Vol hoofd

Ik heb een gesprek met collega. Ik heb vaak zo een vol hoofd en ben bekaf als ik thuis kom verteld ze. Ik doe eigenlijk dan amper nog wat want ik ben gewoon te moe. Veel collega’s hebben er last en ik weet er ook alles van. Wat mij helpt is de radio uitzetten als ik naar huis rij, zeg ik. De radio uit? Maar dat is vet ongezellig! Ja maar een weldaad voor mijn hoofd en ik kom veel rustiger thuis. Eenmaal thuis ga ik lekker even wandelen en soms een power napje doen van een paar minuten en dan ben ik weer helemaal fit.

Een week later word ik door haar weer aangesproken, ik heb het geprobeerd wat je zei, over die radio, het werkt echt! Ik moet lachen, ja ik weet het, het werkt ook. Door die hersenschudding ben ik gaan ervaren dat de hersenen continue prikkels binnen krijgen, ook zij hebben af en toe even pauze nodig. Alleen is het vaak zo dat die hersenen continu overladen worden en geen enkele rust krijgen. Daar word je heel druk van en dat maakt je zo moe. Ze is helemaal blij en gaat dit vaker doen zegt ze, het heeft haar zo geholpen.

Ik ben blij dat ze er iets aan heeft. Ondertussen heb ik wel geleerd om andere mensen geen dingen meer aan te praten. Ik vertel alleen maar wat mij helpt. Dat geeft mij rust en blijkbaar werkt het want nu heeft ze er zelf voor gekozen om het uit te proberen. Ik blijf het moeilijk vinden en probeer er heel bewust van te zijn om het niet te doen want het blijft een valkuil. Het liefst wil ik de hele wereld redden, alle zielige kindjes in huis nemen, alle hondjes en katjes en wat dan ook van de straat redden. Tja, dat wordt m niet daar ben ik me ook van bewust. Maar een klein beetje iets kunnen doen is wel heel fijn.. één hondje heb ik in ieder geval kunnen redden en één katje uit een huis gehaald waar ze ongelukkig was.. ik zorg voor een heleboel kinderen en ouders op mijn werk en voor mijn gezin. Ik denk dat ik mijn steentje zo aardig bijdraag… Als iedereen een beetje doet is het samen toch heel veel en gaat niemand eraan onderdoor.