Spanning

Een beetje spanning in het leven is altijd leuk. Als alles alleen altijd maar hetzelfde gaat, is de lol er snel af. Ik ken die tijden ook wel dat ik dacht, is dit het nou? Een beetje extra spanning zou wel leuk zijn. Gewoon even iets geks, iets nieuws, een leuke uitdaging zou super zijn.

Dit jaar heb ik allerlei uitdagingen gehad. Spanning te over, aan alle kanten. Herstellen van een flinke hersenschudding was al een hele uitdaging, daarna een burn out, als dat niet een uitdaging is! De spanningen die dat met zich mee brengt zijn echt niet mals. Het continue over angsten heen zetten, stapje voor stapje. Stappen voor en achteruit, goede en slechte dagen. Soms om moedeloos van te worden. Dan het weer beetje bij beetje terug vinden van mezelf en erachter komen dat oud gedrag continue op de loer ligt. Dat het zo gemakkelijk is om weer in die ratrace te stappen en gewoon weer op de oude tour door te gaan. Het zoeken van grenzen continue om te kijken wat kan ik wel en wat kan ik niet aan. Zo snel over die grenzen heen gaan en weer direct voelen hoe het voelt om dat te doen. Het is echt één grote uitdaging en kost bergen energie.

Alsof dat nog niet genoeg uitdaging was ging ik ook nog eens op zoek naar een nieuwe uitdaging in mijn werk, nam ik ontslag op mijn werk en kreeg ik daarvoor twee banen tegelijk die allebei veel uitdaging met zich mee brachten. De spanningen die ik bij beide banen continue voelde. Het ziekenhuis wat na twaalf jaar echt wel weer even wennen is. Nieuwe afdelingen leren kennen en oude kennis naar boven halen en veel nieuwe dingen leren. Ontzettend leuk, maar oh wat een energie kost dat.

Dan heb ik het nog niet eens over mijn baan in het onderwijs gehad. Zomaar voor een klas gaan staan, zonder ervaring, zonder hulp met amper te weten wat voor lessen ik moet geven. Met veelal doorgewinterde volwassenen in de klas die al jaren in de zorg werken en nu een opleiding tot verpleegkundige doen. Mensen die echt wel veel weten en zich niet zomaar wat laten wijs maken. Een school die zich verder er niet echt mee bemoeit maar mij gewoon laat zwemmen. Ik heb het gewoon gedaan en al zeg ik het zelf, ik heb het echt niet slecht gedaan. Nee ik heb niet alle stof kunnen behandelen en nee ik heb vast veel dingen niet behandeld die eigenlijk wel hadden gemoeten. Zeker heb ik niet alles goed gedaan, maar heel veel wel. Zelfs de leerlingen zeggen unaniem det ze het ongelooflijk vinden dat ik daar gewoon ga staan met amper hulp en amper wetende wat in moet doen. Zonder inlogcodes, pasjes of wat dan ook. Ik kan nergens in en kan nergens echt informatie vandaan halen. Toch sta ik er, geef ik les en zijn de mensen in de klas blij met dat wat ik doe. Ze vergelijken me met andere leraren die vaak ontzettend gestresst raken en helemaal niet weten wat ze moeten doen. Mensen die wel een opleiding hebben gedaan en totaal geen orde kunnen houden. Mevrouw u doet het echt goed hoor, veel beter dan de leraren hier op school. Hoeveel meer veren in mijn kont kan ik krijgen? Mijn zelfvertrouwen groeit en groeit.

Vergeet ook nog niet de hond, de hond uit Portugal die al wat ouder is en een verleden heeft. Mijn eerste hond ook nog. Een hond die uit balans is, veel te mager is en vol met stress zit. Als ik nu na drie maanden zie hoe goed het met haar gaat kan ik alleen maar trots zijn. Ja er zijn nog steeds problemen thuis met haar en mijn jongens, zeker wel, maar kijk even naar wat ik allemaal wel met haar bereikt heb. Het gaat verder zo goed met haar. Met mega veel geduld en liefde, continue fouten maken en daarvan leren staan we nu wel waar we staan. Het is echt een uitdaging en nee ik ben er nog lang niet. Maar oh wat geeft zij mij veel. Zo vaak heb ik op willen geven en die momenten zijn echt niet over, soms is het gewoon echt moeilijk en weet ik het ook niet meer. Alleen veel vaker genieten we wel intens van elkaar. Zij brengt mij ondanks alle problemen ook ontzettend veel balans. Zij haalt mij naar buiten en zorgt ervoor dat ik ontspan. Dat ik niet altijd maar doorren maar veel meer de tijd neem om lekker te bewegen en te genieten van de natuur. Nee ik had niks willen missen van dit hele gebeuren, want ook de moeilijke momenten hebben me veel geleerd, veel inzicht in mezelf gegeven. Of het ooit goed gaat komen in huis? Ik heb geen idee, maar ik vertrouw erop dat de tijd het ons zal leren.

Ik had het echt allemaal niet willen missen, absoluut niet. Alles niet. Hoe gek het ook klinkt, maar ik had het precies zo over willen doen als ik mocht kiezen. Het heeft me zoveel gebracht en echt laten zien waartoe ik allemaal in staat ben. Wat ik eigenlijk allemaal in me heb. Het heeft me echt veel zelfvertrouwen gegeven. Zelfvertrouwen is iets wat niemand zomaar kan geven en wat niet vanzelf komt. Zelfvertrouwen wordt opgebouwd door ervaringen op te doen. Gewoon door te DOEN DOEN DOEN. Fouten maken en weer opstaan, leren van fouten, nog een keer proberen weer vallen en weer opstaan.

Vandaag ga ik tekenen voor een nieuwe baan, alweer iets nieuws. Maar nu wel gewoon 1 baan, drie dagen in de week in een ander ziekenhuis. Geen gedoe meer met twee banen en allerlei werk thuis, gewoon één werkgever en als mijn dienst om is ga ik naar huis en ben ik klaar. Vier dagen in de week tijd om dingen voor mezelf te doen, met de kinderen mijn partner en met de hond. Om leuke hobby’s verder uit te bouwen en tijd te besteden aan andere leuke dingen. Om mijn relatie fris te houden en samen te genieten van mooie dingen. Ik heb niet veel geld nodig, dit is genoeg. Hiermee redden we het, ben ik meer in balans en vaker thuis.

Voor nu heel even heb ik wel even genoeg spanningen gehad, genoeg nieuwe ervaringen opgedaan en genoeg aan mezelf bewezen. Ja ik moet dit ziekenhuis leren kennen en deze afdeling, dat is ook weer een uitdaging, maar nu is het wel voor langere tijd. Dat geeft wel rust. Het was echt een heftig jaar, maar volop de moeite waard. Nu komt de tijd om alles te laten bezinken en te genieten van alles wat ik heb geleerd en gedaan. Nu is de tijd om even stil te staan en rustig door te lopen in plaats van te rennen. Straks gaan we heerlijk met het gezin op vakantie een weekje baden in voor ons erge luxe. Een week waarin ik even helemaal niets anders hoef dan alleen maar te zijn. Ik vind best wel dat we het hebben verdient en ga er dan ook dubbel en dwars van genieten.

Nu alleen nog even de uitdaging dat dochterlief uit het gips komt op tijd en manlief op tijd hersteld is van zijn rottige virus waardoor hij geen evenwicht heeft. Ik ga ervan uit dat alles op zijn pootjes terecht komt en we even in rustiger vaarwater komen. We gaan genieten van de natuur en van elkaar en vooral vooruit kijken.