Focus

Ik kom thuis na een ochtend weg te zijn geweest. Coosje is erg blij, ik merk veel verschil bij haar. Ze is veel rustiger dan de afgelopen week, niet zo gek want ik ben ook veel rustiger nu. Haar staart zwiept hard heen en weer en ze is helemaal uitbundig als ze me weer ziet.

Ik heb de neiging om meteen te gaan wandelen maar ik doe het niet. Eerst even een broodje eten en even een pauze nemen. Coosje ligt buiten in de schaduw en ik zit aan tafel in de tuin. Ik voel dat ik best een beetje moe ben. Ach ik ga lekker even liggen. Waarom niet? Ik heb tenslotte vakantie deze dagen had ik besloten. Coosje kan vast nog wel even wachten met wandelen.

Ik lig rustig op de bank, Coosje komt naast me liggen op de grond. Beide lekker even lui. Ik ben relaxed en lig wat te mijmeren. Het mijmeren gaat over in nadenken over hoe ik dingen zou kunnen doen. Ineens voel ik mijn hartslag flink omhoog gaan als ik nadenk. Ik focus me op mijn ademhaling en het gaat weer iets naar beneden. Ik schrik er best van dat mijn hart ineens zo tekeer gaat.

Ik snap ineens waarom ik vaak zo druk word als ik ergens over nadenk. Mijn hartslag gaat omhoog dus daardoor wordt ook de druk hoger in mijn lichaam. Over hoe meer dingen ik nadenk, hoe vaker mijn hartslag omhoog gaat en hoe hoger de druk wordt. Als ik me ergens anders op focus, dan is mijn hoofd tenminste even stil. Ik begrijp nu ook waarom ik vaak mijn telefoon pakte; om even uit mijn hoofd te zijn. Ik zat vroeger zoveel in mijn hoofd, dat ik daar doodmoe van werd, logisch met zo een snelle hartslag. Door andere dingen te doen had ik tenminste even rust voor mijn idee. Alleen was het geen echte rust, want ik deed er niet echt iets mee met mijn gevoelens.

Door er nu wel bewust mee bezig te zijn uit ik mijn emoties en krop ik het niet op. Daardoor blijft de weg vrij en hoef ik niet zoveel na te denken. Ik schrik er eigenlijk van hoeveel het met me doet als ik in mijn hoofd zit. Dat kan echt niet goed zijn voor een mens. Ik begrijp het nu niet alleen, ik voel ook wat het met me doet. Poeh ik ben blij dat ik dat nu heb gevoeld want nu kan ik er iets mee. Nu kan ik gericht focussen op iets anders en mijn emoties naar boven laten komen om ze te verwerken zodat ik ze niet opkrop.

Eerder begreep ik dit wel en deed ik dit ook al door naar muziek te luisteren bijvoorbeeld, maar voelde ik het nog niet zo. Dus echt veranderen deed ik niet. Het was altijd maar van korte duur. Dat is wat het steeds is, als ik het alleen maar begrijp dan veranderd er wezenlijk niet veel. Dan verval ik steeds weer in mijn oude patroon. Pas nu ik het ook voel wat het met me doet heb ik echt het idee dat ik er iets mee kan. Dat is wel echt een opluchting zeg! Hier was ik naar op zoek, hier kan ik echt iets mee. En dat op een doodgewone zaterdagmiddag. Hoe bijzonder..