Misser

De dag begon al lekker en zoals bij zulke dagen altijd het geval is, gaan dan de meeste dingen niet zo lekker.

Ik was erop voorbereid, wist precies dat dit ging gebeuren. Waar ik de eerste week heel relaxed voor de klas stond en zo alles uit mijn mouw schudde en totaal geen druk voelde, ging dat steeds een beetje moeilijker. Zo gaan die dingen altijd, zodra er meer druk op komt dan wordt het gewoon lastiger. Niks ergs aan, voelde het al aankomen en vandaag was sowieso al zo lekker begonnen.

Wat gebeurt er? Eerst denk ik te makkelijk, daarna te moeilijk en dan ergens in het midden moet ik uitkomen. Zou fijn zijn als dat lukt tenminste.

Ik had mijn les van vandaag helemaal voorbereid, veel tijd aan besteed en…. precies het verkeerde op papier gezet. Dat wat op mijn papieren stond wisten ze allemaal al.. dat hadden ze in een andere les al gehad, ik moest nu een ander deel doen. Tja.. precies dat deel had ik dus even niet aan gedacht of in ieder geval ik was zo druk met de rest geweest dat dit er gewoon op één of andere manier tussendoor was geschoten. Of zoiets. Geen idee eigenlijk.

Daar sta je dan, uh ja sorry uh tja. Ik weet het niet meiden, ik zoek maar even wat op. Zullen we dit dan maar even samen doen? Tuurlijk , echt geen probleem hoor, samen komen we er echt wel uit. Wat een lieverds, wat een toppers. Zo is echt niet iedere klas. Niemand vond het erg en samen kwamen we een heel eind. Leert me wel weer; niet te moeilijk denken, hou het simpel en denk gewoon niet teveel! Zo moeilijk kan dat toch niet zijn..

Het was echt een slechte les, ik bakte er vandaag weinig van. Waar is dat zelfvertrouwen gebleven van de eerste dagen? Waar is de persoon gebleven die alles luchtig zag en zo lekker relaxed was? Ach die persoon is er gewoon nog hoor, alleen iets teveel in het hoofd bezig geweest. Ik stapte de klas al in en voelde al meteen, dit wordt hem niet. Nou dat bleek dus wel. Kan er wel om lachen hoor nu, volgende keer weer beter. Gelukkig komt er een onderwerp waar ik veel meer van af weet en genoeg over kan vertellen. Het komt helemaal goed. Ze spreken me zelfs nog moed in, je doet het toch maar even zeggen ze, je staat hier wel! De vorige leerkracht had er ook veel moeite mee hoor, je bent echt niet de enige. Kijk, wat een beetje investering in de leerlingen gebracht heeft. In plaats van dat ze me helemaal afkraken helpen ze me en spreken ze me moed in.

Soms heb ik dat echt even nodig, maar wie niet? We hebben allemaal toch wel eens iemand nodig die moed inspreekt. Ik spreek continue mensen moed in, help ze met van alles. Toch blijft het moeilijk om zelf te ontvangen, maar ik werk eraan zullen we maar zeggen.

Aan het einde van de dag zet ik een muziekje op en doe een poging om te mediteren. Het lukt maar moeizaam, het is echt moeilijk de laatste tijd om de aandacht erbij te houden en uit mijn hoofd te gaan. Ik ga nu echt even ervoor zitten en zet mijn wekker. Dat heb ik ergens gelezen dat dat helpt om het vol te houden. Het is een poging in ieder geval en een paar seconden is het me vast gelukt om mijn aandacht erbij te houden. Beter iets dan niets zeg maar.

Daarna schrijf ik in mijn dagboek. Al heel lang niet gedaan, doe eens gek en schrijf eens wat op. Ik besluit alles op te schrijven wat er de afgelopen tijd goed is gegaan en wat ik aangepakt heb. Jeetje dat is best veel! Eindelijk gewoon heel veel dingen die goed zijn gegaan en de mindere dingen die komen niet eens echt naar boven. Ik geef er ook geen aandacht aan, het gaat nu om dat wat er goed is gegaan, wat ik geleerd heb en waar ik aan het gewerkt. Het is gewoon heel veel, niet zo gek natuurlijk dat het dan ook soms gewoon even voor mijn gevoel niet gaat. Voor mijn gevoel is dat vooral, want zo erg zijn die dingen helemaal niet.

Oh oh wat een gedoe toch allemaal, maar oké over een jaar lach ik erom zeg ik dan maar.