Grenzen

Ik schrik op, mijn vriend komt me gedag zeggen. Ik heb ergens wel een wekker gehoord maar ben weer in slaap gevallen. Ik blijf nog een tijdje rustig liggen. Ik kijk naar buiten, het regent. Het wordt echt een druilerige dag vandaag. Ik besluit nog niet naar beneden te gaan maar eerst even lekker te douchen. De hond kan wel even wachten. Het is een echte Portugees, zij slaapt graag uit.

Ik ga naar beneden na het douchen en ze kijkt me lui aan. Ze gaat weer liggen en snurkt verder. Hmm heerlijk. Ik maak een kop koffie en een broodje en ga eerst maar eens rustig zitten. Voor het eerst sinds weken heb ik het huis voor me alleen. Alleen Coosje en ik en verder niemand. Hier heb ik zo naar verlangt. Ik ben graag samen met mijn vriend en met de kids, maar heb ook echt behoefte aan alleen zijn. Gewoon dat kunnen doen wat IK wil. Mijn dag zelf indelen hoe ik het wil. Kijken naar hoe ik me voel en daar alles op indelen.

De hond ligt lekker te snurken en ik blijf nog een tijdje zitten. Ik staar wat naar buiten, het gaat steeds harder regenen. Ik had eigenlijk met de hond weg willen gaan, maar stiekem vind ik het wel fijn dat het niet kan. Ik ben moe vandaag.

Een appje komt binnen, of ik vandaag al de nachtdienst in wil in plaats van morgen. Dan kan ik er vrijdag af. Ik app terug dat ik erover na ga denken. Het is ook overal hetzelfde liedje, er is altijd tekort in de zorg en als er ook maar 1 iemand ziek wordt hebben we een groot probleem. Heb alleen nu geleerd dat dat altijd zo blijft en ik er zelf bij ben om mijn grenzen aan te geven. Grenzen.. alles draait erom.

Ik app na een tijdje terug dat ik het niet ga doen. Ik heb al drie dagen gewerkt achter elkaar, daarna 1 dag vrij en weer gewerkt. Dan zou ik nu weer drie dagen achter elkaar werken. Ik doe het niet. Ik heb deze dag nodig om weer op te laden.

Gisteren een verjaardag gehad na het werk, het ging goed maar ineens voelde ik me weer ontzettend moe. We zijn naar huis gereden en ik reed zo goed als door rood. Precies daar waar een flitser staat. Ik ben niet scherp genoeg, ik ben gewoon moe. Ik merk dat de tranen alweer hoog zitten. Thuis pak ik meteen de hond en ga wandelen. Even tot rust komen en daarna lekker slapen. Dit is gewoon wat het is. Ik voel mijn grenzen vaak pas als ik er net overheen ben. Dat is al een stuk beter dan eerst, toen voelde ik ze pas als ik er al heel ver overheen was. Ik weet dat ik nu pas op de plaats moet maken, anders ga ik mezelf weer voorbij, maar ik ben er dus nog echt niet.

Toch blijft het moeilijk, grenzen aangeven. Twee vriendinnen hebben een nieuw huis en hulp nodig in hun huis. Ik wil ze dolgraag helpen maar ik voel dat het gewoon niet gaat. Het werken vraagt veel van me. Ik maak voor het eerst sinds maanden weer hele dagen en werk er meerdere achter elkaar. Dat is niet erg, maar ik heb niet veel energie meer over voor andere dingen. De dagen dat ik vrij ben slaap ik meer dan anders. Ik ga tussendoor liggen en val in slaap. Savonds ga ik er op tijd in.

Afspraken met vriendinnen, uitjes en andere dingen, ik plan ze nu even niet teveel. Ik zorg ervoor dat lege dagen niet allemaal gevuld worden, dat er altijd ruimte blijft voor een dag helemaal niks hoeven. Het idee dat mijn agenda vol staat dat trek ik gewoon niet. Ik kan altijd op de dag zelf nog beslissen of ik wel of niet iets wil doen. Gek hoor, vroeger werd ik bij het idee van een lege dag in mijn agenda helemaal onrustig. Wat moet ik dan de helemaal doen? Huishouden? Thuis zitten? Help! Ik plande van alles en zorgde er altijd wel voor dat ik wat te doen had. Gewoon niks doen en niks moeten, ik moest er niet aan denken. Eigenlijk raar, want als kind hield ik er enorm van om lekker niks te doen. Beetje kijken naar de wolken, spelen met bloemetjes of muziek luisteren op mijn kamer. Heerlijk vond ik dat.. ergens ben ik dat kwijt geraakt maar gelukkig heb ik de rust weer terug gevonden. Ik ben nu gek op lege dagen en zou er veel meer willen dan nu mogelijk is.

Vandaag wordt het zo een dag. Even helemaal niets doen en moeten. Wekenlang heb ik mensen om me heen gehad. De vakantie was best druk met continue mensen om me heen. Mijn vriend die ziek is geweest een paar weken en daardoor altijd thuis was. Mijn kinderen die al vanaf mei thuis zijn door hun examens. Altijd was er wel iemand om me heen.

Vandaag even niet. Vandaag is het mijn dag en doe ik dat waar ik zin in heb. Hoe zalig. De hond voelt me blijkbaar aan want het enige wat ze doet is slapen. Een klein ommetje in de regen was genoeg om haar snel weer in huis te krijgen. Ze houdt er niet van en is blij als ze weer binnen is.

We zetten een muziekje aan en liggen beide heerlijk ontspannen. Dit is genieten. Dit is nu even mijn dag!