Meelopen

Vandaag mocht ik meelopen met een docent op het vmbo. Ik voelde me al snel thuis op de school en in de klas. Dit is de leeftijdsgroep die ik leuk vind, dat wist ik al maar wordt nu weer bevestigt. Oké natuurlijk niet eenvoudig altijd, ze zijn vaak brutaal en echt niet makkelijk. Toch weet ik meteen dat dit meer is wat ik wilde dan wat ik nu doe. Vakinhoudelijk is het allemaal niet zo diepgaand en precies dat is wat ik ook niet zo belangrijk vind. Juist het omgaan met de kinderen vind ik belangrijk om me daar meer in te verdiepen en mee bezig te houden.

Ik neem me voor er rustig even over na de te denken, het te laten bezinken. Duits is misschien toch niet helemaal wat ik wil, het is wel erg theoretisch en ik hou juist ook van praktijk. Lekker bezig zijn met de leerlingen en contact met ze maken. Alleen docenten zorg en welzijn zijn er al heel veel, dus de kans dat ik daar makkelijk binnenkom is vrij klein, maar niet onmogelijk lijkt me.

Nog één klein probleem houden we dan over, mijn Nederlands is niet op niveau helaas. Ik heb een buitenlands diploma en dus geen examen gedaan in Nederlands op MBO niveau. Pfff tja, hier had ik niet bij stil gestaan eerder, maar het is best logisch eigenlijk. Het lijkt mij dat ik op deze manier niet kan starten in september met de opleiding, ik zal eerst dat examen moeten gaan doen. Ik realiseer me dat ik Duits wel goed spreek maar geen theorie heb gehad op school in Duitsland op MBO niveau dus ook geen grammatica. Daar zal het dan ook vast op afgeketst worden, maar oké als ik dan toch een andere richting ga kiezen dan is dat niet zo erg.

Het liefst zou ik toch zo even in één keer alle antwoorden willen hebben en weten waar ik aan toe ben, maar ja zo werkt het meestal niet. Het gaat eigenlijk altijd wel in stappen, soms vooruit soms weer even achteruit. Uiteindelijk komt het vast wel goed allemaal, alleen hoe? Ik heb geen idee. Dat zal de toekomst me wel leren.

Nu is het zaak om niet steeds in die paniek te raken in mijn hoofd. Gewoon het hoofd koel houden en rustig stapje voor stapje zetten. Ik weet steeds beter wat ik wel en vooral niet wil. Waar ik mee zit is dat ik graag ergens een contract zou willen met in ieder geval een vast aantal uren per week. Dat zou voor mij wel iets prettiger zijn. Nu moet ik echt afwachten wanneer er werk is. Voordeel is wel dat als ik dan ergens iets vind in het onderwijs ik wel meteen in kan stappen.

Het mooiste zou zijn als ik nu ergens aan de slag zou kunnen als docent en dan rustig het traject zou kunnen volgen. De opleiding gewoon een jaar uitstellen en ondertussen mijn Nederlands op niveau brengen en examen doen en dan wel gewoon al les geven. Dan kan ik zien of het echt bij me past en of ik het na een jaar nog steeds leuk genoeg vind om een opleiding te gaan doen. Ik zou dan niet meer in het ziekenhuis willen werken ernaast maar gewoon genoeg uren maken in het onderwijs en rustig mijn weg vervolgen.

Het ideale plaatje zou ik zeggen zoals ik het nu zie… eens zien of het echt waar is dat dat wat je denkt ook uitkomt. We gaan het zien….