Onzekerheid

Een slechte nacht. Veel te warm, ik ben honderd keer wakker. Zes uur gaat mijn wekker, ik voel me niet uitgeslapen maar het moet maar zo. Vandaag weer mijn eerste werkdag na mijn korte vakantie. Ik heb er wel weer zin in. Het is toch te warm om iets te doen en ik het ziekenhuis is het best uit te houden. Ik heb leuke dagen gehad voor mijn vakantie dus ik zie er niet tegenop om weer te gaan werken.

De dag begint en ik krijg patiënten toegewezen, ik voel me onzeker als ik naar de lijst kijk met kinderen die er liggen. Weet ik dit allemaal wel? Kan ik het wel? Ik voel de paniek ergens op de loer liggen. Oké rustig ademen, nergens voor nodig. Ik werk gelukkig vandaag met een hele oude vertrouwde collega. Dit is al de derde baan waar we samen werken. Zij kent me door en door en weet waar ik doorheen ben gegaan de afgelopen maanden.

Ik moet direct aan de slag want heb twee kinderen die voor een operatie komen en opgenomen moeten worden. Het moet allemaal snel want ze zijn zo aan de beurt. Ik voel tranen prikken omdat ik de vaart er nog niet echt in heb. Alles is nog zoeken en ik weet eigenlijk niet meer precies wat ik nou allemaal moest doen. Ik heb er gewoon nog geen routine in. Niet zo gek als je al 12 jaar niet in een ziekenhuis heb gewerkt en de afdeling amper kent. Daar komt toch het perfectionisme weer naar boven drijven. Ik heb weer het gevoel dat ik alles meteen moet weten en goed moet doen.

Ik probeer rustig te blijven en één voor één de dingen te doen. Mijn collega merkt dat ik wat chaotischer ben en komt naar me toe. Wat kan ik doen zegt ze? Ik neem er wel één op dan doe jij de ander. Ik voel me rustiger worden en ga verder met mijn opname. Ik weet het best allemaal wel en de dingen die ik niet weet kan ik vragen. Ik voel de rust langzaam weer terug komen. Als de twee kinderen weggebracht zijn adem ik even diep in en uit. Het is prima gegaan, iedereen was op tijd klaar en ik wist best wel wat ik moest doen. Ik hoef echt niet alles in één keer te weten en perfect te doen. Ik mag gewoon mijn tijd nemen en hulp vragen. Dat weet ik ook best, maar in mijn chaotische onzekerheidsmomenten vergeet ik dat voor het gemak weer even. Dan wil die stomme onzekerheid doorbreken en me laten wankelen. Ha, mooi niet gelukt, ik heb het in de hand weten te houden en niet de overhand laten nemen. De rest van de dag verloopt prima. Niks aan de hand, alles loopt gesmeerd en waar nodig vraag ik om hulp.

Mijn zelfvertrouwen komt weer terug en ik voel me een stuk beter. Hier en daar vraag ik hulp of uitleg en ik voel me verder goed. Ik ben dolblij dat ik de signalen nu al een stuk eerder herken en ervoor kan zorgen dat het niet meer doorbreekt. Dat ik mezelf niet helemaal meer de grond in praat. Dat ik even een momentje kan nemen om mezelf bij elkaar te rapen zonder eraan voorbij te gaan. Dat het gevoel er best even mag zijn, maar dat het niet meer de overhand neemt. De ene keer gaat dat beter dan de andere keer, maar het gaat steeds beter.

Het blijft hard werken, het is niet iets wat zomaar ineens weg is. Beetje bij beetje kom ik verder. Helemaal weggaan zal het nooit, iedereen heeft last van een stukje onzekerheid op bepaalde vlakken. Vlakken die minder aandacht hebben gekregen en daardoor wat achterlopen. Iedereen voelt zich onzeker als hij iets nieuws gaat doen. Niemand kan in één keer alles meteen en heeft gelijk bergen zelfvertrouwen. Dat is iets wat opgebouwd moet worden en dat kost tijd. Door de aandacht erop te leggen en te leren van fouten kom ik steeds een stapje verder. Zo is er altijd wel iets in het leven wat minder lekker gaat en aandacht nodig heeft. Overal tegelijk aan werken dat is onmogelijk. Soms even de focus van het één naar het ander verleggen om daar de boel bij te trekken. Bij mij is dat lange tijd mezelf geweest, daar lag alle focus. Nu is het langzaam tijd om die focus weer warmer te verleggen. Er zijn ook andere dingen die aandacht vragen. Betekent niet dat ik hier niet aan zal blijven werken, maar een stukje minder aandacht eraan geven dat kan nu wel. Ik ben op de goede weg en langzaam zal het steeds beter gaan. Daar heb ik alle vertrouwen in!