Zoeken

Het is een rare week. Mijn eerste werkweek na een half jaar thuis te hebben gezeten. Het is wennen om weer aan het werk te zijn, mee te gaan in de stroom van vroeg opstaan en hele dag bezig te zijn. Ik ben zoekende, aan alle kanten. Zoeken naar balans, zoeken naar wat wil ik nou echt, zoeken naar een manier om alles een beetje samen te voegen. Twee nieuwe banen, bij beide banen niet worden ingewerkt maar echt het diepe ingegooid. Dat klinkt als niet echt fijn en toch vind ik dat wel prettig. Ik zit in mijn cocon en doe mijn ding. Ik wil nergens echt bij horen want deze tijd is vooral om uit te zoeken wat ik wil en wat ik niet wil. Laat mij mar gewoon een beetje rommelen in Mn eentje.

Ik wil graag altijd alles meteen goed doen, het liefst direct alles zo doen alsof ik er al jaren werk. Dat heb ik altijd gehad, best lastig want de lat ligt enorm hoog. Natuurlijk is dat onmogelijk, die snap ik ook wel. Zeker nu in deze periode waar ik gewoon nog niet helemaal lekker in mijn vel zit. Ik schiet graag ook nog even de andere kant op, te makkelijk denken. Ach wat kan het schelen, ik doe maar gewoon wat en ik zie het allemaal wel.

Ergens daartussen in wil ik uitkomen. Niet teveel stress maken en ook niet te weinig. Dat zou fijn zijn, dat is prima te doen. Wel relaxed dat ik even nergens bij hoor, ik doe mijn werk en vertrek weer. Geen vergaderingen of ander gedoe. Heerlijk zo, voor een tijdje dan he. Weet nu al dat ik er wel weer naar ga verlangen om wel ergens bij te horen.

Voor nu ben ik tevreden, het is goed zo. Voor nu prima, wat later is zien we dan wel weer.