Paniek

Ik word wakker en voel me niet lekker. Ik ben duizelig en blijf maar gapen en zweten. In mijn hoofd gaat er van alles om. Ik word er gek van en besluit uit bed te gaan. Beneden kan ik amper op mijn benen staan. Ik maak koffie en wat eten en ga zitten, ik ben misselijk van ellende en alles draait om me heen. Ik geef me er aan over laat het over me heen komen. Ik krijg geen hap door mijn keel en besluit gewoon maar te wachten tot het over is. Ik probeer Rustig te ademen en in het gevoel te gaan zitten. Laat het maar gebeuren, dit is even nodig blijkbaar.

Mijn vriend komt beneden en kijkt me vreemd aan, alles oké? Nou nee niet echt nee maar het komt wel goed. Ik ga straks meelopen een uurtje op de school waar ik ga werken. Aha dan heb je een paniekaanval blijkbaar.

Niet zo gek, ik heb me waarschijnlijk al lange tijd niet goed gevoeld bij het werken zonder het te weten. Nu moet weer langzaam het vertrouwen terug komen dat werken ook weer gewoon leuk is. Ik ben niet bang voor dit gevoel, het is oké. Ik heb gewoon zoveel stress opgebouwd omtrent werken dat is niet meteen goed. Pas bij nieuwe goede ervaringen kan ik weer vertrouwen opbouwen. Die ervaringen moet ik eerst hebben weer.

Langzaam zakt het weer een beetje weg, voel me niet geweldig maar ik voel dat het ergste voorbij is. Ik ben niet helemaal in paniek geraakt ervan, het was wel echt even een rot gevoel maar gelukkig kon ik het snel verklaren en er redelijk rustig onder blijven. Ik ben blij dat ik begrijp waar het vandaan komt. Als ik dat niet zou doen zou het alleen maar erger worden.

Ik ben toch wel blij dat ik vandaag een uurtje mee kan lopen. Zo kan ik langzaam wennen aan het idee van te gaan werken zonder dat ik zelf iets hoef te doen vandaag. Volgende week mijn eerste diensten meelopen in het ziekenhuis. Gelukkig ken ik daar best nog een aantal mensen, dat voelt dan toch wel prettig. Als ik me dan echt niet goed voel kan ik er met iemand over praten en me even terug trekken. Ja spannend is het allemaal heel erg, maar dat is normaal. Hier moet ik gewoon doorheen en dit hoort erbij. Ik ben erdoorheen en het zal vast nog wel vaker gebeuren. SO be iT, ik kan het handelen er gebeurd verder niks en met een kwartiertje is alles weer weg.

Ik ga ervoor en zet door, dit is wat ik wil dan maar moeilijk ik weet dat ik het kan. Ik doe het al en schuif mijn gevoelens niet meer weg. Ik doorleef ze en geef het aandacht. Ik stop het niet meer weg, dat is al echt een grote vooruitgang.