Energie

De maanden dat ik thuis zat leerde ik steeds meer over mezelf en wat dingen met me deden. Ik leerde dat ik helemaal niet zoveel aan kon als ik dacht. Dat als ik veel van mezelf verlangde, daar wel iets tegenover moest staan aan rust om in balans te blijven. Ik had daar nooit zo erg over nagedacht. Ik deed gewoon en ging maar door en door en dacht er niet echt over na. Een vrije dag? Wat kan ik allemaal doen? Met wie kan ik afspreken en wat kan ik allemaal doen in een dag. Een lege dag voor me, het idee alleen al vond ik helemaal niks. Ik wilde liefst altijd wat te doen hebben. Anders ging ik maar beter werken, dan verdiende ik er nog iets mee.

Hoe anders is dat nu? Na een drukke week met toch wel aardig wat diensten en een dag Amsterdam, kijk ik ontzettend uit naar drie vrije dagen. Drie dagen waarin ik helemaal niets moet. Het enige wat ik heb staan is een wandeling op het strand maken met een vriendin en de honden. Verder wil ik gewoon lekker rommelen in huis en in de tuin en mijn rust pakken.

Ik word vroeg wakker en geniet al bij het idee dat ik vandaag verder niet veel hoef. We drinken samen een bakje koffie en daarna gaat man naar zijn werk. Ik blijf lekker even liggen op de bank met de ochtendzon op mijn gezicht. Muziekje aan en gewoon even helemaal niets verder.

Na een tijdje sta ik op en ga ik me douchen. Lekker even naar buiten met Coosje, het beloofd prachtig weer te worden. Ik besluit haar vandaag haar eigen weg te laten kiezen. Losjes loopt ze naast me en ruikt overal waar ze kan. We lopen heerlijk relaxed en nemen alle tijd, niks geen haast vandaag. Thuis valt ze als een blok in slaap en besluit ik even wat dingen in te slaan voor mijn zoons verjaardag. Hij wordt 18 volgende week en ik wilde wat leuke dingen maken. Gewoon beetje knippen en plakken met foto’s, ik zie wel. Lekker beetje creatief bezig zijn vind ik de laatste tijd heerlijk.

Als ik thuis kom wil ik eigenlijk gewoon lekker naar buiten. Ik lunch rustig in de tuin en pak daarna wat spullen om wat onkruid te wieden. Op mijn gemakje rommel ik wat rond en ligt Coosje heerlijk in de tuin te genieten. Ineens voel ik me moe en besluit ik te stoppen. Het is weer even genoeg.

Ik besef dat ik op het werk niet veel keus heb en toch echt acht uur door moet werken. Thuis heb ik een keuze en zeker als ik alleen ben voel ik veel meer wat ik nodig heb. Ik heb geen afleiding dus ik voel mijn lijf veel beter aan. Ik ben gewoon moe en als ik vanmiddag nog van het strand wil genieten zal ik toch echt even mijn rust moeten pakken. Ik loop door het huis en zie allemaal dingen die ook nog moeten gebeuren. Jammer dan, vandaag gaat het niet meer gebeuren.. echt niet!

Ik heb dat allang losgelaten. Ik kan niet alles en naast de verantwoordelijkheden voor mijn gezin en mijn baan kan ik niet ook nog mijn huishouden perfect op orde houden. Het hoeft ook niet, ik vind het prima zo, manlief is tevreden en de kids.. die boeit het niet zo. Als wij het prima vinden waar zou ik me dan zo druk om moeten maken? Voor het oog is het oké, goed is ook gewoon goed genoeg. En anders maar niet, jammer dan. Heeft een ander er last van? Dan komt ie maar niet… zo simpel is dat. Natuurlijk zou ik meer energie willen hebben en alles op orde willen hebben, maar er moet toch wat te wensen over blijven hè?!