Ontspanning

Poeh, drukke dagen waren dat zeg. Twee dagen kraamafdeling, voor de eerste keer, waren ontzettend druk. Alles weer nieuw, alles weer zoeken. Eerst weer die onzekerheid, logisch natuurlijk. Pittig vermoeiend, maar wel weer een ontzettend leuke ervaring. De dag erna les geven aan een klas die een toets moet maken en erg gestresst raakte omdat ze onzeker zijn. Ze weten dat ik geen ervaring heb. Hoe ik ook mijn best doe, het helpt niet mee. Ze zijn onzeker of we wel alles hebben gedaan en wat ze nu moeten leren. Helaas kan ik ze niet gerust stellen, want ook ik weet gewoon niet wat er in de toets komt. We hebben ook nog eens te weinig tijd om alles te behandelen.

Man man, dat waren echt pittige dagen, maar ook leuke dagen. Ik heb enorm veel geleerd en ik had geen tijd om met mezelf bezig te zijn. Ook wel eens lekker zou ik zeggen, maar ook weer mijn grote valkuil. Eigenlijk ben ik dan wel weer gewoon de oude op die dagen. Ik verval weer in mijn oude hard door werken modus. Moet mezelf elke keer bewust ervan maken dat dat niet gaat werken. Gelukkig heb ik nu De meer inzichten. Ik begrijp nu veel beter hoe dingen echt in elkaar zitten. Wat ik normaal gewoon automatisch doe, dat kost mij op slechte dagen veel moeite. Dan moet ik echt over elk stapje nadenken. Nu ging het gewoon vanzelf, maar teveel op de oude toer. ik kan het allemaal prima maar ik zag ook nu weer dat door de drukte ik er ook regelmatig aan mezelf voorbij ging. Net als al mijn collega’s, inclusief de artsen. We zorgen zo goed voor een ander dat een pauze nemen eigenlijk gewoon niet erin zit. Het is te druk en we willen iedereen graag helpen. Daardoor zorgen we echt niet goed voor onszelf. Ik moest mezelf echt op een moment op een stoel zetten en collega’s ook, om echt even iets te eten. Ik was de hele ochtend aan het rennen op 1 krentenbol. Normaal heb ik na een uur alweer honger. Sommige collega’s aten de hele dag niets, geen tijd.

Het is leuk om altijd maar bezig te zijn voor een ander en zo makkelijk om mezelf te vergeten, alleen weet ik nu hoe belangrijk het is om het wel te doen. Het is anders niet vol te houden. Op mijn werk en thuis stond ik altijd voor een ander klaar, altijd ging iedereen voor mezelf. Nu pak ik echt de tijd die ik nodig heb, tenminste ik doe mijn best om dat te doen. Nog steeds ga ik mezelf regelmatig voorbij. Vooral als ik veel verschillende dingen op een dag doe. Dan vergeet ik dat ik helemaal geen pauze heb genomen. Doe ik dat niet, ben ik einde dag zo moe dat ik alleen nog maar wil bankhangen. Grens alweer over gegaan.

Het gaat zo makkelijk, het blijft elke keer opletten. Straks is alles voor niks geweest als ik weer door blijf rennen. Ik probeer er echt nu bij stil te staan. Dan eten we maar iets later, als ik tijd nodig heb dan neem ik die. Dan sla ik maar uitnodigingen af, als het teveel is is het teveel. Ook wil ik genoeg dagen vrij hebben tussendoor om echt in de ontspanning te kunnen komen. Niet alleen maar elke keer met werk bezig zijn. Vrij is vrij. Zal een lastige worden, maar terug naar waar ik vandaan kom? Echt niet! No way.

Wat ik vooral geleerd heb is dat ontspanning vooral is, even helemaal niets doen. Ook geen telefoon tv of wat dan ook. Gewoon echt helemaal niks. Mijn hoofd rust gunnen. Voorheen dacht ik te ontspannen door voor de tv te hangen of op mijn telefoon te zitten. Ik zit toch rustig? Mijn lijf wel ja, maar mijn hoofd maakt overuren. Ik heb door mijn hersenschudding gezien hoeveel energie het kost om tv te kijken of een ander scherm. Het is helemaal geen ontspanning. Nu zit ik gewoon heerlijk te zitten of lig ik even op de bank en doe ik niks. Helemaal niets. Na 10 min voel ik me dan al veel rustiger. Lekker tekenen of kleuren tussendoor is ook heerlijk ontspannend. Mijn bullet journal ben ik weer mee aan de slag gegaan. Werkt ook erg goed. Het blijft altijd opletten, het gaat echt nog niet vanzelf allemaal, maar ik probeer er echt bewust mee bezig te zijn om ontspanning te zoeken. Nu maar eerst eens een heerlijk ontspannen wandelingetje maken met de hond, ook dat is een heerlijk moment!