Rust

Het gaat niet, echt niet. Ik trek de druk op mijn schouders niet meer. We gaan echt een nieuw huisje voor Coosje zoeken. Hoe erg ik het ook vind, het gaat gewoon niet. Een hond moet toch echt wel in een gezin passen en iets toevoegen. Zij heeft een baas nodig met veel zelfvertrouwen. Dat heb ik wel, buiten, daar doet ze het fantastisch. Maar binnen ben ik weer onzeker en daar maakt zij gebruik van. Zo werkt het gewoon, zij gaat de leiding nemen en dat werkt niet. Mijn kinderen zijn bang en het gezin is geen gezin meer op deze manier.

Het doet me veel verdriet maar ik kan me er wel bij neerleggen nu. Het geeft ook wel rust.

We bellen met degene die haar in Portugal heeft opgevangen. Zij begrijpt het goed en zegt ook, soms klikt het gewoon niet met iedereen. Daar kun je niks aan doen, het is zoals het is. Ineens schiet haar iemand te binnen die haar misschien zou willen opvangen. Een vrouw alleen met meerdere honden. Ze heeft alle aandacht voor de honden en gaat veel naar buiten met ze. Ze gaat haar meteen bellen.

Na een half uurtje belt ze terug, goed nieuws, Coosje mag komen. De vrouw belt mij op en ik leg haar de situatie uit. Ze begrijpt het en wil haar graag een fijn thuis bieden. Ze wandelt veel met de honden en heeft een vast ritme. Coosje mag komen om te kijken of het klikt met de andere honden. Als dat goed gaat mag ze blijven. Het voelt goed, hier zal Coosje het goed hebben. Dat is voor mij het allerbelangrijkste. Ik moet nog niet aan het moment denken dat ik haar achter moet laten, maar ook daar komen we wel overheen. Ze beloofd om foto’s te sturen en filmpjes om te laten weten hoe het gaat. Dat stelt mij gerust. Voor Coosje is het beter dat ze bij iemand komt die veel zelfvertrouwen heeft.

Wie weet komt er op een moment een andere hond nog op ons pad, wie zal het zeggen. Eentje die bij het hele gezin past. Ik ga er niet naar op zoek, net als Coosje op ons pad is gekomen laat ik de dingen maar gewoon gebeuren. Coosje heeft mij in ieder geval heel veel geleerd. Het is vast niet voor niks geweest dat zij in ons gezin is gekomen. Nu eerst zorgen voor wat meer rust en focus op andere dingen. Ik heb echt een baan nodig en zal me daar nu vol op gaan richten om die te vinden. Ik heb nu echt te weinig werk en zal vaart moeten maken met een baan vinden.

Donderdag gaat ze weg, tot die tijd maken we er nog wat moois van. Daarna ga ik echt op zoek naar vast werk. Rust terug vinden in huis voor iedereen. Nog even dan gaan we op vakantie, ik kijk er enorm naar uit. Hoe fijn zou het zijn als tegen die tijd alles weer een beetje op poten gezet is? Dat de rust weer terug is in huis en ik weer goed in mijn vel zit. Dit hele gebeuren heeft al veel energie van iedereen gekost. Ik die alle kanten op schommel en zeker onder stress heel slecht functioneer. Dat heeft zijn weerslag op iedereen in huis. Ik heb nu stabiliteit nodig en grenzen, zodat mijn hoofd weer rustig word en ik meer kan genieten van de mooie dingen.

Ik ga ervoor! Het gaat lukken. Als ik mijn ogen dicht doe zie ik het voor me. Ik heb genoeg stress gehad de afgelopen jaren, nu is het tijd voor meer rust en genieten van de dingen die we hebben. Even geen gekke dingen meer dus voorlopig!