Werk

En dan na een half jaar is het ineens zover, mijn eerste werkdag in mijn “nieuwe” leven is aangebroken. Ik zit te dubben of ik op de fiets zal gaan, wel even lekker en eigenlijk net zo makkelijk. Ik ben wel erg moe, slecht geslapen, zal ik toch maar de auto pakken? Maar ja dan heb ik vast spijt later dat ik niet ben gaan fietsen. Ik bedenk me dat het wel echt even lekker zal zijn als ik na een drukke dag nog even een stuk kan fietsen. Niet meer twijfelen, ik stap lekker op de fiets.

Ik geniet, het is nog vroeg maar het is heerlijk buiten. Ik ben zo blij dat ik de fiets heb gepakt. Ik voel best wel een beetje spanning maar ik probeer me daar niet door van de wijs te laten brengen. Inademen en weer uitademen, oh zalig zeg zo lekker even rustig aan op de fiets, haren in de wind. Ik heb alle tijd dus ik haast me niet.

Op de afdeling is het alsof ik vorige week nog ben geweest i.p.v. 12 jaar geleden. Ik zie allemaal bekende gezichten en ik voel me snel op mijn gemak. Het wordt een drukke dag, de hele dag ben ik bezig. We hebben amper pauze, daar wordt door veel mensen ook over geklaagd. Er is geen mogelijkheid om even de afdeling af te gaan omdat er gewoon niet genoeg personeel is om ons op te splitsen. Tijdens de pauze blijven de alarmen doorgaan en is er niet echt rust. Ik probeer de rust even binnenin te zoeken, even in mezelf keren. Tussendoor zoek ik soms ook even een rustig plekje op om gewoon uit het raam te staren of even uit te rusten. Ik pak best snel alles weer op en ben lekker bezig. Soms voel ik de spanning oplopen in mijn lijf maar het blijft beperkt. Ik ben nu wel echt ontzettend blij dat ik die pillen heb genomen. Het geeft me rust dat ik niet zo snel uit de bocht schiet. Ik weet mezelf nu gewoon overeind te houden en het bij een gedachte en een beetje spanning te houden. Ik word toch snel steeds weer in beslag genomen door het werk dus is er ook weinig tijd om er verder mee bezig te zijn.

Als de dag bijna ten einde loopt op de afdeling ga ik zitten terwijl de rest hun rapportages schrijft. Ik geef aan dat het wat mij betreft echt genoeg is voor vandaag, ik kan niet meer. Niet heel gek lijkt me na een eerste werkdag die ook nog eens behoorlijk hectisch is geweest. Ze begrijpen het al te goed en laten me lekker even met rust.

Ik fiets naar huis en ben nu ook weer blij dat ik ben gaan fietsen. Ik voel me gesloopt maar ook voldaan, ik heb het toch maar geflikt. Morgen nog een dag en dan heb ik even rust. Maandag mijn eerste dag voor de klas, daar heb ik echt veel zin in. Ik ben ontzettend benieuwd hoe dat zal gaan. Natuurlijk is het ook ontzettend spannend, maar ook daar ga ik rustig opbouwen. Geen stress ervan maken, ik doe wat ik kan en ga niet direct vol gas. De eerste week ga ik vooral kennis maken met de klassen en hoef ik niet meteen allerlei lessen te geven. De school geeft me genoeg ruimte hiervoor. Juist omdat ik gewoon eerlijk ben geweest bij beide werkgevers en heb aangegeven wat er in mijn mogelijkheden ligt, heb ik veel begrip gekregen. Ze zijn al heel blij dat ik wil komen werken en ze hebben niet direct hele hoge verwachtingen. Heel fijn is dat. Dat is het voordeel van de zorg en het onderwijs, er is zoveel personeels tekort dat ze al blij zijn met alles wat je kunt doen. Het ziekenhuis is leuk voor af en toe maar toch heb ik meer zin in het werken op school. Natuurlijk is dat iets wat ik moet gaan ervaren daar, zal eerst een tijd nodig hebben. Toch voel ik dat het ziekenhuis voor mij niet meer dat geeft waar ik echt naartoe wil. Dat wist ik al, maar nu voel ik het ook. Zo af en toe een dagje voor de afwisseling is leuk, maar echt weer meedraaien op een afdeling en dat alleen maar doen, nee voor mij niet meer. De beslissing om het onderwijs in te gaan lijkt echt goed te zijn, zoals ik het nu ervaar.

Thuis ga ik even een half uurtje rusten op de bank, even helemaal niets doen, ogen dicht en ontspannen. Ik ben ontzettend moe, maar anders moe dan wat ik de laatste tijd voelde. Heerlijk om met andere dingen bezig te zijn. Ik kijk nu uit naar een vrije dag, het is fijner om hard te werken en dan een dag vrij te verdienen. Mijn “nieuwe” leven is begonnen, benieuwd wat het mij allemaal gaat brengen…

Volg mij ook op instagram: ilovemyburnout