Gatverdamme

Bah bah bah bah bah bah bah bah. Ben het even helemaal zat. Blehhhhhhhhhhhhhh. Gisteren al niet zo een hele lekkere dag en vandaag kwam alles eruit. Ik beweeg een stuk minder door de warmte en dat heeft meteen effect op me. Ik zit minder goed in Mn vel, hang maar wat rond en zit maar wat te kijken op Mn telefoon. Ik heb nergens zin in en energie voor en dan gaat Mn koppie gelijk weer tollen. Zooooooo irritant dit. Ik baal er gewoon zo van. Ben dr helemaal klaar mee op dit moment. Ja ja ja ja het brengt me verder, het is ergens goed voor. Ik weet het allemaal wel. Alleen ben ik er nu echt even goed zat van.

Zo dat moest er even uit, dat lucht op. Oh ja het is al stukken minder erg dan een paar maanden geleden. Toen duurde het dagen voordat ik eruit kwam als ik eenmaal erin schoot en schoot ik voor mijn gevoel continue van het ene in het andere bijna zonder adempauze. Nu is het vele malen korter en minder heftig. Ik pak nu de draad veel sneller weer op en heb veel goede dagen. Ik huil een tijdje en vind alles gewoon even heel erg stom. Uiteindelijk weet ik mezelf gelukkig te herpakken. Het is niet alleen een beetje chagrijnig maar ik voel me op die momenten echt compleet waardeloos. Alles is mislukt in mijn leven, iedereen heeft last van me en ik kan niks aan. Volledige onzin natuurlijk, maar dat is wel wat ik op dat moment voel. Net als hoesten zal het moeten slijten. Het gaat niet zomaar over.

Mag ik er natuurlijk wel even flink van balen toch?! Ik wil gewoon lekker mijn vrolijke gezellige zelf zijn. Genietend van het leven en de leuke dingen. Tja, dat kan nou eenmaal niet altijd. Niemand is ooit alleen maar vrolijk en zichzelf. Iedereen heeft baaldagen. Alleen voelen die baaldagen nu nog niet alleen maar als balen maar nog wel even wat heftiger. Het is zoals het is. Het gaat al stukken beter en het restje wat er nog zit, daar komt het ook wel goed mee.

Wel ben ik blij dat ik mezelf rustig heb gehouden afgelopen dagen. Ik werk deze week 4 dagen, ik moet dagen van voor de vakantie inhalen, dus had ik al bedacht dat ik dan niet van alles eromheen moet gaan doen. Ik voel me dan wel weer schuldig naar de kinderen toe, maar aan de andere kant willen zij ook vaak helemaal niks met mij doen als ik wel wat kan doen. Dat schuldig voelen dat is ook nog echt een ding. Al denk ik dat de meeste moeders daar wel last van hebben.

Voor nu is het weer even achter de rug. Een flinke huilbui luchtte op en ik ga er weer voor. De spanning is er weer even af en de komende twee weken zijn de kids bij hun vader dus kan ik eventjes weer bijtanken.

Het hoort er gewoon bij, leuk of niet, het is wat het is….