Leerproces

Hoe zit dat nou eigenlijk precies in elkaar een leerproces vroeg ik mij af. Ik zoek het op in het woordenboek.

Leerproces: geheel van stappen die je volgt om iets te leren.

Aha zo simpel eigenlijk, het zijn stappen die gevolgd moeten worden voordat iets geleerd wordt. Niet meer en niet minder.

Ik zag het gisteren weer zo duidelijk. Ik legde de leerling iets uit, zij volgde de stappen hoe zij dacht dat het ging, onderwijl maakte zij fouten en leerde daarvan. De tweede keer ging het al iets beter en de derde keer nog beter. We spraken erover en langzaam groeide haar zelfvertrouwen. Ze begon het leuk te vinden, want ze wilde het graag leren en het lukte steeds een beetje beter. Ik benoemde vooral de dingen die goed gingen en samen keken we wat ze nog kon verbeteren.

Heerlijk als je iemand naast je hebt staan die je zelfvertrouwen geeft en door het proces heen helpt. Ze was er heel blij mee en ik zag haar groeien.

Als ik hieraan terug denk en ik betrek het op mezelf dan is dat eigenlijk het enige wat er is gebeurd de afgelopen maanden. Ik heb nieuwe dingen geleerd, was bewust, wilde verandering inbrengen. Heel graag zelfs, alleen daarna ging het mis. Ik maakte natuurlijk “fouten”. In een leerproces is het meestal zo dat dingen eerst niet helemaal goed gaan maar steeds makkelijker en beter gaan en uiteindelijk zonder nadenken. Alleen bij die “fouten” raakte ik in paniek. Ik kon niet meer realistisch kijken en werd totaal panisch als iets niet meteen goed ging. Ik zag niet meer wat er wel goed ging. De focus lag er veel te veel op wat er mis ging.

Wat ben ik blij dat ik weer helderder kan denken zeg. Ik voel nog steeds stress opkomen, dat is echt niet weg, maar het is nu normale stress. Het schiet niet meer door. Ik luister er nu naar en kijk waar het vandaan komt. Dat was ook een leerproces hoe ik dat moest doen. Gek eigenlijk want ik deed dat in mijn leven gewoon allang, maar ik zag dat niet meer. Ik deed het op gevoel maar wist niet dat dat zo belangrijk was. Iets alleen op gevoel doen is dus blijkbaar niet genoeg. Ook begrijpen waarom het zo is is net zo belangrijk.

Best een eng idee dat een hoofd zulke rare dingen kan doen. Alleen maar door de realiteit uit het oog te verliezen, zo gek gaan doen. Nu is het bij mij denk ik nog binnen de perken gebleven, het kan nog veel erger worden. Door maar niet te luisteren en maar door te gaan worden de prikkels steeds heftiger. Één vonkje is dan al genoeg om te ontladen. Het is een proces om dat weer terug te dringen. Stapje voor stapje gaat dat weer om af te bouwen net als dat het opbouwen stapje voor stapje ging.

Ik had het allemaal niet willen missen, hoe raar dat ook klinkt. Ik heb er echt veel van geleerd en het kan mij helpen straks in het onderwijs. Uit eigen ervaring praten is altijd veel makkelijker dan uit een boekje door iemand anders geschreven. Ik zal natuurlijk de puntjes op de I moeten zetten en dingen op moeten zoeken want gelukkig weet ik ook heel veel niet, maar daar zit juist de uitdaging.

Ik voel me gewoon veel rustiger nu, ook met de hond. Waar ik eerst bij het woordje hond al in tranen was, ben ik nu veel relaxter. Natuurlijk vind ik het spannend als ze weer zo gaat blaffen, maar niet meer dan dat, ik laat me niet meer gek maken. Daardoor kan ik nu veel rustiger bekijken welke stappen ik kan ondernemen om haar te helpen hierbij, om weer vertrouwen te krijgen in de jongens en in bezoek. Ik kan haar nu weer helpen omdat ik aan mezelf werk en me niet meer zo laat gaan. Het zal stapje voor stapje gaan, maar dat begrijp ik nu veel beter. De verwachtingen niet zo hoog stellen maar kleine successen vieren en niet bang zijn als het even niet lukt. Dan beginnen we gewoon op een ander moment weer opnieuw. Het komt goed, dat voel ik aan alles. Het is zo een ontzettend lieve hond, het is gewoon haar angst die ze niet onder controle heeft. Ze komt aan in gewicht, krijgt extra vitamines en druppeltjes om de scherpe randjes eraf te halen. Ik heb er echt alle vertrouwen in dat het goed komt, ze heeft echt een ontzettend lief karakter. Het is een uitdaging, maar een leven zonder uitdagingen dat is geen leven.