Vertrouwen

Ik heb al ongelooflijk veel uitzendingen van Caesar Millan gezien. Al voordat ik Coosje had keek ik er graag naar. Waarom? Omdat ik het ontzettend interessant vind wat hij verteld over het baasje. Blijkbaar wilde ik dus graag mijn problemen oplossen, want ik werd steeds naar dat programma getrokken. Het ligt bijna nooit aan de hond dat er problemen zijn, de hond is alleen maar de spiegel. Het baasje geeft onbewust signalen af en daar reageert de hond op. Ik snapte de dingen die hij vertelde en vond ze ongelooflijk interessant, maar echt voelen deed ik ze niet. Pas als ik nu uitzendingen kijk en dingen zie die ik kan linken aan mijn eigen ervaringen, begrijp ik ze pas echt. Voel ik pas echt wat hij bedoeld. Ik leer er ongelooflijk veel van door nu veel bewuster naar Coosje haar gedrag te kijken. Ik zie steeds meer dingen die ik nu ook begrijp.

Er dringt ineens iets tot me door na een uitzending gekeken te hebben vanmorgen. Ik voel ineens van binnen wat er mee bedoeld wordt. Ik leg de link naar mezelf.

Mijn hond geeft binnen problemen, buiten gaat het super. Ik had al de link gelegd dat ik binnen lang niet mezelf heb kunnen zijn. Ik was binnen meer onzeker en daardoor werden de problemen alleen maar groter in plaats van kleiner. Alleen de vraag was waarom ik binnen dan onzekerder was?! Waarom voel ik me binnen meer onzeker dan buiten? Van alles heb ik bedacht maar ik zat nog niet echt in de kern. Voor mijn gevoel ben ik daar nu nog een stap dichterbij. Ik ben binnen in huis onzekerder omdat ik niet op mezelf vertrouw. Omdat ik hele lange tijd ( ergens ooit begonnen) niet naar mezelf heb geluisterd. Ik heb me gedragen zoals ik dacht dat een ander mij wilde zien. Pleasen. Mijn lichaam gaf signalen af maar ik luisterde er niet naar. Mijn geest deed niet wat mijn lichaam me aan gaf. Mijn lichaam zei, je bent moe maar mijn geest negeerde het. Mijn lichaam zei, je wilt dit of dat niet of je voelt je niet goed, maar mijn geest negeerde het. Ik luisterde gewoon totaal niet naar mezelf waardoor ik al het vertrouwen in mezelf verloor. Hoe kan mijn hond mij dan binnen vertrouwen als ik mezelf niet eens vertrouw? Dus wat doet zij, zij neemt de leiding. Zij voelt dit helemaal aan en neemt het voor mij op. Alleen honden die de leiding nemen doen dit meestal niet op de meest handige manier.

Ook mijn zoon nam lange tijd de leiding op zich. Hij had een enorme taak erbij, onbewust. Hij is enorm gevoelig en heeft dit opgepikt. Door meer en meer naar mijn lijf te luisteren en door mezelf daardoor meer en meer te vertrouwen, heb ik hem ook kunnen laten zien dat ik de leiding heb genomen en voelt hij ook dat dat zo is. Hij heeft het steeds meer los kunnen laten en is nu heerlijk aan het puberen. Hij hoeft niet meer voor mij te zorgen, maar mag zichzelf zijn.

Mijn kind mag gewoon kind zijn, hoeft het niet meer voor mij op te nemen en hoeft geen ruzie meer te maken met zijn broer en zus, mijn hond mag weer gewoon hond zijn en hoeft niet meer de situatie op te lossen in huis. Alleen dat vertrouwen weer geven aan ze heeft tijd nodig. Door ervaringen op te doen en het heft in handen te nemen zien zij dat ik echt de leiding neem en dat zij zichzelf mogen zijn. Ik red mij nu zelf en zij kunnen gewoon doen wat bij hun eigen leven past.

Het kwartje begint te vallen, ik doe het nu niet alleen maar begrijp ook eindelijk hoe het zit. Ik deed het al op gevoel steeds beter maar snap nu ook steeds beter hoe het werkt. Door steeds naar mezelf te luisteren en mijn lichaam dat te geven wat het nodig heeft komt het vertrouwen in mezelf steeds meer terug. Het vertrouwen dat ik het echt wel zelf kan, als ik maar wil luisteren. Niet eraan voorbij loop en fouten durf te maken om ervan te leren.

Ben benieuwd wat dit me nu weer gaat brengen nu ik me hier meer en meer echt bewust van ben..