Motivatie

Hele dag gewerkt in het ziekenhuis. Echt, iedereen is ontzettend aardig hoor en het werk is heus niet vervelend.. maar ik vind het gewoon echt niet leuk meer. Ik doe het omdat het moet, financieel dan.. maar oh wat een goede beslissing om de zorg vaarwel te zeggen. Tenminste, ik doe een poging tot.. het is nog niet gelukt natuurlijk. Ik merk dat ik weer een beetje inkak doordat ik nu niet echt verder kom. Ik ben vaak weer warrig in mijn hoofd, vooral tijdens mijn werk in het ziekenhuis. Het kost me veel energie om mijn hoofd erbij te houden. Op school heb ik daar echt veel minder last van. Dan ga ik gewoon en voel ik energie.

Ik voel me eigenlijk weer net zoals ik me altijd voelde, een beetje vlak en vaker in een mindere stemming. Weinig ups… ik kan gewoon niet echt die blijdschap vinden. Waarom dan niet? Het is me eerder ook gelukt, waarom nu dan niet meer?

Als ik probeer mijn gedachten uit te zetten, door te mediteren, dan lukt dat al totaal niet. Niet eens een paar seconden. Daar waar ik het eerder al steeds wat langer volhield, lukt het me nu amper. Ik neem er ook niet echt tijd voor en voel de motivatie gewoon niet echt meer, terwijl ik zo goed weet dat het echt werkt.

Tja, lastig dit allemaal, maar ook dit zal er wel weer bij horen. Ik probeer wel echt mezelf een schop onder mijn kont te geven, die heb ik echt nodig. Ik wil niet terug naar een burn out, naar me zo rot voelen. Ik wil graag weer die momenten van heerlijk echt genieten. Echt blij voelen. Genieten van hele kleine dingen. Niet steeds in mijn hoofd zitten maar tijd nemen om te kijken wat er van binnen allemaal gaande is.

Banen zoeken voor het nieuwe schooljaar en aan de slag met de hond. Genoeg dingen om op te pakken in huis, de tuin. Noem maar op. Ach soms is het gewoon even nodig om terug te zakken en te voelen dat ik echt vooruit wil, dat dat het echt niet meer is. Dat ik daar absoluut niet meer heen wil. Pas als ik het weer voel kan ik de motivatie vinden om er iets aan te doen, om te zien dat als ik in mijn oude gedrag verval, ik over een tijdje gewoon weer in een burn out zit. Mooi niet! Dat wil ik echt niet meer en is ook gewoon niet nodig. Ben al zo op de goede weg, ik ga echt niet meer afhaken.