Trainen

Ik loop nog wat slaapdronken naar beneden. Ik heb goed geslapen en werd voor de wekker wakker. Het voelt alleen nog alsof ik amper wakker ben. Beneden kijkt Coosje me aan en blijft daar liggen waar ze ligt.. op de bank. Nou zegt man, wordt het zo een dag? Tja zucht ik, blijkbaar wel. Ik voel me moe en maak een kop koffie voor ons beide. Elke ochtend beginnen we zo samen, voor zover we allebei thuis zijn. We drinken samen een kop koffie, eten een krentenbol en beginnen rustig de dag.

Ik denk even terug aan de afgelopen dagen en besef dat ik best veel gedaan heb. Het koor is weer begonnen, ik was met een vriendin op het strand en man was twee dagen thuis en samen zijn we op pad geweest. De kinderen zijn te pas en te onpas thuis vanwege rare roosters en we trainen druk met de hond. Ik heb weinig tijd echt even voor mij alleen gehad. Helemaal niet erg, maar ik heb gewoon nog best veel tijd nodig om tot rust te komen.

Normaal zou ik gewoon de dag in zijn gegaan zoals altijd maar vandaag zie ik Coosje haar gedrag als een rem. Even pas op de plaats maken, even tijd voor mezelf nemen. Ik ga lekker douchen en daarna ga ik een tijdje op bed liggen. Ik voel de spieren in mijn rug en nek behoorlijk, voel ik nu. Ik neem Coosje mee naar buiten en besluit haar lekker haar gang te laten gaan en aan te geven waar zij heen wil. Ze loopt naar het grasveld hier in de buurt en snuffelt een tijdje in het rond. Ik wilde eigenlijk een lange wandeling maken maar ik heb niet echt zin. Het is wel goed voor me, maar voor nu is het wel even goed zo. Ik laat haar lekker snuffelen en kijk zelf over het veld. Ik laat alles lekker even bezinken. Heel langzaam loopt Coosje weer richting huis, ze vindt het wel weer prima zo. Ik ook bedenk ik me, gewoon lekker thuis is ook heerlijk, kan ik ook tot rust komen.

Ik maak een bak fruit en zet een muziekje aan. Ik besluit om het komende half uur alleen maar naar de muziek te luisteren en verder niets. De liedjes op me in laten werken. Heerlijk voelt dat, ik kom echt tot rust.

Ik loop nog even naar de supermarkt en als ik terug kom zit Coosje op de bank, ze ziet me en komt er meteen vanaf.. heel anders dan vanmorgen. Ik begin het steeds meer te leren, te leren wanneer ik even op de rem moet trappen, dat ik niet moet wachten tot ik helemaal bekaf ben maar voortijdig eventjes tijd nemen om tot rust te komen. Ik voel het steeds eerder en zorg ervoor dat binnen de perken blijft.

Toen ik thuis zat met mijn hersenschudding bleef ik maar wachten tot het over zou gaan. Ik dacht dat als ik maar lang genoeg zou wachten het vanzelf wel beter zou worden. Met Coosje deed ik het weer, ook daar wachtte ik tot het beter zou worden. Ik kwam erachter dat ik er echt wel moeite voor moest doen. Ik moest mezelf echt trainen, elke dag weer stapjes zetten, balans zoeken, kijken wat wel en niet ging. Dit langzaam stapje voor stapje uitbreiden. Zo ook met Coosje. Ik ben druk aan het trainen met haar en zie echt flink vooruitgang. Gelukkig wilden de jongens wel mee werken en we zagen meteen al flink verbetering. Blijven kijken naar wat wel goed gaat en daar verder aan werken. We zijn er nog lang niet maar het gaat echt vooruit.

Zo ging het met mijn hoofd ook stapje voor stapje steeds beter. Juist door te leren aandacht aan mezelf te besteden en alert op gevoelens te zijn. Tijd voor mezelf nemen om te kijken wat IK nodig heb. Kijken naar wat wel goed ging in plaats van te kijken naar wat niet gaat.

Wat past bij mij en wat heb ik nodig? De ene dag kan ik veel meer aan dan de andere. Ik duw nu niet meer daar maar accepteer dat ik de ene dag meer kan dan de andere. Daarom ook dat ik mijn agenda niet vol plan, ik weet namelijk nooit hoe ik me voel en of ik wel de energie heb.

Vandaag doe ik lekker rustig aan. Ik heb avonddienst dus ik heb nog genoeg te doen, nu maar eens lekker tijd nemen voor mezelf zodat ik straks weer goed voor anderen kan zorgen.