Begin

Vandaag mijn eerste dag voor de klas. Alles is slecht geregeld, ik heb nog steeds geen idee wat voor lessen ik moet gaan geven. Niemand heeft tijd om het echt goed uit te zoeken, iedereen staat onder druk en heeft zijn eigen ding te doen. Ik heb aangegeven dat ik de eerste week alleen maar een kennismaking ga doen met de klassen. Ik heb niks voorbereid, ik zie wel hoe het gaat lopen. In het ergste geval loopt het niet en stuur ik de hele klas gewoon maar weg heb ik besloten.

Best lastig om zo te beginnen, vraag mezelf ook wel eens af waarom ik altijd de moeilijke weg kies en niet de makkelijkere weg. Ik had ook eerst de opleiding kunnen gaan doen en dan voor de klas gaan staan. Of voor de klas staan op een school waar ze me begeleiden. Nee hoor, ik ga gelijk weer voor zoiets. Alles onduidelijk, niemand weet wat en maak er maar wat van. Oh oh echt weer iets voor mij. Dit past bij mij blijkbaar, of ik wil gewoon teveel te snel. Misschien omdat ik te laat pas aanvoel wanneer iets genoeg is. Dan ben ik er al zo klaar mee, dat ik de tijd niet meer neem om rustig iets anders op te starten. Daardoor kom ik in zulke situaties terecht en maak ik het mezelf niet perse makkelijk.

Ik neem me voor geen verwachtingen te hebben van dit project. Ik ga mezelf niet 100% geven, dat wordt ook niet verwacht. Ik ga dit alleen maar zien als kennismaking met het voor de klas staan. Alles wat ik zeg is in ieder geval meer dan wanneer er niemand staat. Ik ga mezelf niet in allerlei kronkels draaien en compleet in de stress gooien, terwijl zij de zaken niet op orde hebben. Ze verwachten ook niet meer dan dit, dat moet ik echt in mijn achterhoofd houden. Zij zijn allang blij dat iemand de klassen bezig houdt. Alles beter dan al die lessen uit laten vallen.

Ik heb geen idee hoe je een les in elkaar draait, maar ik heb wel veel kennis. Daar kan ik vast wel iets mee. Levenservaring, kennis, zoveel heb ik ze te bieden. Dat is belangrijker dan een stukje lesstof niet helemaal goed doornemen. Dat komt vanzelf wel goed.

Ik heb er zin in, maar stik ook best wel van de zenuwen. Ik laat ze maar ronddwarrelen. Veel plezier daar binnen, ik vind t best allemaal. Ik laat me niet meer gek maken, dat heb ik lang genoeg gedaan. Ik doe wat ik kan en als ze niet tevreden zijn, helaas pindakaas. Wat absoluut niet zo zal zijn, want ze zijn al blij dat er iemand is, maar even voor mijn eigen gemoedsrust prent ik het mezelf nog even in.

Nu snel aan de bak, we gaan het zien wat het me allemaal gaat brengen. Het begin is er in ieder geval.