen genieten. De bonbons zijn dan de kers op de taart. Doordat ik geduld heb gehad en misschien geleerd heb dat ook merci heel lekker kan zijn en goed smaakt en mij een fijn gevoel hebben gegeven, heb ik gewoon genoten van wat ik wel had op dat moment. Ik denk niet meer de hele tijd aan de bonbons alleen af en toe misschien even, en dan wel met een glimlach. Het is heerlijk om er even aan te denken, maar ik heb ze niet perse nodig om gelukkig te zijn.

Zo is het bijvoorbeeld ook met werk.. ik zette een veel te grote stap en wilde meteen helemaal van baan veranderen en ging het onderwijs in en wilde meteen een studie gaan doen. Veel te grote stappen die ik helemaal niet aan kon, ik zat nog helemaal niet goed in mijn vel en had nog een lange weg te gaan. Het leek wel op het eerste moment fantastisch maar doordat de druk te hoog werd omdat het veel te snel ging, kreeg ik steeds meer stress en had ik er steeds minder plezier in. Het bezorgde me buikpijn en het voelde niet goed meer. Dat wat eerst zo leuk leek, was doordat het veel te snel ging helemaal niet zo leuk meer.

Toch heb ik ergens wel een verlangen om nog iets anders te gaan doen. Ondanks dat ik mijn werk nu echt wel leuk vind en ervan geniet, is er ergens een verlangen aangewakkerd om ook eens iets anders te gaan doen. Wat voor anders daar heb ik echt geen idee van, nog niet. Heel gek, maar dat boeit me ook helemaal niet, daar ben ik helemaal niet meer mee bezig. Ik weet dat er vanzelf dingen op mijn pad gaan komen die me ergens heen brengen. Dat het helemaal niet zo belangrijk is wat er aan het einde uit gaat komen. De weg ernaartoe is veel belangrijker, daar ga ik van genieten. Net als dat ik nu echt geniet van de weg om mezelf beter te leren kennen. Dat is namelijk de eerste stap, aan mezelf werken en voelen waar ik blij van word en daarmee verder borduren. Ik denk er niet eens over na dat ik iets anders zou willen, maar ik voel dat het zo is. Ik voel aan alles steeds meer dat ik meer uit het leven wil halen. Meer dingen wil doen dan alleen dat ene. Desondanks geniet ik ontzettend van mijn werk met de kinderen en haal ik eruit wat erin zit. Omdat ik maar drie dagen werk is het net mooi zo. Ik heb genoeg vrije tijd om lekker aan mezelf te werken en rustig af te wachten wat het leven nog meer voor me in petto heeft.

Ik geniet gewoon van alles wat er nu is en denk veel minder aan de toekomst. Wie zegt mij dat er een toekomst is? Alles kan zomaar helemaal anders zijn morgen, wie zal het zeggen wat de dag van morgen me brengt. Dan heb ik in ieder geval het maximale uit vandaag gehaald zonder de hele tijd te verlangen naar morgen.

Goh, dit soort dingen heb ik toch vaak gelezen en dan dacht ik altijd, ja jij hebt makkelijk praten zeg, lekker makkelijk maar het is helemaal niet zo makkelijk. Ik probeer dat de hele tijd te denken maar mij lukt het niet hoor. Precies dat ging er mis, ik wilde het de hele tijd maar het lukte me niet om zo te denken. Nu ik het losgelaten heb komt het vanzelf dat ik zo denk, zonder er ook maar iets voor te doen. Er is een heel proces aan vooraf gegaan, heel veel kleine stapjes zijn er aan vooraf gegaan. Ik wilde in één keer weer grote stappen zetten, maar dat kan gewoon niet. Al die kleine stapjes maakten uiteindelijk een grote stap.

Ik laat het nu maar gewoon gebeuren ik zie het wel. Ik denk niet meer zoveel na over morgen maar geniet vooral van dat wat ik vandaag heb. En dat is veel om van te genieten. Ik heb heerlijke kinderen, een lieve man , lieve ouders, lieve vrienden om me heen waar ik altijd terecht kan als ik even mij verhaal kwijt wil. Als ik een dag heb waar het allemaal even niet zo lekker gaat staan ze voor me klaar. Ze zijn er om lol te maken en even lekker gek te doen. Ik heb een fantastische hond die ondanks alle dingen die nog niet zo lekker gaan, mij ongelooflijk veel leert en onvoorwaardelijk liefde geeft.

Ik weet nu dat als de tijd rijp is de dingen vanzelf op mijn pad komen, ik hoef het niet te forceren. Pas als ik er helemaal klaar voor ben dan komt het naar me toe. Ik hoef niet positief te denken of enorm mijn best te doen. Ik hoef helemaal niets, behalve gewoon genieten van alles wat het leven me nu brengt. Steeds meer begin ik het te begrijpen en soms begrijp ik er ook helemaal geen klap van. Maakt niet uit, ook dat gaat voorbij.. zoals alles in het leven voorbij gaat. Aan alle dingen komt een eind, aan de goede maar ook aan de slechte dingen. Dat geeft de burger toch weer moed toch?!