Beschermen

Coosje beschermt mij heel duidelijk binnen. Ik ben haar goed gaan observeren en ik zie wat er gebeurd. Zodra ze de kans krijgt gaat ze voor me zitten als er mensen binnen zijn. Als ik alleen ben gaat ze gewoon haar gang. Het is een kringetje waar ik in rond draai.

Het duurde lang voordat ik mijn vriend echt helemaal durfde te vertrouwen. Sowieso mannen vertrouwen vind ik lastig merk ik. Nu is mijn vriend echt een schat met een ontzettend lief karakter, daar ligt het echt niet aan. Toch heeft het een tijd geduurd voordat ik echt de stap durfde te wagen om samen iets te beginnen. Vorig jaar namen we de stap om samen te gaan wonen officieel. Hij was er al veel, maar nu gingen we echt voor het “eggie” samenwonen. We kochten een huis en waren heel gelukkig. Het gewone leven ging zijn gang weer, het klussen was achter de rug en daardoor was er minder afleiding. Heel langzaam kwam de onzekerheid weer terug met hele kleine beetjes. Angst die mij heel langzaam weer in zijn greep ging houden. Ik had het toen nog niet door, ik voelde wel wat maar stopte het weg. Alles gaat toch goed? Niks aan de hand. Ik hou van hem en hij van mij en samen hebben we het super goed.

De dingen worden gewoner, meer vanzelfsprekend en ieder doet meer zijn eigen ding. Niks mis mee, zo gaat dat gewoon. Alleen jammer dat dan bij mij de onzekerheid weer langzaam terug komt. Hoe minder bevestiging ik krijg, hoe onzekerder ik word.

Blijkbaar heb ik die bevestiging van buitenaf veel te veel nodig gehad, op het moment dat ik die minder kreeg stak het de kop op. Het is onvermijdelijk dat dit gebeurd. Het is heel normaal om als je langer bij elkaar bent meer je eigen ding te doen. Die bevestiging zou helemaal niet nodig moeten zijn. Het werkt ook niet want de ander kan nooit precies weten wanneer ik het nodig heb en dus nooit 100% alles geven. Zou ook niet te doen zijn.

Die onzekerheid zit in mij, daar kan ik alleen aan werken. Zo lang ik bouw op bevestiging van anderen zal het alleen maar erger worden.

Wat gebeurd er nu? De hond blaft tegen de jongens, mijn vriend is meer op zijn hoede daardoor, Coosje voelt dat en houdt hem meer in de gaten, daardoor voelt hij zich onzekerder en gaat hij vaker boven achter de computer zitten, ik word daar weer onzeker van want krijg minder aandacht, Coosje gaat mij daardoor beschermen, houdt hem nog meer in de gaten, hij gaat nog vaker boven zitten… kringetje rond..

Zooooooo zij legt in 1 x even bloot wat er speelt. Iets waar ik echt nog niet bewust van was wat er al speelde, wordt nu even open gegooid. Ineens word me steeds meer duidelijk, begin ik de dingen echt te begrijpen. Het is nu versnelt allemaal hierdoor, maar als zij er niet was geweest was het onvermijdelijk erger geworden bij mij en waren er zeker weten problemen van gekomen. Ik begrijp nu ineens het gevoel wat ik al langer had, maar wat ik verstopte, wat ik niet begreep. In het begin van een relatie krijg je nu eenmaal alle aandacht, maar heel normaal dat dat minder word. Zou niet goed zijn als dat niet zo was.

Het is natuurlijk heel logisch dat ik onzeker ben. Het is eerder al fout gelopen en ik heb nu eenmaal niet de beste ervaringen met mannen. Ik voel me bij vrouwen gewoon meer op mijn gemak. Binnenshuis voel ik me sowieso minder op mijn gemak en zeker met mannen. Binnenshuis is er ook genoeg gebeurd, waardoor dit is ontstaan.

Alles begint nu beetje bij beetje op zijn plek te vallen. Wat fijn dat Coosje dit mooi even uitlicht allemaal. Nu kan ik er tenminste iets mee, ik ben me bewust. Het lost het niet meteen op allemaal, maar doordat ik bewust ben kan ik er wel aan werken.

Ik wil zelf krachtiger worden, meer aandacht aan mezelf geven en niet zo leunen op anderen. Ik weet dat ik dat prima kan, buitenshuis heb ik daar totaal geen problemen mee namelijk. Binnen is het er weer in geslopen. Een tijdje ging dat echt goed, maar toch verviel ik weer in oud gedrag. Ik doe weer weinig aan hobby’s binnen en hang weer vaker maar wat rond.

Zucht, oké dit is een zwakke plek dus blijkbaar. Goed om in de gaten te houden en er alert op te zijn. Ik ga ervoor, ik ga eraan werken. Uiteindelijk zal dit allemaal me alleen maar sterker maken. Ik kan ervoor blijven wegrennen, zoals ik eerder deed maar het lost niks op. Het loopt als een rode draad door mijn leven en elke keer als ik wegren dan komt er weer iets anders voor terug. Het is gewoon mijn les om te leren in dit leven denk ik. Ik ben eerder al vertrokken naar het buitenland, gescheiden van mijn man, mensen ontweken met een grote mond, maar het lost niks op. Ik kan Coosje nu wegdoen maar dan zal er weer iets anders komen. Net zo lang tot ik snap wat er van mij verwacht word. Ik geloof dat ik het nu wel echt begrijp, ik weet het en ik voel het. Dat is in ieder geval een begin.

En die man van mij? Die is een topper , maar dat wist ik al. Hij begrijpt me en steunt me, maar laat me wel mijn eigen weg zoeken en legt onbewust ook altijd bloot wat het probleem is. We zijn een topteam en houden ontzettend veel van elkaar. Het is niet erg dat dit soort dingen gebeuren, als ik maar bereid ben ernaar te kijken en ervan te leren. En dat ben ik! Zeker weten.