Eerste dag

Daar sta ik dan, voor de klas, het is me gewoon gelukt. Een maand geleden wist ik nog niet eens dat ik docent wilde worden en nu sta ik er gewoon. Zonder spullen, dat dan weer wel, maar oké ik begin gewoon met een voorstelrondje en daarna zie ik het wel.

Een gevarieerde groep heb ik voor me, mensen die als zij instromer bezig zijn. Al jaren als verzorgende aan het werk. Een bak aan ervaring meenemend, vooral in de ouderenzorg. Tja laat ik daar nou niet echt bedreven in zijn zeg maar. Niet aan denken gewoon gaan en beginnen.

Er wordt wat gemummeld , ze zijn niet heel blij. Ja ok er staat iemand voor de klas, maar dan wel zonder ervaring als docent en zonder spullen. Geen idee waar de les over moet gaan. Gelukkig heb ik leren improviseren in de thuiszorg, dat komt nu echt van pas. Ik laat ze hun frustraties even uiten. Meiden zeg ik, het gaat goed komen. We gaan hard werken, ik doe wat ik kan en jullie doen wat jullie kunnen. We gaan elkaar helpen en dan komt het gewoon goed. Geen zorgen maken, jullie hebben nu tenminste iemand voor de klas staan.

Er was me verteld dat ze geen toets zouden krijgen voor dit onderdeel, Ha Ha grapjassen mooi wel dus vertellen de leerlingen. Tijd om in paniek te raken eigenlijk, maar mooi niet. Ik recht mijn rug, verzamel alle informatie die ik maar kan krijgen van ze en ga daarmee naar een andere leerkracht. Ik heb geen mail, geen account om ergens in te komen en kan dus zelf niks. Mooi, dan mag een ander dat doen voor me. Ik delegeer iemand en dreun op wat we willen weten en wat hij voor me moet doen. Hij gaat meteen aan de slag, zo het begin is er. Ik ga weer naar de klas, we weten in ieder geval wel ondertussen over welke onderwerpen ik wat moet gaan vertellen. Wat ze precies moeten weten, dat weet nog niemand, maar dat boeit niet ik kijk nu eerst naar de dingen die ik wel weet. Daar kan ik vast iets mee, razendsnel lees ik wat dingen door en ik begin gewoon. Ik weet echt wel iets van het onderwerp en dat gebruik ik als aanknopingspunt.

Binnen no Time is de les voorbij, ze waren stil, deden super mee en zien het helemaal goed komen. Ik doe niet aan tierelantijntjes, geen gedoe en onzinnige opdrachten maar direct to the point gaan we meiden zeg ik. We hebben veel te doen. We gaan hard werken dan komt het helemaal goed. Ja heel graag roepen ze , daar houden we van. Het komt goed hoor, echt waar, ja dat denken wij ook!

Zo de eerste les zit erop, jeetje wat ging dat snel. Ik heb het gewoon volbracht , het is gelukt en ik kan hiermee verder. Volgende week zorg ik voor een mooie presentatie, het komt helemaal goed.

Heerlijk, eindelijk weer lekker werken, mijn ding doen, soort van eigen baas zijn. Dat is zo fijn! Dat is wat ik wilde. Mijn eigen toko en gaan, ik hou er zo van.

Als ik nu terug denk aan de dagen in het ziekenhuis weet ik dat dat het echt niet meer is. Ik heb een goede keuze gemaakt, het is gewoon niet meer wat ik wil. Voor nu is het nog even zo, ik moet toch genoeg geld verdienen, maar op de lange termijn hoop ik echt dat ik het op kan geven. Ik word er gewoon niet blij van, het is niet meer wat ik wil. Af en toe een dienstje, dat is dan zo maar ik hoop snel meer uren te krijgen voor de klas. Daar heb ik echt zin in, krijg ik ideeën van in mijn hoofd, wat ik allemaal wil en kan doen. Ik word er blij van en heb zin om te gaan werken. Het ziekenhuis niet, ik doe mijn ding en klaar. Rest interesseert me gewoon niet meer, ik heb echt de goede keuze gemaakt, mijn gevoel had gelijk en nu weet ik ook dat het klopt.