Druk

Manlief is ziek, hij ligt al dagen op bed en kan niet eens opstaan. Alles draait om hem heen als hij beweegt, heel naar. Ik moet ook nog eens gewoon werken. Ik sta extra vroeg op om hem eerst te helpen en ga dan naar het ziekenhuis. Het zijn drukke dagen op de afdeling. Amper tijd om even adem te halen. Waar ik van de week nog zo goed bezig was om rust momenten in te lassen, lukt het me deze dagen minder goed. eigen schuld dikke bult, ik weet het best maar doe het gewoon niet.

Eenmaal thuis ga ik verder met zorgen voor de zieke en de rest van het gezin. Ik ga wel even liggen op de bank en loop heerlijk buiten met de hond, wat me super goed doet. Die wandelingetjes zijn een verademing in plaats van een last. Toch merk ik dat ik alweer over grenzen ben gegaan. De hele dag mensen om me heen en continue bezig. Precies daar zit het hem in. Ook in de korte pauze die we hebben, is het een geklets en drukte. Bellen gaan, monitoren gaan af. Er is eigenlijk geen moment rust.

Gelukkig weer genoeg tijd om op te laden dit weekend. De kinderen zijn er niet en ik heb weinig dingen die ik moet dit weekend. Alleen is dit toch precies wat ik niet wil; de vrije dagen gebruiken om op te laden. Zo ging het altijd, te moe van het werken om in mijn vrije tijd iets te doen. Ik zal dit echt aan moeten pakken. Ik weet tenslotte hoe het moet en dat ik het echt wel kan. Ik ging nu weer even terug in mijn oude rol, die ben ik tenslotte gewend en ik voel meteen wat het met me doet. Waar ik vorige week energiek terug kwam uit mijn werk, net zo druk als nu maar meer kleine rust momenten genomen, ben ik nu bekaf. Oké de zorg thuis kwam er nog bij, maar dan nog. Ik voel me veel vermoeider.

Helemaal niet erg hoor, ik voel weer het verschil en zie maar weer eens dat dit iets is wat echt structureel zal moeten veranderen bij me. Waar ik echt steeds weer alert op zal moeten blijven.

Weer een mooi leer moment. Vaak lukt het en soms schiet ik weer even door. Niks ergs aan, dat is normaal.

Volgende week beginnen bij mijn nieuwe werkgever. Wel meteen al aangeven dat ik de eerste twee weken maar twee dagen wil werken. Ze zijn al zo blij dat ik voor mijn vakantie al wat dagen wil werken zodat ik ingewerkt ben na mijn vakantie en gelijk aan de slag kan gaan. Ik ga maar een weekje, daarna zal ik toch weer aan de bak moeten. Ik kan het me nu niet veroorloven om meer vrij te nemen. Ach dat kan later altijd nog. Ergens even samen een weekje vrij. En ik ga maar drie dagen werken dus genoeg tijd nog voor het gezin. Zij gaan toch hun eigen weg met vrienden dus zitten er echt niet op te wachten dat ik steeds om ze heen hang.

Ik neem me voor op mijn nieuwe werk vanaf het begin erop te letten dat ik momenten voor mezelf neem. Als ik dat meteen inbouw dan zou dat niet zo moeilijk moeten zijn. Ik heb daar toch nog geen routine. Ik heb wel al begrepen dat het een stuk rustiger is op de afdeling en niet zo ontzettend hectisch. Dat is fijn, maar evengoed zal ik erom moeten denken om even soms een paar minuutjes vor mezelf te nemen. Voorlooig kies ik echt even voor een rustiger leven. De afgelopen jaren zijn al een marathon geweest, nu eens meer gaan genieten van de dingen die er nog meer zijn!